II SA/Bk 778/04
PostanowienieWSA w Białymstoku2004-12-21
Skład orzekający: sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające, że skarga na bezczynność organu jest nieuzasadniona, jeśli na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym jest dopuszczalna, gdy służy na nie zażalenie albo gdy postanowienie to kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Ponieważ na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające nieuzasadnienie skargi na bezczynność nie przysługuje zażalenie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
K. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które stwierdziło, że jego skarga na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej jest nieuzasadniona. Skarżący nie podał uzasadnienia swojej skargi do WSA. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że skarga na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. jest bezzasadna p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.-
Postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż skarga K. M. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. jest nieuzasadniona. Na postanowienie to K. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., żądając stwierdzenia jego niezgodności z prawem. Nie podał jednak żadnego uzasadnienia tego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest niedopuszczalna
i podlega odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga do sądu administracyjnego służy na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie wydane w toku postępowania.
Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Na postanowienie stanowiące przedmiot skargi w niniejszym postępowaniu z mocy regulacji przepisu art. 37 § 2 k.p.a. zażalenie nie przysługuje. Tym samym nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego z mocy wskazanego art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niedopuszczalność stanowi podstawę odrzucenia skargi. (vide: postanowienie NSA z dnia 12.02.2002 r., sygn. II SA/Gd 3920/01,
publ. LEX nr 76109).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.-
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło