II SA/Bk 790/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wybudowanego ogrodzenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wybudowanego ogrodzenia. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2008r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzeń skarżący otrzymał w dniu 10 grudnia 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru - k. 14). W wyznaczonym terminie tj. do dnia 17 grudnia 2008r. (środa) skarżący nie usunął braków formalnych skargi, nie uiścił też wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 220 § 1 i 3 cytowanej ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach, nie usunął braków formalnych skargi, nie uiścił też wymaganego wpisu sądowego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i §3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.