II SA/Bk 790/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew p o s t a n a w i a: odrzucić skargę R. G. reprezentowana przez pełnomocnika A. G. wniosła do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 grudnia 2010 r. (k.13). W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w przedmiocie doręczenia odpisu tejże skargi, złożył natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z 11 stycznia 2011 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (k.16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej A. G., pomimo prawidłowego wezwania, nie usunął braku formalnego skargi w postaci doręczenia odpisu. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie wskazanego art. 58 § 1 pkt 3 i §3, zobligowany był do odrzucenia jej skargi.