II SA/Bk 795/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznania mięsa jako niezdatnego do spożycia przez ludzi p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie. , E. S. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. umarzającą postępowanie odwoławcze z uwagi na stwierdzenie braku legitymacji do wniesienia odwołania. W trakcie postępowania sąd uzyskał informację, że w dniu [...] marca 2016 r. skarżący E. S. zmarł (vide odpis skrócony aktu zgonu k. 61). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że w sprawie zgłasza się osoba, którego interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W sprawie niniejszej zaskarżono decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy uznania mięsa jako niezdatnego do spożycia przez ludzi. W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko i wyłącznie strona określa przedmiot swego żądania. Dlatego przyjąć należy, że kwestionowane postanowienie jest ściśle związane z osobą skarżącego. Tym samym stwierdzić należy, że przedmiot postępowania nie podlega dziedziczeniu i nie dotyczy interesu prawnego innych osób. Wobec śmierci E. S. nie było podstaw do zawieszenia postępowania, gdyż przeszkoda do prowadzenia postępowania nie ma charakteru przejściowego. Jak stanowi art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W tej sytuacji należało zatem umorzyć postępowanie sądowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia