II SA/Bk 797/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [..] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia nakazującego przedłożenie ekspertyzy stanu technicznego budynku oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...].08.2017 r. znak [...] nakazujące Panu R. G. przedłożenie w terminie do dnia [...] września 2017 r. ekspertyzy stanu technicznego częściowo spalonego i rozebranego budynku zlokalizowanego na terenie nieruchomości o nr geod. [...] przy ul. [...] w S. Postanowienie to organ podjął w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Po wszczęciu postępowania w związku z pogarszającym się stanem technicznym budynku położonego na działce oznaczonej nr ew. gruntów [...] przy ul. [...] w S. i przeprowadzonych oględzinach budynku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że stan techniczny budynku znajduje się w złym stanie technicznym i niezbędne jest opracowanie kolejnej ekspertyzy technicznej budynku. Wydał więc w dniu [...].08.2017 r. postanowienie nakazujące Panu R. G. przedłożenie ekspertyzy technicznej przedmiotowego budynku, w którym winien być określony jego stan techniczny z wykazaniem czy stwarza on stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz sposób wykonania niezbędnych robót zabezpieczających przy zaistnieniu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia zakreślając termin jej przedłożenia do [...].09.2017 r. Jako podstawę prawną postanowienia organ wskazał art. 81 c ust. 2 i 3 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1,3 i 4 ustawy Prawo budowlane z 7.07.1994 (t.j. Dz.U. 2017 poz. 1332 dalej: p.b.). Zażalenie na to postanowienie wniósł R. G. kwestionując potrzebę sporządzenia nowej ekspertyzy technicznej budynku i wskazując, że stan techniczny budynku od czasu sporządzenia poprzedniej ekspertyzy uległ poprawie, a nie pogorszeniu. Rozpoznając zażalenie organ II instancji wskazał na decyzję z dnia [...].07.2013 r. znak [...] wydanej na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy p.b., w której nakazano Panu R. G. usunięcie spalonych i stwarzających zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia elementów: 1. ścian szczytowych poddasza do poziomu stropu; 2. zniszczonego i częściowo zawalonego komina; 3. spalonego i zawalonego stropu oraz nakazał wygrodzenie terenu przylegającego do obiektu, oraz umieszczenie na obiekcie zawiadomienia o występowaniu zagrożenia ludzi i mienia i zakazie jego użytkowania. W kolejnym postępowaniu dotyczącym przedmiotowego budynku organ wydał postanowienie z dnia [...].03.2014 znak [...] organ I instancji na mocy art. 81 c ust. 2 ustawy p.b. nałożył na właściciela obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej budynku. Po przedłożeniu ekspertyzy organ wydał decyzję z dnia [...].07.2014 r. znak [...], w której zakazał użytkowania częściowo rozebranego budynku oraz nakazał wykonania szeregu prac wskazanych w tejże decyzji pod nadzorem osoby uprawnionej o specjalności konstrukcyjno – budowlanej. Wskazując na powyżej wydaną decyzję dotyczącą przedmiotowego budynku w zakresie jego bezpieczeństwa i wygrodzenie terenu wokół niego organ stwierdził, że decyzja dotychczas nie została wyegzekwowana przez organ I instancji na co wskazuje dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy. W ocenie organu odwołującego się organ I instancji zamiast kolejnego postępowanie winien wszcząć postępowanie egzekucyjne na podstawie własnej ww. ostatecznej decyzji, a w niniejszej sprawie rozważyć kwestię jego umorzenia. Postanowienie to zaskarżył M. S. zarzucając: 1. oczywiste naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 140 kpa w związku z art. 14 kpa przez zaniechanie wskazania i wyjaśnienie przesłanek faktycznych, jakimi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie, bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, odwołując się do zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. postępowania organ drugiej instancji wyjaśnił, że organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowania w sprawie pogarszającego się stanu technicznego oraz ostatecznego zniszczonego i częściowo spalonego budynku, o czym strony zawiadomił pismami z dnia [...] czerwca 2017 r. i stwierdził, że wydanie zaskarżonego przez Pana R. G. postanowienia nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, czym zaniechał wskazania tych przepisów prawa, czym również w sposób oczywisty naruszył art. 8 kpa i 11 kpa; 2. naruszenie art. 7 kpa, 8 kpa, 9 kpa, art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez dowolne pominięcie wpływu występujących negatywnych warunków atmosferycznych na stan techniczny częściowo spalonego budynku w okresie trzech lat od wydania przywołanej przez organ drugiej instancji decyzji z dnia [...] lipca 2014 r.; 3. bezzasadną odmowę zastosowania w sprawie art. 81 c ust. 2 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1,3, i 4 p.b. 4. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o: 1. uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B.; 2. zasądzenie od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania art. 7 kpa, 8 kpa, 9 kpa, 77 kpa i 80 kpa nie mają uzasadnienia. Ze stanu faktycznego, który w ocenie sądu został ustalony prawidłowo wynika, że w odniesieniu do przedmiotowego budynku wydane zostały dwie decyzje: pierwsza z [...].07.2013 r. znak [...] i druga z [...].07.2014 r. znak [...] nakazujące wykonanie szeregu robót zabezpieczających budynek i teren wokół niego oraz najdalej idący zakres jego użytkowania. Wydanie tych decyzji poprzedzone było przedstawieniem ekspertyz dotyczących stanu budynku. Trafnie zatem organ przyjął, że w takiej sytuacji w pierwszej kolejności winno nastąpić wyegzekwowanie obowiązków nałożonych na właściciela budynku, które miału na celu usunięcie stanu zagrażającego bezpieczeństwu ludzi i mienia. Sam fakt, iż od daty wydania decyzji nakładającej obowiązki w zakresie zabezpieczenia budynku upłynęło 3 lata nie daje jeszcze podstaw do nakładania kolejnego obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej budynku w sytuacji kiedy poprzednia decyzja nie została wykonana. Brak podstaw do zastosowania w sprawie art. 81 c w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1,3,4 i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w tych okolicznościach stwierdzony przez organ II instancji uzasadniał uchylenie zaskarżonego postanowienia wydanego w ramach postępowania dotyczącego ustalenia stanu budynku na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. Z tych więc względów skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił.