II SA/Bk 805/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi N. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego oddala skargę Starosta B. decyzją nr [...], wydaną na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. nr 120, poz. 1252) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił przyznania Pani N. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 30 lipca 2004 roku. Swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, że ww. nie spełnia określonych w art. 37 lit. k) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. nr 58, poz. 514) warunków uprawniających do świadczenia przedemerytalnego. W odwołaniu od powyższej decyzji Pani N. S. wniosła o przyznanie świadczenia przedemerytalnego powołując się na 30 – letni okres pracy zawodowej, wiek 51 lat oraz fakt rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy z dniem 31 grudnia 2000 roku. Podnosiła, że po zwolnieniu z pracy wpadła w silną depresję i przez 3 kolejne lata otrzymywała rentę z tytułu niezdolności do pracy. W lutym 2004 roku zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy i do sierpnia br. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie posiada innych środków do życia. Ponadto ma trudności w znalezieniu pracy ze względu na wiek i zły stan zdrowia. Decyzja Starosty B. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody P. z dnia [...] października 2004 roku, nr [...]. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw prawnych do jej uchylenia i przyznania stronie prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] lipca 2004 roku. W skardze na decyzję Wojewody P. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Pani N. S. wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do organu I instancji w celu ponownego rozpatrzenia. Skarżąca wyjaśnia, że po zwolnieniu jej z pracy otrzymała rentę z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] grudnia 2000 roku do dnia [...] grudnia 2003 roku. Po utracie prawa do renty zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. i w dniu [...] lipca 2004 roku złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego ze względu na fakt posiadania ponad 30 – letniego okresu pracy i ukończenia 51 lat. W tej sytuacji uważa, że nie przyznanie renty chorobowej na dalszy okres ma znamiona zwolnienia z pracy z przyczyn lezących po stronie pracodawcy. Utraciła bowiem jedyne źródło utrzymania i nie wzrosły żadne szanse na znalezienie nowej pracy, głównie z powodu wieku. Dodatkowo powołuje się na trudną sytuację materialną, gdyż jest osobą samotną i od [...] sierpnia 2004 roku nie uzyskuje żadnego dochodu. W odpowiedzi na skarg Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem decyzja odmawiająca przyznania dla skarżącej prawa do świadczenia przedemerytalnego nie naruszyła przepisów prawa a sąd administracyjny mógłby uchylić tylko taką decyzję, która byłaby niezgodna z prawem. Jak słusznie wskazał organ administracji, skarżąca nie spełniła przesłanek do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Bezspornym jest, że skarżąca ukończyła 50 lat w dniu [...] kwietnia 2003 roku tj. wtedy gdy nie pozostawała już w stosunku pracy a także to, że skarżąca nie wykonywała pracy w warunkach uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach. Powyższe nie budzące wątpliwości fakty (niesporne, niekwestionowane przez skarżącą) implikowały sposób załatwienia wniosku skarżącej, złożonego w dniu [...] lipca 2004 roku o przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego, przy uwzględnieniu okresu pracy w gospodarstwie rolnym. Powołanie się na fakt pracy w gospodarstwie rolnym zasadnie skutkował rozpatrzeniem wniosku w aspekcie przesłanek do uzyskania świadczenia przedemerytalnego, albowiem okres pracy w gospodarstwie rolnym jest zaliczany do okresu uprawniającego do emerytury tj. okresu istotnego przy ubieganiu się o świadczenie przedemerytalne. Organ przywołał przepisy prawa możliwe do zastosowania w niniejszym przypadku, przytoczył ich brzmienie i skonfrontował ich treść z ustalonymi bezspornie faktami dotyczącymi okresów pracy skarżącej i jej wieku. Porównanie stanu faktycznego sprawy z możliwymi do zastosowania przepisami prawa materialnego, nie mogło przynieść korzystnego dla skarżącej skutku. Skarżąca nie spełniła bowiem przesłanek do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego w świetle przepisów obowiązujących w dacie rejestracji w charakterze bezrobotnej. Zauważyć przy tym należy, że możliwość przyznania skarżącej świadczenia przedemerytalnego rozpatrywana być mogła w świetle przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu tj. ustawy obowiązującej do 30 kwietnia 2004 roku albowiem postępowanie w sprawie wszczęte zostało w lipcu 2004 roku, zaś przepis przejściowy zawarty w art. 30 ust. 1 teraz obowiązującej ustawy z 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) odsyłał w takich przypadkach do stosowania przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Przyznanie skarżącej świadczenia przedemerytalnego mogło więc wchodzić w rachubę wyłącznie w oparciu a treść art. 37 "k" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Pełne brzmienie tego przepisu przytoczone zostało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ani okres pracy skarżącej uprawniający do emerytury, ani wiek skarżącej urodzonej [...] kwietnia 1953 roku, nie pozwalał na potraktowanie tych faktów za odpowiadające przesłankom wymienionym a art. 37 "k" w/w ustawy. Szczegółowej analizy przepisu w kontekście sytuacji prawnej skarżącej dokonał organ w uzasadnieniu swojej decyzji. Analizę tę w pełni aprobuje sąd administracyjny i nie znajduje podstaw do jej podważania. Skarżąca nie przywołuje w skardze argumentów mogących mieć znaczenie prawne w sprawie. Sytuacja życiowa skarżącej, rozgoryczenie brak środków do życia, nie są okolicznościami mogącymi mieć wpływ na prawną ocenę sprawy. Sąd administracyjny, który kontroluje wyłącznie zgodność z prawem decyzji organu administracji, nie może brać pod uwagę faktów opisanych w skardze. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).