II SA/Bk 806/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o świadczenie z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu wniosku E. J. (zwanej dalej: "skarżącą") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]odmawiającą uchylenia po wznowieniu postępowania ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr[...], oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr[...], zmieniającej decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] października 2014 r., nr [...]w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, gdyż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, w punkcie 1 uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz w punkcie 2 stwierdziło wydanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. z naruszeniem prawa, oraz że nie uchyla tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu [...] maja 2016 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] kwietnia 2016 r., w którym ww. zarzuciła wadliwe wyliczenie dochodu na członka jej rodziny uzyskanego w dniu wydania decyzji MOPS w Z. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Podniosła, że skoro w tym dniu nie uzyskiwała dochodu w postaci zaległych alimentów w 2013 r, to dochód ten nie może być uwzględniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]utrzymało w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]odmawiającą uchylenia po wznowieniu postępowania ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr[...], oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...]kwietnia 2015 r., nr[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpatrzeniu skargi skarżącej wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 399/16 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia [...]maja 2016 r., nr[...]. Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] października 2016 r. uchyliło decyzję Kolegium z dnia [...]kwietnia 2016 r. oraz stwierdziło wydanie decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2015 r. z naruszeniem prawa, jak również że nie uchyla tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że niewątpliwie w dacie wydania przez Kolegium decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. nie była mu znana okoliczność, na którą powołuje się skarżąca w swoim wniosku z dnia [...] marca 2016 r., tj. decyzja Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]w przedmiocie wstrzymania od 1 marca 2015 r. stypendium szkolnego przyznanego K.J. Kolegium zaznaczyło, że okoliczność, że ww. decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2015 r., zawieszono wypłatę stypendium szkolnego na syna należy interpretować jako utratę dochodu, co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził w wyroku z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 43/16. Mając na względzie ww. stanowisko sądu, organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej spełniła się przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., odnosząca się do decyzji Kolegium z dnia 9 czerwca 2015 r. w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Następnie Kolegium podniosło, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca (lat 35) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dziećmi: K. J. (lat 11) i M.J. (lat 5). Od dnia [...]marca 2013 r. do dnia [...] stycznia 2015 r. przebywała na urlopie wychowawczym (na córkę M., ur. [...] lutego 2011 r.) Do pracy po urlopie wychowawczym wróciła w lutym 2015 r. W marcu 2015 r. uzyskała dochód (z tytułu zatrudnienia w firmie "S." S.A. Oddział w C.) w wysokości 2.168,14 zł (netto). W tej sytuacji Kolegium stwierdziło, że należało nie uwzględniać dochodu utraconego (z tytułu uzyskania przez skarżącą prawa do urlopu wychowawczego), bowiem zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2016 r., poz. 169, zwanej dalej: "ustawą"), w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Należało jednak uwzględnić dochód uzyskany w miesiącu następującym po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Co więcej, mając na względzie stanowisko WSA w Białymstoku, zawarte w wyroku z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 43/16, organ odwoławczy uznał, że stypendium syna (wstrzymane ww. decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2015 r.) jest dochodem utraconym i również nie powinno być brane pod uwagę. Po ponownym przeliczeniu dochodu, uwzględniając dochód utracony i uzyskany, dochód rodziny skarżącej wyniósł 748,62 zł (na osobę), czyli: 932,50 zł (dochód z tytułu otrzymania w 2013 r. zaległych alimentów karta 49 akt I instancji) : 12 miesięcy = 77,71 zł : 3 osoby = 25,91 zł (dochodu skarżącej osiągniętego w 2013 r. z tytułu zatrudnienia nie uwzględniono, gdyż jest to dochód utracony). Do miesięcznego dochodu rodziny osiągniętego w 2013 r., tj. 77,71 zł należało dodać dochód uzyskany w marcu 2015 r. w wysokości 2.168,14 zł, co daje kwotę 2.245,85 zł: 3 osoby = 748,62 zł (na osobę). Kolegium zaznaczyło, że pomimo, iż nie uwzględniło dochodu syna (z tytułu stypendium), traktując ten dochód jako dochód utracony, nowo wyliczony miesięczny dochód rodziny skarżącej przekroczył kwotę progową (725 zł). Następnie organ odwoławczy podniósł, że rozważenia wymagało, czy dochód strony z tytułu otrzymania w 2013 r. zaległych alimentów w kwocie 932,50 zł jest dochodem utraconym. Wskazał, że małoletni K. J. urodzony [...]października 2005 r. z mocy wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia [...] listopada 2008 r. /pkt III/ otrzymał uprawnienie w postaci zasądzonych alimentów od ojca D. J. w kwocie 350 zł miesięcznie w zasadzie do osiągnięcia 18 roku życia. Alimenty te mogą być płacone dobrowolnie przez zobowiązanego do rąk matki uprawnionego- skarżącej, lub też ściągane przymusowo za pośrednictwem komornika sądowego. W obu wypadkach uzyskane alimenty wlicza się do dochodu rodziny. Kolegium wyjaśniło, że kwota 932,50 zł ściągnięta od dłużnika za pośrednictwem komornika i wypłacona do rąk matki uprawnionego w 2013 r. z tytułu zaległych alimentów /karta 49 akt I instancji/ jest dochodem rodziny, a nie dochodem utraconym. Organ odwoławczy podniósł, że nie zmienia tego faktu to, że alimenty są wypłacane z opóźnieniem w kwotach o różnej wysokości, a w niektórych miesiącach nie są wypłacane wcale z uwagi na nieskuteczną egzekucję należności. Jednocześnie wyjaśnił, że aby uznać dochód za utracony musi na to zezwalać konkretny przepis prawa. Wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 3 w związku z art. 2 pkt 17 ppk ea ustawy utrata dochodu oznacza utratę dochodu spowodowaną, utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do tych świadczeń oraz, że taka sytuacja nie występuje w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowe sprawie ma zastosowanie art. 152 § 2 k.p.a. w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. Stad też w punkcie 2 sentencji decyzji stwierdziło wydanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r., z naruszeniem prawa, oraz że nie uchyla tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Natomiast w punkcie 1 sentencji decyzji uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia 20 kwietnia 2016 r., gdyż organ I instancji orzekł na podstawie art. 146 § 2 k.p.a., zamiast na podstawie art. 151 § 2 k.p.a., co było uchybieniem procesowym mającym istotny wpływ na wynik sprawy, na co wskazał WSA w Białymstoku w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 399/16. Nie godząc się z rozstrzygnięciem, zawartym w punkcie 2 ww. decyzji, skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o uchylenie decyzji w punkcie 2. Ww. części decyzji zarzuciła niezgodność z istniejącym prawem w zakresie ustalania prawa do świadczenia alimentacyjnego z funduszu alimentacyjnego. Podniosła, że w dalszym ciągu błędnie wyliczono wysokość dochodu rodziny uwzględniając dochód uzyskany jednorazowo w 2013 r., w postaci zaległych alimentów od komornika przy Sądzie Rejonowym w Z. Zdaniem skarżącej dochód ten powinien być uznany za utracony, gdyż w dniu [...] kwietnia 2015 r. nie był już uzyskiwany. Do wyliczenia dochodu rodziny powinien natomiast być uwzględniony dochód z jej pracy z marca 2015 r., ponieważ jest to jedyny dochód rodziny. Zarzuciła nierzetelne rozpoznanie sprawy po wznowieniu postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała, bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. odpowiada prawu. Przypomnieć należy, że przedmiotem oceny tut. Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2016 r., nr[...], wydana w postępowaniu wznowieniowym zakończonym ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. , nr [...]w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz E. J. Jak wynika z wniosku Skarżącej oraz ustaleń organu podstawą wznowienia jest przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 K.pa. - wyjście na jaw nowych istotnych okoliczności w sprawie, które nie były znane organowi – wydanie wyroku w sprawie II SA/Bk 43/16. Sprawa była dwukrotnie przedmiotem oceny tut. Sądu. W trybie zwyczajnym prawomocnym wyrokiem z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 518/15 tut. Sąd oddalił skargę E. J.na decyzję SKO w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Natomiast odnośnie postępowania wznowieniowego w ww. sprawie prawomocnym wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 399/16 uchylił decyzję SKO w Ł. z dnia [...] maja 2016 r. Oba wymienione wyroki wiążą w niniejszej sprawie zgodnie z art. 153 P.p.s.a. Okoliczność wznowienia postępowania administracyjnego nie powoduje bowiem rozpoznania sprawy administracyjnej w całości. Postępowanie wznowieniowe nie jest trzecią instancją administracyjną. Jest to tryb nadzwyczajny, w ramach którego postępowanie zwyczajne weryfikowane jest w ramach podstaw wznowienia postepowania administracyjnego. Granice tego postępowania i rozpoznania sprawy po wznowieniu wyznacza art. 149 § 2 k.p.a., zgodnie z którym postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postępowanie wznowieniowe służy naprawieniu konkretnych wad postępowania zakończonego ostateczną decyzją, wskazanych w podstawach wznowieniowych. Wystąpienie wskazanej we wniosku o wznowienie podstawy wznowieniowej nie może być pretekstem do ponownego rozpoznania sprawy w całości, be względu na stwierdzone uchybienia (por. wyrok NSA z 8 stycznia 2014 r., sygn.. akt II OSK 3049/12). Zatem w zakresie nieobjętym podstawami wznowienia wyrok tut. Sądu z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 518/15 wiąże orany jak i skład orzekający w sprawie. Przechodząc do oceny kwestionowanej decyzji Kolegium stwierdzić należy, że organ zrealizował wskazania zawarte w wyroku z dnia 16 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 399/16. Przepis art. 146 k.p.a. zawiera negatywne przesłanki uchylenia decyzji ostatecznej (przesłanki niedopuszczalności jej uchylenia) w sytuacji stwierdzenia, że podana przez stronę podstawa wznowienia wystąpiła. Z kolei przepis art. 151 k.p.a. wskazuje sposoby rozstrzygania kończące wznowione postępowanie. Oznacza to, że przepis art. 146 k.p.a., w tym jego § 2, nie jest podstawą rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie ale jest jego przesłanką, zaś podstawą rozstrzygnięcia zawsze powinien być art. 151 k.p.a. Jeśli zatem organ dochodzi do wniosku, że wystąpiła podstawa wznowienia, ale de facto nie miała ona wpływu na wynik sprawy bowiem ponowna merytoryczna ocena sprawy co do istoty prowadzi do konkluzji o braku podstaw do wydania decyzji innej w swej treści niż dotychczasowa decyzja ostateczna – powinien zastosować art. 151 § 2 k.p.a. Tak w niniejszej sprawie drugi skład Kolegium uczynił, uchylając decyzję pierwszego składu Kolegium i stwierdzając, że decyzja SKO z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa. Organ odwoławczy zasadnie bowiem stwierdził, że pomimo zaistnienia przesłanki do wznowienia postępowania, okoliczność ta nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia pierwotnego. Odnosząc się do kwestii błędnego uwzględnienia w dochodzie skarżącej za 2013 r. kwoty wyegzekwowanych alimentów, stwierdzić należy, że ta okoliczność nie może być uznana za nową, gdyż zarówno w decyzjach organów, jak i wyroku tut. Sądu z dnia 17 września 2015 r. odnoszono się do niej. Wyjaśnić należy, że warunki nabywania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego regulują przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., 1228 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa"). Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy, świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Świadczenia te przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. W zakresie pojęcia "dochodu" i "dochodu rodziny" przedmiotowa ustawa w art. 2 pkt 4 i 5 odwołuje się do ich znaczenia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). "Dochodem" jest więc po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszony o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne oraz na ubezpieczenie zdrowotne (art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych). W myśl zaś art. 3 pkt 2 tej ustawy o świadczeniach rodzinnych "dochód rodziny" oznacza sumę dochód członków rodziny. W sposób samodzielny, aczkolwiek analogiczny do ustawy o świadczeniach rodzinnych, przedmiotowa ustawa definiuje dochód członka rodziny oraz określa sposób ustalania tego dochodu. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 5a ustawy (analogicznie art. 3 pkt 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych) "dochód członka rodziny" oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3-4a ustawy. Stosownie zaś do art. 9 ust. 3 – 4a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (ust. 3); w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, ustalając dochód członka rodziny, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (ust. 4); w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (ust. 4a). Przytoczone regulacje art. 9 ust. 4 i 4a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów rozróżniają sytuacje uzyskania dochodu przez członka rodziny, gdy następuje to w roku poprzedzającym okres świadczeniowy oraz po roku poprzedzającym okres świadczeniowy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 stycznia 2014 r., I OSK 2094/13 zestawienie treści art. 9 ust. 4a z ustawowymi definicjami pojęć "dochód rodziny" i "dochód członka rodziny" prowadzi do wniosku, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku poprzedzającym okres świadczeniowy, przeciętny miesięczny dochód osiągnięty przez niego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy należy powiększyć o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty. Ustalając natomiast wysokość dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, trzeba ustalić dochód każdego z członków rodziny, następnie dochody te zsumować i podzielić przez liczbę osób w rodzinie. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 lipca 2013 r., I OSK 2373/13 zauważył, że taka wykładnia powołanych przepisów prowadzi do tego, że już będące skutkiem uzyskania nowego źródła dochodu przekroczenie kryterium (725 zł) w jednym miesiącu rzutuje na prawo do świadczeń, zważywszy że dochody uzyskane w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy stanowią podstawę do ustalenia miesięcznej kwoty dochodu rodziny na cały okres świadczeniowy, przez co nowy uzyskany w trakcie tego okresu dochód wpływa jedynie na wysokość miesięcznego dochodu rodziny, nie zaś na sumę dochodów, ustaloną i wyliczoną w skali roku dla danego okresu świadczeniowego. Natomiast średnia dwunastomiesięczna z roku bazowego (roku kalendarzowego poprzedzającego okres świadczeniowy) jest jedynie punktem wyjścia dla ustalenia dochodu rodziny (miesięcznego) z uwzględnieniem doliczanego do niej dochodu uzyskanego i odliczanego od niej dochodu utraconego, co ustawa ujmuje jako zdarzenie jednostkowe związane z uzyskaniem przez rodzinę nowego źródła dochodu (art. 2 pkt 18) lub utratą dotychczasowego źródła dochodu (part. 2 pkt 17). Ponadto podkreślono, że przyjęta regulacja powoduje, że prawo do świadczeń ustalane jest na podstawie dochodu zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego przez rodzinę w okresie pobierania świadczeń, a nie przeciętnego dochodu uzyskiwanego w roku poprzednim, chyba że od poprzedniego roku nie zaszły zasadnicze zmiany w sytuacji dochodowej rodziny. W rozpoznawanej sprawie osiągnięcie dochodu miało miejsce zarówno w roku poprzedzającym, jak też po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy. Organ wznowieniowy prawidłowo określił ten dochód sumując wyliczony dochód członka rodziny: 932,50 zł (dochód z tytułu otrzymania w 2013 r. zaległych alimentów, karta nr 2 akt administracyjnych) : 12 miesięcy = 77,71 zł : 3 osoby = 25,91 zł. Do miesięcznego dochodu rodziny osiągniętego w 2013 r., tj. 77,71 zł należało dodać dochód uzyskany w marcu 2015 r. w wysokości 2168,14 zł (karta 18), co daje kwotę 2245,85 zł : 3 osoby =748,62 (na osobę).Zatem rację ma Kolegium, że nieuwzględnienie dochodu syna z tytułu stypendium i tak spowodowało przekroczenie kwoty progowej (725) zł. Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalono.