II SA/Bk 778/17
WyrokWSA w Białymstoku2018-01-09
Skład orzekający: Grażyna Gryglaszewska, Mieczysław Markowski, Małgorzata Roleder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny, po uchyleniu przez sąd jego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego i wskazaniu przez sąd, że spór o przebieg granicy uzasadnia obciążenie obu stron kosztami, jest związany tą oceną prawną przy ponownym rozpoznaniu sprawy?Ratio decidendi
Organ administracyjny, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia, jest związany oceną prawną wyrażoną przez sąd w wydanym orzeczeniu, zgodnie z art. 153 PPSA. W sytuacji, gdy sąd wskazał, że przekazanie sprawy sądowi powszechnemu świadczy o sporze co do przebiegu granicy i uzasadnia obciążenie obu stron kosztami postępowania rozgraniczeniowego po połowie, organ odwoławczy jest zobowiązany do zastosowania tej wykładni przy ponownym rozpoznaniu sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy K. o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego w wysokości 3.000 zł i obciążeniu nimi po połowie właścicieli sąsiadujących działek: J. G. oraz G. i S. L. Wcześniejsze postanowienie SKO, które obciążało kosztami wyłącznie małżonków L., zostało uchylone przez WSA wyrokiem z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/BK 327/17, który wskazał na spór graniczny i konieczność obciążenia obu stron kosztami. J. G. złożył skargę do WSA, zarzucając błędną wykładnię i nieuwzględnienie przez SKO wiążącej oceny prawnej sądu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2017 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy K. Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego działo nr [...] z działką nr [...] obie położone w obrębie wsi Ć. w wysokości 3.000 zł i zobowiązania do poniesienia kosztów postępowania rozgraniczeniowego uczestników tego postępowania G. i S. L. (właścicieli działki nr [...]) i J. G. (właściciela działki nr [...]) po połowie tj. po 1.500 zł.
Postanowienie to organ podjął w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...].07.2016 r. S. L. wystąpił z wnioskiem do Wójta Gminy K. o rozgraniczenie nieruchomości nr [...] stanowiącej jego własność położonej we wsi Ć. z nieruchomością o nr [...] stanowiącą własność J. G.
Postępowanie to zakończyło się umorzeniem i przekazaniem sprawy do Sądu Rejonowego w Z.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] Wójt Gminy K. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego w wysokości 3.000 zł zobowiązując do ich poniesienia po połowie t.j. po 1.500 zł właścicieli działek, które były przedmiotem rozgraniczenia.
Uwzględniając zażalenie J. G. organ II instancji uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2017 r., w którym ponownie ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 3.000 zł i obciążył nimi obie strony postępowania rozgraniczeniowego po połowie t.j. po 1.500 zł.
Postanowienie to na skutek wniesionego przez J. G. zażalenia zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w części obciążającej obie strony kosztami postepowania rozgraniczeniowego po połowie i zobowiązało do poniesienia tych kosztów w całości przez G. i S. L. Oceniając stan sprawy organ odwoławczy stanął na stanowisku, że rzeczywistą przyczyną wszczęcia postępowania o rozgraniczenie był brak wiedzy o przebiegu granicy a nie spór graniczny, co w konsekwencji uzasadniało obciążenie kosztami rozgraniczenia wyłącznie małżonków L. stosownie do art. 262 § 1 pkt 2 kpa.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się małż. L. wywodząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której podnieśli naruszenie art. 262 § 1 pkt 2 kpa przez obciążenie ich wyłącznie kosztami postępowania w sytuacji gdy istnieje spór co do przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami i sprawa toczy się w tym przedmiocie przed Sądem Rejonowym w Z.
Uwzględniając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia
4 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/BK 327/17 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu iż sam fakt przekazania przez Wójta Gminy K. z urzędu sprawy o rozgraniczenie Sądowi Rejonowemu w Z. wskazuje, iż spór o przebieg granicy wystąpił, zatem postępowanie rozgraniczeniowe było prowadzone w interesie obu stron i kosztami jego przeprowadzenia winny być obciążone obie strony.
Ponownie rozpoznając zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] ustalające koszty postępowania na 3.000 zł i obciążające strony tego postępowania tj. G. i S. L. oraz J. G. po połowie tj. po 1.500 zł Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało je w mocy.
Wskazując na art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy którego organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia związany jest oceną prawną wyrażoną przez Sąd w wydanym orzeczeniu, organ stwierdził, że zażalenie jest nieuzasadnione przytaczając uprzednio fragmenty uzasadnienia stwierdzające, iż fakt istnienia sporu co do przebiegu granicy jest niewątpliwy i uzasadnia obciążenie kosztami postępowania stron tego postępowania po połowie.
Na postanowienie to skargę wywiódł J. G. zarzucając błędną wykładnię polegającą na uznaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze iż sam fakt przekazania przez Wójta Gminy K. z urzędu sprawy o rozgraniczenie Sądowi Rejonowemu w Z. wskazywał, że spór o przebieg granicy wystąpił i istniała obiektywna potrzeba jej ustalenia, zatem postępowanie rozgraniczeniowe było prowadzone w jego interesie i uzasadniało obciążenie go kosztami postępowania w całości małż. L. i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uznało, iż istniały podstawy do przyjęcia, że w postępowaniu rozgraniczeniowym ujawnił się spór stron biorących udział w tym postępowaniu co do przebiegu granicy, a zatem postępowanie było prowadzone w interesie obu stron, co z kolei skutkowało obciążeniem ich kosztami tego postępowania po połowie stosownie do art. 262 § 1 pkt 2 kpa.
Postępowanie przed organem prowadzącym postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego
i przekazaniu z urzędu sprawy do rozpatrzenia sądowi powszechnemu (art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) w związku z niedojściem do zawarcia ugody lub brakiem podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu (art. 34 ust. 1 powyższej ustawy).
Te okoliczności były przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przy rozpoznawaniu skargi G. L.
i S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].03.20147 r., nr [...], który w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] lipca 2017 r. wskazał jednoznacznie, że fakt przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu wskazuje na spór co do przebiegu granicy skutkujący uznaniem iż postępowanie było prowadzone w interesie obu stron to uzasadniało obciążenie obu stron kosztami postępowania.
Zasadnie tedy organ wskazał na fakt związania go tą oceną stosownie do art. 153 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. wydając zaskarżone postanowienie.
Ocena ta jest także wiążąca stosownie do tego artykułu dla Sądu, nie zmieniły się bowiem w sprawie okoliczności prawne jak i faktyczne, które by uzasadniały odstąpienie od tej oceny.
Zaskarżone postanowienie w tych okolicznościach nie naruszyło prawa – art. 262 § 1 pkt 2 kpa, które stanowiło podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.
W tych okolicznościach Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną stosownie do art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło