II SA/Bk 808/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z [...] października 2009 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy postanowienie Starosty B. z [...] września 2009 r. o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia A. D. projektu budowlanego. Powyższe postanowienie zostało doręczone stronom, w tym A. D., w dniu 26 października 2009 r., który w dniu 26 listopada 2009 r. za pośrednictwem organu złożył skargę do sądu administracyjnego (k. 9). Zarządzeniami z 30 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do nadesłania kopii nadania skargi listem poleconym (k. 1, 2). Wezwania skarżący odebrał 08 stycznia 2010 r. (k. 14). Żaden z powyższych obowiązków nie został wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd rozpoznaje skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody P. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty o wznowieniu z urzędu postępowania. W ocenie sądu kwestionowane postanowienie nie było zaskarżalne w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie gdy kodeks tak stanowi. W przepisach Kpa: Dział II Postępowanie Rozdział 11 Zażalenia i Rozdziału 12 Wznowienie postępowania – nie przewidziano zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania wydane na podstawie art. 149 Kpa (który był podstawą kwestionowanego rozstrzygnięcia). A zatem przedmiotowe orzeczenie nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Jak również, zdaniem sądu, kwestionowane postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie kończy postępowania w sprawie, które to wymogi dopuszczalności zaskarżenia do sądu postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym przewidziano w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Jego wydanie pozwala bowiem jedynie na przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy – art. 149 § 2 Kpa. Podnieść również należy, że pouczenie skarżącego na etapie postępowania administracyjnego o przysługującym zażaleniu a następnie możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie tworzy prawa do skutecznego złożenia takich środków zaskarżenia, o ile nie są przewidziane w przepisach prawa. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Marginalnie jedynie podnieść należy, że skarga została złożona z jednodniowym opóźnieniem (termin złożenia skargi mijał 25 listopada 2009 r., zaś została nadana 26 listopada 2009 r.), przy czym skarżący nie nadesłał na wezwanie sądu dowodu potwierdzającego inną datę nadania skargi.