II SA/Bk 81/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a. sprostować błąd rachunkowy w pkt 3 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2011r. w ten sposób, że w miejsce kwoty 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) wpisać kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 81/11 po rozpatrzeniu skargi E. S., reprezentowanego przez pełnomocnika przyznanego na zasadzie prawa pomocy, na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych, Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Białymstoku uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 sentencji wyroku), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku (pkt 2 sentencji wyroku) oraz przyznał radcy prawnemu M. U.-K. od Skarbu Państwa kwotę 292,80 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy (pkt 3 sentencji wyroku). Pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. pełnomocnik wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że w wydanym wyroku sąd omyłkowo obliczył koszty zastępstwa procesowego w wys. 292,80 zł zamiast w wys. 295,20 zł. Jako podstawę prawną obliczenia kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnik powołała § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c oraz § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o sprostowanie jest zasadny. Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei art. 159 p.p.s.a. dopuszcza możliwość rektyfikacji orzeczenia na wniosek strony lub innego uczestnika postępowania na prawach strony W pkt 3 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2011r. zaistniał oczywisty błąd rachunkowy polegający na mylnym określeniu kwoty, jaką należy zwrócić pełnomocnikowi Skarżącego tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W niniejszej sprawie należy, bowiem przyznać radcy prawnemu M. U.-K. od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł, a nie jak podano 292,80 zł. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" ww rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W przedmiotowej sprawie opłata za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego wyniosła 240 zł, zaś stawka VAT 23%, a nie 22%. Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że podstawę prawną obliczenia kosztów zastępstwa procesowego jest ww. rozporządzenie, a nie jak wskazał pełnomocnik –będący radcą prawnym § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c oraz § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.