II SA/Bk 790/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Referendarz sądowy postanowieniem z 11 stycznia 2011r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Następnie postanowieniem z dnia 24 lutego 2011r. tutejszy sąd odrzucił skargę R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Powodem odrzucenia skargi było nie uzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłanie odpisu skargi. W dniu 7 marca 2011r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi argumentując, że skarżąca, przed przyznaniem jej prawa pomocy, była reprezentowana przez swojego syna – A. G. W związku z tym, iż syn skarżącej nie jest profesjonalistą nie miał świadomości, jakie konsekwencje niesie za sobą nie uzupełnienie braków formalnych skargi. Ponadto, jak podniósł pełnomocnik skarżącej, odmowa przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na tym etapie, faktycznie pozbawi skarżącą możliwości dochodzenia swoich praw w tym postępowaniu. Końcowo autorka wniosku zaznaczyła, że o ustanowieniu jej adwokatem z urzędu skarżącej dowiedziała się w połowie lutego, ale w związku z koniecznością odbycia wyjazdów do sądów w innych miejscowościach nie mogła wcześniej zapoznać się z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zatem zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżącej siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przedmiotowej sprawie przyjąć należy, że termin ten zaczął swój bieg od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli od dnia 2 marca 2011r. Jako, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 7 marca 2011 r., przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu odpis skargi. Spełnione zatem zostały wymogi formalne wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku skarżącej uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 §1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie cytowanego przepisu, orzekł jak w sentencji.