II SA/Bk 794/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2016 r. sprzeciwu J. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 maja 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2015 Nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i nakazanie dokonania rozbiórki instalacji kanalizacyjnej na zewnątrz budynku p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego; Skarżący w dniu 18 stycznia 2016 roku złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (k. 12). Wniosek ten został w dniu 16 lutego 2016 r. pozostawiony bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie braku formalnego, tj. złożenie go na urzędowym formularzu. W odpowiedzi na powyższe skarżący w dniu 26 lutego 2016 r. złożył sprzeciw na to zarządzenie i jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (k. 24). Po uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu tj. złożenie wniosku na formularzu wezwano również skarżącego w dniu 12 kwietnia 2016 r. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu w tym zakresie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Sprzeciw od powyższego postanowienia złożył J. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym przez art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę sąd wypowiada się, zatem o zasadności zaskarżonego sprzeciwem zarządzenia i dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu, a nie jak dotychczas rozpoznaje sprawę na nowo. Zgodnie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy wskazać, że strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. W niniejszej sprawie, na co słusznie wskazał referendarz sądowy, skarżący mimo wezwania w dnia 12 kwietnia 2016 r. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, w zakreślonym terminie nie udzielił żadnej odpowiedzi. W związku z powyższym nieznane są przyczyny niedochowania terminu, a tym samym skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, było przez niego niezawinione. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że referendarz sądowy prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wobec czego zaskarżone sprzeciwem postanowienie referendarza sądowego utrzymano w mocy. Z tych względów, na mocy art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.