II SA/Bk 79/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na czynność Dyrektora Generalnego P. Urzędu Wojewódzkiego w B. polegającą na odrzuceniu oferty w procedurze konkursowej na stanowisko pracownika w korpusie służby cywilnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Skarga została wywiedziona na tle następujących zdarzeń. Dyrektor Generalny P. Urzędu Wojewódzkiego w B. ogłosił w dniu [...] września 2019r. konkurs na jedno wolne stanowisko starszego specjalisty ds. infrastruktury krytycznej systemów informatycznych i telekomunikacyjnych w zarządzaniu kryzysowym w Wydziale Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego P. Urzędu Wojewódzkiego w B., w ramach naboru w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej. Ogłoszenie o otwarciu konkursu zostało zamieszczone na BIP KPRM, BIP Urzędu oraz na stronie internetowej PUW. W dniu [...] września 2019r. wpłynęła do Urzędu oferta skarżącego J. K. zatrudnienia w służbie cywilnej (ogłoszenie nr [...]). W dniu [...] października 2019r. komisja rekrutacyjna odrzuciła ofertę skarżącego jako niekompletną tj. z powodu braku dokumentu potwierdzającego doświadczenie zawodowe. J. K., nieusatysfakcjonowany sposobem rozpatrzenia przez Dyrektora Generalnego P. Urzędu Wojewódzkiego w B. skargi i uwag do procedury naboru, złożył w dniu 30 grudnia 2019r. do sądu administracyjnego skargę na działanie P. Urzędu Wojewódzkiego w B. zarzucając błędne zdyskwalifikowanie oferty oraz odmowne załatwienie jego uwag i skargi na działanie komisji rekrutacyjnej. Sprecyzowane wnioski i zarzuty skargi objęły działanie organu w zakresie: - odrzucenia kandydatury skarżącego do zatrudnienia w PUW na stanowisku opisanym w ogłoszeniu BIP nr [...], na pierwszym etapie kwalifikacji z powodu braku dokumentu potwierdzającego minimalny staż zatrudnienia w administracji wynoszący 1 rok; - odmownego załatwienia skargi i wniosku z [...].10.2019r. oraz skargi z [...].12.2019r; -niezgodności działania organu z przepisami art. 4ust. 4, 28 ust. 2 pkt 3 i 5 w związku z ust. 2 "a" ustawy o służbie cywilnej oraz art. 7 "a" § 1, 237 § 1 w związku z 57 § 5 i 238 § 1 K.p.a.; - uznania działania organu jako rażącego zaniedbania, mającego wpływ na wynik sprawy. Dyrektor Generalny P. Urzędu Wojewódzkiego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z racji braku właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia sporu powstałego w ramach procedury konkursowej na wolne stanowisko w korpusie służby cywilnej, ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na to, że jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postepowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postepowań określonych w działach IV,V,VI ustawy Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niiz określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV,V,VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postepowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (vide: art. 3 § 2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (vide: art. 3 § 3 P.p.s.a.) Przedmiotem skargi J. K. jest odrzucenie oferty w procedurze konkursowej na stanowisko pracownika w korpusie służby cywilnej. Procedura powyższa była prowadzona przy stosowaniu przepisów ustawy z 21 listopada 2008r. o służbie cywilnej (t.j. Dz. U. 2020r., poz. 265). Procedura naboru na stanowisko pracownicze w korpusie służby cywilnej nie ma – w świetle przepisów ww. ustawy – charakteru postępowania administracyjnego, w wyniku którego wydaje się akt podlegający kontroli sądu administracyjnego. Procedura naboru poprzedza nawiązanie stosunku pracy na podstawie umowy o pracę a zatem wszelkie związane z nią spory rozstrzygają sądy powszechne – sądy pracy, a nie sąd administracyjny (vide: postanowienie WSA w Rzeszowie z 10.02.2010r. sygn. II SA/Rz 3/10, postanowienie WSA we Wrocławiu z 7.07.2016r. sygn. IV SA/Wr 13/16, postanowienie WSA we Wrocławiu z 2.07.2018r. sygn. IV SA/Wr 54/18, postanowienie NSA z 10.12.2012r. sygn. I OSK 2867/12, postanowienie NSA z 8.11.2018r. sygn. I OSK 3537/18, wyrok SN z 21.01.2003r. sygn. I PK 105/02 – OSNP 2004/13/229) W powołanych wyżej orzeczeniach stwierdza się, że nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie tylko końcowy wynik postępowania konkursowego ale również poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję konkursową, końcowo zatwierdzane przez dyrektora danego urzędu, w tym również czynność polegająca na niedopuszczeniu do kolejnego etapu konkursu, gdyż nie mieszczą się one w kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to bowiem ciąg zdarzeń kończących się protokołem z przeprowadzonego naboru. Poszczególnych czynności komisji konkursowej nie można zakwalifikować jako aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Celem konkursu jest wyłonienie najlepszego kandydata na stanowisko urzędnicze. Przejście do następnego etapu konkursu nie jest więc uprawnieniem kandydata wynikającym z przepisów prawa, w tym przepisów ustawy o służbie cywilnej. Dyspozycja przepisu art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że akt lub czynność w rozumieniu tego przepisu bezwzględnie musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku strony wynikających z przepisów prawa tj. takich, które nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji organu a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku określonego przepisem prawa. W postanowieniu z 8.11.2018r. sygn. I OSK 3537/18, oddalającym skargę kasacyjną od postanowienia sądu I instancji odrzucającego skargę strony na czynność dyrektora generalnego urzędu wojewódzkiego polegającą na niedopuszczeniu do trzeciego etapu konkursu na stanowisko pracownicze w korpusie służby cywilnej, NSA stwierdził, że do oceny dopuszczalności objęcia kognicją sądu administracyjnego etapów procedury konkursowej przewidzianej w ustawie o służbie cywilnej, odpowiednie zastosowanie znajduje uchwała NSA z 13.04.2015r. sygn. I OPS 5/14. W uchwale tej NSA, odnosząc się do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły, stwierdził, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, nie mieszczą się w kategoriach czynności wymienionych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z wyraźnej woli ustawodawcy postępowanie konkursowe w służbie cywilnej nie kończy się indywidualnym aktem administracyjnym, decyzją czy uchwałą. Nie rozstrzyga bowiem indywidualnej sprawy administracyjnej i nie ogłasza lub doręcza aktu administracyjnego stronie, lecz przedstawia stwierdzony stan rzeczy (tzw. akt wiedzy) – wyniki punktowe oraz uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata. Dopuszczenie lub niedopuszczenie kandydata do kolejnego etapu konkursu, jest wynikiem sprawdzenia wiedzy i umiejętności kandydata dokonanego przez zespół sprawdzający. NSA zauważył nadto, że tryb konkursowego naboru poprzedza nawiązanie stosunku pracy na podstawie umowy o pracę a więc stosunku pracy o charakterze stricte cywilnym a zatem wszelkie spory z nim związane rozstrzygać powinien sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Sposób zakończenia postępowania konkursowego (w tym niezatrudnienie na stanowisku), jak i poszczególne czynności komisji konkursowej, pozostają poza zakresem art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontroli sądu administracyjnego nie podlegają również czynności organu podejmowane w ramach postępowania skargowo – wnioskowego a zatem niesatysfakcjonujący skarżącego sposób rozpatrzenia jego uwag i skargi na działanie dyrektora urzędu wojewódzkiego, również nie może być kontrolowany przez sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił (art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi).