II SA/Bk 789/16

WyrokWSA w Białymstoku2017-01-17

Skład orzekający: Małgorzata Roleder, Marek Leszczyński, Mieczysław Markowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy obniżenie dochodu z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim lub pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, przy jednoczesnym pozostawaniu w stosunku pracy, stanowi utratę dochodu w rozumieniu ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, uzasadniającą przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego, mimo przekroczenia kryterium dochodowego ustalonego na podstawie dochodu z roku poprzedniego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że obniżenie dochodu wynikające z przebywania na zwolnieniu lekarskim lub pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, przy jednoczesnym pozostawaniu w stosunku pracy, nie stanowi utraty dochodu w rozumieniu ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Dochód rodziny ustala się na podstawie przeciętnego miesięcznego dochodu z roku poprzedzającego okres świadczeniowy. Nawet jeśli dochód uległ obniżeniu, ale nadal przekraczał kwotę progową, nie ma podstaw do przyznania świadczenia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego na dzieci. Organ I instancji odmówił przyznania świadczenia, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, uznając, że dochód został wyliczony prawidłowo, a pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego nie stanowi utraty dochodu. Skarżąca zarzuciła organom nieuwzględnienie obniżenia dochodu z powodu zwolnienia lekarskiego i błędne ustalenie dochodu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. I. W. i P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Po rozpoznaniu wniosku Pani A. W. o ustalenie prawa do świadczenia alimentacyjnego na dzieci P. W. i K. W. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...].09.2016 r., Nr [...]odmówił przyznania tego świadczenia wskazując dochód rodziny wnioskodawczyni w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł 984,20 zł przekraczając kwotę progową o 259,20 zł. W odwołaniu od tej decyzji Pani A. W. kwestionowała sposób wyliczenia dochodu, wskazując, że do września 2015 roku otrzymywała wynagrodzenie za pracę, następnie przebywała na zwolnieniu lekarskim, zaś od marca 2016 roku otrzymuje jedynie świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 75 % wynagrodzenia. W jej ocenie dochód uległ więc obniżeniu, co uzasadnia przyznanie jej wnioskowanego świadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpoznając odwołanie stwierdziło, co następuje: Warunkiem przyznania świadczenia alimentacyjnego jest spełnienie ustalonego w ustawie kryterium dochodowego, które zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom upoważnionym do alimentów (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 169 ze zm.) nie może przekroczyć kwoty 725 zł. Dokonując oceny sposobu wyliczenia dochodu organ odwoławczy stwierdził, że został wyliczony w sposób prawidłowy. Wbrew zarzutom skarżącej w jej przypadku nie nastąpiła utrata dochodu bowiem przebywa ona aktualnie na świadczeniu rehabilitacyjnym po wyczerpaniu okresu zasiłkowego i nadal pozostaje w stosunku pracy. W roku 2015 dochód rodziny Pani Woźniak wynosił 35.431.08 zł, co w przeliczeniu na członka rodziny składającej się z 3 osób daje kwotę 984,20 zł miesięcznie i przekracza kwotę progową 725 zł, której przekroczenie pozbawia możliwości przyznania świadczenia alimentacyjnego. Z tego też względu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...].10.2016 r., Nr [...]utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w mocy. W skardze na powyższą decyzję Pani A. W. zarzuciła, że organy obu instancji nie ustaliły i nie rozważyły w sposób wyczerpujący wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Ponownie zarzuciła nie uwzględnienie okoliczności związanych z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim w 2015 roku, co wiązało się z obniżeniem dochodu, a nadto nie wskazanie na jakiej podstawie i w oparciu o jakie dokumenty organy ustaliły wysokość dochodu za 2015 roku. Wskazała też, że organy błędnie uznały, że utrata dochodu ma jedynie miejsce w przypadku rozwiązania stosunku pracy, podczas gdy pobieranie zasiłku chorobowego także jest związane z obniżeniem dochodu. Wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, wskazanych w art. 145 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. 2016, poz. 169) dalej ustawa, wysokość dochodu uzyskanego przez rodzinę ustala się na podstawie przeciętnego miesięcznego dochodu w roku poprzedzającym okres świadczeniowy czyli w przedmiotowej sprawie dochód uzyskany w 2015 r. Dochód ten organ ustalił na podstawie dokumentu o dochodach za rok podatkowy 2015 – PIT – 37 (k. 10 akt administracyjnych) i stosownie do wskazanego w nim dochodu wyliczył dochód przypadający na członka rodziny, co jest zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy. Wprawdzie organ nie powołuje się w uzasadnieniu na powyżej wskazany dokument, tym niemniej ustalenia dotyczące dochodu oparte na powyższym dokumencie są prawidłowe. Skarżąca podnosi, że w związku z tym, iż w roku 2015 od 24 września przebywała na zwolnieniu lekarskim, jej dochód za rok 2015 uległ obniżeniu i winien mieć wpływ na przyznanie świadczenia. Nie wskazuje jednak konkretnej kwoty dochodu uzyskanego w 2015 r., a w takim wypadku należało uznać za prawidłowo ustalony dochód przez organy na podstawie wskazanego powyżej dokumentu. W stanie faktycznym sprawy nie można więc przyjąć, aby nastąpiła utrata dochodu w rozumieniu art. 2 pkt 17 lit c, skarżąca nadal pozostaje w stosunku zatrudnienia. Obniżenie dochodu wynikające z faktu przebywania na zwolnieniu lekarskim w sytuacji gdy dochód ten w przeliczeniu na członka rodziny przekraczał kwotę progową, warunkującą przyznanie świadczenia, nie daje podstawy do jego przyznania, jak to trafnie przyjęły organy. Z tych więc względów skargę należało uznać za niezasadną i oddalić ją stosownie do art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło