II SA/Bk 777/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Z. jest bezzasadna p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż skarga K. M. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. jest nieuzasadniona. Na postanowienie to K. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., żądając stwierdzenia jego niezgodności z prawem. Nie podał jednak żadnego uzasadnienia tego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga do sądu administracyjnego służy na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Na postanowienie stanowiące przedmiot skargi w niniejszym postępowaniu z mocy regulacji przepisu art. 37 § 2 k.p.a. zażalenie nie przysługuje. Tym samym nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego z mocy wskazanego art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niedopuszczalność stanowi podstawę odrzucenia skargi. (vide: postanowienie NSA z dnia 12.02.2002 r., sygn. II SA/Gd 3920/01, publ. LEX nr 76109). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.-