II SA/Bk 806/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Mieczysław Markowski, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] maja 2017 roku numer [...]; 2. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżącej A. T. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. W dniu [...] marca 2017 r. do Starosty Powiatu B. wpłynął wniosek G. i A. M. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem szczelnym o poj. 7.63 m3 na działce o nr ewid. gr. [...] w miejscowości K., gm. C. Decyzją z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] Starosta Powiatu B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. T., współwłaścicielka nieruchomości o nr ewid. [...], położonej w bezpośrednim sąsiedztwie z działką inwestycyjną. Odwołująca się zarzuciła organowi pierwszej instancji zatwierdzenie rozwiązań projektowych, które jej zdaniem, spowodują napór mas ziemnych na jej ogrodzenie i będą negatywnie oddziaływać na nieruchomość będącą jej własnością. Jej zdaniem podniesienie terenu inwestycji spowoduje napływ wód opadowych na jej działkę, a w przyszłości spowoduje trudności w wyprofilowaniu drogi, a także znacznie obniży atrakcyjność tej działki. Dodatkowo zarzuciła, że zatwierdzony projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż na przedmiotowym terenie dopuszcza się zabudowę parterową, maksymalnie 2 - kondygnacyjną z poddaszem użytkowym. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że inwestorzy uzupełnili rozwiązanie projektowe w zakresie zamierzonego ukształtowania terenu i oznaczyli zmiany w stosunku do stanu istniejącego, przedstawili charakterystyczne rzędne i przekroje pionowe przez teren, a także sposób odprowadzenia wód opadowych na nieutwardzony teren własnej działki. Organ odwoławczy podał, że inwestorzy złożyli wniosek o pozwolenie na budowę w zakresie planowanej inwestycji w okresie obowiązywania na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne (Dz. U. Woj. Podl. z 20 lutego 2002 r., nr 4 poz. 70) wraz z 4 egzemplarzami projektu budowlanego i oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne, co jest zgodne z art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane. Ponadto zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany, po uzupełnieniu przez inwestorów nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu z dnia [...] lipca 2017 r. na etapie postępowania odwoławczego, jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego, co wypełnia regulację art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy -Prawo budowlane. Organ odwoławczy wywiódł, że z ustaleń planu miejscowego wynika, iż przedmiotowa inwestycja zlokalizowana została na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (MN) oraz do prowadzenia drobnego przemysłu i rzemiosła usługowego z dopuszczeniem towarzyszących funkcji mieszkalnych właściciela (UR), a także na terenie przeznaczonym pod usługi inne nieuciążliwe, nie określone w planie miejscowym (Ul). Z pkt 2.13 planu wynika, że dla terenów przeznaczonych m.in. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną określona została wysokość zabudowy jako parterowa, maksymalnie dwukondygnacyjna z poddaszem użytkowym. Organ podniósł, że z wyjaśnień autora planu wynika, iż nie wprowadza on ograniczeń wysokości bezwzględnej budynków mierzonej w metrach, nie wprowadza także ograniczeń dotyczących wysokości kondygnacji i wysokości okapu dachu. Za maksymalną wysokość zabudowy na terenie oznaczonym symbolem MN, UR, Ul należy rozumieć zabudowę parterową wraz z poddaszem użytkowym, czyli zabudowę dwukondygnacyjną. Z dokumentacji projektowej inwestycji wynika, że kondygnacja znajdująca się nad parterem budynku mieszkalnego nie posiada stropu, a jej sufit stanowi płaszczyzna dachu wielospadowego. Kondygnacja ta stanowi poddasze z wysokimi ściankami kolankowymi. Zatem, zdaniem organu odwoławczego, przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowi budynek dwukondygnacyjny, przy czym druga kondygnacja jest poddaszem spełniającym funkcję mieszkalną (czyli poddaszem użytkowym). Planowana inwestycja spełnia więc wymogi obowiązującego planu miejscowego i jest zgodna z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Nadto organ odwoławczy wywiódł, że w części projektu budowlanego zawierającej projekt zagospodarowania terenu, w pkt 2 opisującym projektowane zagospodarowanie terenu, projektant wskazał, że na potrzeby inwestycji zakłada obniżenie terenu w północno - wschodniej części działki oraz nasypanie ziemi w części południowo - zachodniej w celu wyrównania poziomu terenu. Z dołączonej do projektu budowlanego części graficznej jednoznacznie wynika, że ukształtowanie terenu wokół planowanej inwestycji zagospodarowane zostało w formie skarpy ze spadkiem w stronę projektowanego budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy podał, że wezwał inwestorów do wyjaśnienia i wskazania w projekcie budowlanym zamierzonego ukształtowania terenu i oznaczenia zmian w stosunku do stanu istniejącego, przedstawienia charakterystycznych rzędnych i przekrojów pionowych terenu, a także przedstawienia sposobu odprowadzenia wód opadowych na nieutwardzony teren własnej działki. Odnosząc się do wskazanych nieprawidłowości inwestor przedłożył do organu odwoławczego poprawione projekty budowlane. Analiza części graficznej projektu zagospodarowania terenu wykazała, że istniejący teren będący przedmiotem inwestycji posiada znaczne różnice terenu wynoszące ok. 2,80 m. Poziom istniejącego ukształtowania terenu został w sposób czytelny wskazany na dołączonych do projektu budowlanego przekrojach pionowych przez teren. Na potrzeby planowanej inwestycji przewiduje się wykonanie skarpy ze spadkiem w kierunku projektowanego budynku mieszkalnego. Przedstawione na projekcie zagospodarowania terenu ukształtowanie projektowanej skarpy obejmuje część istniejącego terenu inwestycyjnego przyległego do działek sąsiednich o nr ewid. [...] ze spadkiem do poziomu rzędnych narożnikowych planowanego budynku (134,5 m n.p.m.). Dodatkowo uzupełniony projekt budowlany przewiduje nawiezienie ziemi w części południowo - zachodniej działki inwestycyjnej o ok. 60 cm względem istniejącego ukształtowania terenu, w celu wyrównania poziomu działki. Zdaniem organu odwoławczego analiza aktualnej mapy do celów projektowych ([...] stycznia 2017 r.) wykazała, że zarówno teren inwestycji, jak i przyległe do niego nieruchomości i działki drogowe o nr ewid. gr. [...] charakteryzują się znacznym spadkiem i nachylone są w kierunku południowo - zachodnim. W celu wyrównania terenu inwestycyjnego inwestorzy planują podnieść teren, w części południowo - zachodniej działki, o ok. 60 cm. Zaproponowali także umocnienie powstałej na granicy obu działek różnicy terenu i przedstawili rozwiązanie zabezpieczające powstały nasyp w postaci projektowanego na działce o nr ewid. gr. [...] ogrodzenia wykonanego na podmurówce sięgającej poziomu projektowanego terenu. Takie rozwiązanie, zdaniem organu odwoławczego, zabezpieczy nieruchomość odwołującej przed osuwaniem się gruntu z nieruchomości inwestycyjnej. Organ odwoławczy podał, że dominującą funkcją projektowanego ogrodzenia, którego podmurówka (od strony działki inwestycyjnej) zrównana została do wysokości nowoprojektowanego terenu, będzie funkcja oddzielenia obu nieruchomości. Planowana podmurówka oparta na własnym fundamencie stanowić będzie jedynie konstrukcję dla przęseł ogrodzenia, a zabezpieczenie gruntu przed osuwaniem się należy uznać jedynie za funkcję dodatkową pełnioną przez podmurówkę. W ocenie organu odwoławczego nie można zgodzić się z zarzutami dotyczącymi odprowadzenia wód opadowych na nieruchomość odwołującej. Projektowane zagospodarowanie terenu ukształtowane zostało za pomocą planowanej skarpy w sposób umożliwiający odprowadzenie wód opadowych w kierunku projektowanego budynku mieszkalnego. Na projekcie zagospodarowania terenu zaznaczone zostały spadki odprowadzenia wód opadowych z projektowanych terenów utwardzonych. Dodatkowo na dołączonym do projektu budowlanego przekroju przez teren "2-2" wykazane zostało, że teren inwestycji od strony działki odwołującej ukształtowany został ze spadkiem wynoszącym 0.5 % w kierunku jej nieruchomości (różnica terenu między rzędnymi podanymi na ww. rysunku - przy budynku i na podmurówce ogrodzenia, wynosi 10 cm) i zakończony ukształtowaniem terenu w formie rynienki do odprowadzenia wód opadowych. Zatem wskazany przez odwołującą spadek terenu w kierunku jej nieruchomości nie spowoduje spływu wód opadowych na jej działkę, bowiem wody opadowe zostaną odprowadzone za pomocą rynienki na nieutwardzony teren działki inwestora. Zdaniem organu odwoławczego nie można również zgodzić się z twierdzeniem dołączenia do projektu budowlanego, przekroju z nieprawdziwymi danymi. Organ podał, że miejsca wykonania przekrojów przez tereny oznaczone cyframi 1-1 i 2-2 zostały wskazane na projekcie zagospodarowania terenu sporządzonym na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Wskazane miejsca nie przebiegają przez najwyższe rzędne terenów, lecz pokazują rzędne terenu w miejscu wykonywania danego przekroju. Podnoszona w odwołaniu kwestia obniżenia wartości estetycznych i atrakcyjności nieruchomości należącej do odwołującej jest poza oceną organu. Zdaniem Wojewody projekt zagospodarowania terenu znajdujący się w projekcie budowlanym, jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zarówno usytuowanie planowanego budynku jak i układ komunikacyjny spełniają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Oceniając projekt budowlany pod kątem wymagań art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, organ stwierdził, że jest on kompletny, został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Dokumentacja budowlana zawiera oświadczenie projektantów, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W projekcie budowlanym znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o posiadaniu przez osoby zaangażowane w proces budowlany stosownych uprawnień budowlanych. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze spełnienie warunków określonych w art. 35 ust. 1 oraz 32 ust. 4 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, organ odwoławczy zobowiązany był utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożyła A. T. i zarzuciła naruszenie: - art. 7 w zw. z art. 75 K.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich niezbędnych czynności, w tym przeprowadzenia postępowania dowodowego w odpowiednim zakresie, tak by wydana decyzja nie naruszała rażąco prawa, w tym nie powodowała zagrożeń dla życia i zdrowia a także mienia oraz uwzględniała słuszny interes społeczny i interes strony; - art. 8 w zw. z art. 77 K.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób wyrywkowy i niezupełny, mimo że organ miał obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób wyczerpujący i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; - art. 11 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ nie przeprowadzając postępowania dowodowego w pełnym zakresie oraz wydając skarżoną decyzję; - art. 5 ust. 1 pkt 1 ppkt a) i pkt 9 ustawy - Prawo budowlane, poprzez niewłaściwą interpretację zapisów prawa budowlanego i zezwolenie na realizację budowli, tj.: konstrukcji oporowej zabezpieczającej nasyp ziemny, nazywając ją ogrodzeniem, co zagraża nośności i stateczności konstrukcji oraz narusza poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich; - art. 28 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, poprzez niewłaściwą interpretację zapisów prawa budowlanego i zezwolenie na realizację budowli, tj.;. konstrukcji oporowej zabezpieczającej nasyp ziemny, nazywając ją ogrodzeniem, bez pozwolenia na budowę; - art. 136 K.p.a., poprzez zezwolenie przez organ drugiej instancji na wprowadzenie do dokumentacji w ramach wyjaśnień nowego obiektu budowlanego tj.: konstrukcji oporowej zabezpieczającej nasyp ziemny nazywając ją ogrodzeniem oraz wprowadzenie zmian w ukształtowanie terenu, co nie było ujęte w pierwotnej dokumentacji projektowej i we wniosku o pozwolenie na budowę. Ponadto organ drugiej instancji zaniechał wnikliwej analizy zebranego materiału dowodowego, tj. nie wezwał wnioskodawcy do przedstawienia dodatkowego przekroju w miejscu najwyższego nasypu (w narożniku południowo - zachodnim); - art. 81 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji zagrażającej bezpieczeństwu ludzi i mienia, mimo że organ ma obowiązek prowadzić nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych przy wykonaniu robót budowlanych; - § 29 ustawy – Prawo wodne, poprzez dokonywanie zmiany ukształtowania naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, co jest zabronione. Wprowadzono w projekcie zmianę naturalnego ukształtowania terenu poprzez układ skarp oraz spadków terenu powodując odprowadzenie wód opadowych i roztopowych na działkę sąsiednią; - art. 144 K.c., poprzez wprowadzenie zmian w naturalnym ukształtowaniu terenu i zaburzeniu spływu wód opadowych. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi zwrócono przede wszystkim uwagę na niewyjaśnienie rzędnych terenu przy granicy działek inwestora o nr [...] i skarżących o nr [...], gdzie różnica wynikająca z obecnie dołączonej mapy do dokumentacji projektowej wynosi 90 cm (a nie 60 cm, jak twierdzi organ). Rzędna pokrywy na działce [...] wynosi obecnie 133,40 (przy założeniu że działka inwestora jest na tym samym poziomie), a rządna wprowadzona na mapie w narożniku działki nr [...] wynosi 134,3, to daje różnicę 90 cm – jak wyliczyła skarżąca. W ocenie skarżącej, skoro inwestorzy zamierzają podnosić teren przy granicy o 60 cm (jak twierdzą, chociaż wg skarżącej będzie to 90 cm), to powinni uzyskać pozwolenie na budowę muru oporowego w celu zabezpieczenia skarpy przed osuwaniem na działkę nr [...] Skarząca nie zgodziła się z twierdzeniem organu II instancji, że planowane przez inwestorów zwykłe ogrodzenie będzie pełniło zarazem rolę muru oporowego. Nadto, zarzucono brak wnikliwej analizy sposobu zagospodarowania i doprowadzenia wód opadowych z działki inwestorów. W dokumentacji projektowej nie zawarto obliczeń ilości wód opadowych i roztopowych, które znajdują się na działce inwestora oraz ich porównania z chłonnością gruntu i pojemnością rynienki zaprojektowanej do ich odprowadzenia. Brak tych danych uniemożliwia, wg skarżącej, ocenę skutecznego zabezpieczenia działki skarżących przed zalewaniem zważywszy planowanie nasypu przy granicy z działką inwestora oraz spadek terenu o 0,5 % w kierunku działki skarżącej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji na podstawie art. 1 i 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej: p.p.s.a., skład orzekający stwierdził, że w sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności niezbędne do wydania prawidłowej decyzji mogące mieć wpływ na wynik postępowania, czym organy naruszyły przepisy postępowania – art. 7, 77, 80 k.p.a. Według art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t.j. DZ.U. z 2017 r., poz. 1332), przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki nie tylko w kontekście norm techniczno – budowlanych, ale też przy uwzględnieniu przepisów powszechnie obowiązujących, w tym regulacji które wiążą się z ochroną uzasadnionych interesów właścicieli nieruchomości występujących w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego). Poszanowanie interesów osób trzecich, według art. 5 Prawa budowalnego, polega m.in. na wyważeniu interesów inwestora i właścicieli działek sąsiednich, gdyż prawo do zabudowy własnej działki (art. 4 Prawa budowlanego) nie jest prawem nieograniczonym. W sprawie niniejszej została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę p. A. i G. M., a dotycząca budynku mieszkalnego jednorodzinnego, mającego powstać na działce o nr geodezyjnym [...] w miejscowości K. W bezpośrednim sąsiedztwie działki inwestorów znajduje się zagospodarowana już działka o nr [...] skarżącej A.T. i uczestnika postępowania, jej małżonka – G. T. Zarzuty skargi dotycząc sposobu zagospodarowania działki inwestorów, są zdaniem Sądu, w zdecydowanej części uzasadnione. Z opisu projektowanego zagospodarowania działki nr [...] wynika, ze posiada ona znaczne różnice terenu – 28 m. Zakłada się obniżenie terenu w północno wschodniej części działki do ok. 1,3 m oraz nasypania w części południowo - zachodniej do ok. + 0,2 m, co spowoduje podniesienie terenu przy granicy z działką skarżących nr [...]) o ok. 60 cm. (zdaniem organu), a według skarżącej o ok. 90 cm. Skarżąca wykazała, w oparciu o zapisy na mapie, dołączonej do projektu zagospodarowania działki, ze rzędna pokrywy na działce nr [...] wynosi 133,40 natomiast rzędna wprowadzona w narożniku działki nr [...] wynosi 134,3, co daje różnicę 90 cm, a nie 60 cm. Należy zaznaczyć, że ze zdjęcia obrazującego części obu działek przy ich granicy wynika, iż obecnie mają teren równy na poziomie rzędnej 133,40. Dalszą kwestia, która wiąże się z podniesieniem terenu przy granicy działki inwestorów z działką skarżącej, jest wyjaśnienie potrzeby zabezpieczenia powstałego nasypu poprzez zaprojektowanie muru oporowego. Nie sposób zgodzić się ze stanowczym stwierdzeniem organu odwoławczego, że projektowane ogrodzenie wykonane na podmurówce sięgającej poziomu projektowanego terenu będzie, w pierwszej kolejności tylko ogrodzeniem, a dodatkowo zabezpieczy nieruchomość skarżącej przed osuwaniem się gruntu na jej działkę. Przesłanką kwalifikacji określonego obiektu jako ogrodzenia lub muru oporowego jest podstawowa funkcja, jaką obiekt pełni. Konstrukcje oporowe (mury oporowe) mają przede wszystkim za zadanie zabezpieczanie terenu, gruntu przed osuwaniem się, podczas gdy ogrodzenia oddzielają części terenu. Jeżeli zatem dominującą funkcją konstrukcji jest zabezpieczanie przed osuwaniem się ziemi, na co może wskazywać również charakter użytych do jej wzniesienia materiałów zapewniających stabilność - należy uznać, że stanowi ona mur oporowy. Powyższe stanowisko zostało ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyrok NSA z 21.03.2006 r., II OSK 667/05, wyrok WSA w Gdańsku z 11.03.2009 r., II SA/Gd 467/08, wyrok WSA w Krakowie z 08.10.2008 r., II SA/Kr 704/08-dostępne na http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Konstrukcję oporową stanowią obiekty budowlane zaliczane do budowli (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego) i na ich wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę – art. 28 ust. 1 w/w ustawy. Należy zaznaczyć, że inwestorzy nie występowali z wnioskiem o pozwolenie na budowę muru oporowego, natomiast jedno ogrodzenie, mające na celu oddzielenie działek inwestorów od działki skarżącej, już istnieje (co wynika ze zdjęcia dołączonego do skargi). W ocenie Sądu, nie jest pozbawiony racji zarzut niewyjaśnienia sprawy w zakresie przewidywanego, w projekcie, sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych na działce inwestorów przy założeniu podwyższenia terenu ponad działkę skarżącej i nachylenia terenu w kierunku działki nr [...] o 0,5 %. Powyższe kwestie nie zostały wyjaśnione przez organ odwoławczy i pomimo przeprowadzania dodatkowego postępowania wyjaśniającego okazały się niewystarczające do prawidłowego wyjaśnienia sprawy. Starosta Powiatu B., rozpatrując ponownie wniosek p. A. i G. M. o wydanie pozwolenia na budowę, biorąc pod uwagę uzasadniony interes właścicieli działki nr [...] (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego) tj. zabezpieczenie ich działki przed osuwaniem gruntu i zalewaniem przez wody gromadzące się na działce inwestorów, przeprowadzi postępowanie wyjaśniające w kierunku ustalenia: na jaką wysokość zostanie podniesiony grunt na działce inwestorów przy granicy z działką nr [...], czy w związku z tym, dla zabezpieczenia osuwania gruntu będzie potrzebna budowa muru oporowego, a nadto – czy ilość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych z działki inwestorów będzie w dostateczny sposób odprowadzana do gruntu inwestorów oraz do projektowanej rynienki bez uzasadnionej obawy zalewania działki skarżącej. W zależności od wyniku ponownego postępowania i w zależności od potrzeb, organ może nałożyć na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości zgodnie z przepisem art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego. Mając na względzie powyższe i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 200 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji.