II SA/Bk 815/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w B. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] września 2016 r. Prezes Sądu Okręgowego w O. odmówił G. L. udostępnienia informacji publicznej w zakresie wydania kserokopii/fotokopii kart "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.), dalej jako u.d.i.p. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dostęp do informacji publicznej jest zagwarantowany każdemu obywatelowi w art. 61 Konstytucji RP. Nie jest to jednak dostęp nieograniczony. Ograniczenia wynikają z art. 61 ust. 3 Konstytucji oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zawnioskowany w przedmiotowej sprawie do udostępnienia rejestr, jak wskazano, zawiera sygnatury akt, datę i godziny przeglądania akt, imię i nazwisko przeglądającego, nr dowodu tożsamości, czytelny podpis osoby przeglądającej akta. Informacje te stanowią dane dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej i są danymi osobowymi w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 922), dalej jako u.o.d.o., zatem podlegają ochronie zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy. Podlegają też ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Nadto, nie uzasadnia wydania kopii w formie ksero czy fotokopii rejestru fakt wcześniejszego poinformowania Wnioskodawczyni przez Sąd o nieuprawnionej osobie, której udostępniono akta sądowe. Rejestr zawiera bowiem dane nie tylko osób, o których poinformowano wcześniej Wnioskodawczynię (mimo objęcia ochroną), ale także dane innych osób przeglądających akta sądowe. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła G. L. (pismo z dnia 20 września 2016 r.), która wskazała, że: zaskarżona decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej jest sprzeczna z prawem; organ nie przedstawił prawidłowego stanu faktycznego sprawy, co podważa zaufanie do organów państwa; organ błędnie formułuje treść wniosku, który złożyła; nie podaje dlaczego zlekceważył jej prawo (jako pełnomocnika męża J. G. - interwenienta ubocznego po stronie powoda) do zapoznania się z dokumentami procesowymi, zaś udostępnił dane wrażliwe jej i jej małżonka osobie nieuprawnionej tj. H. P.; decyzja nie spełnia wymagań art. 107 K.p.a.; nie wyjaśniono, dlaczego organ nie udostępnia jej dokumentów z postępowania skargowego (które było faktycznie postępowaniem kontrolnym), dlaczego uważa za informację publiczną "Rejestr osób zapoznających się z aktami ", dlaczego nie wyjaśnia jaki faktycznie charakter ma wpis w rejestrze dokonany przez urzędniczkę a dotyczący nieuprawnionego przeglądania akt przez H. P.; nie wyjaśnił też dlaczego takich informacji nie ma w aktach sprawy IC 188/94. Końcowo wniosła o wyciągnięcie konsekwencji w stosunku do winnych łamania prawa w Sądzie Okręgowym w O. i Sądzie Rejonowym w O. Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w B. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy ustalił, że w piśmie z dnia 20 czerwca 2016 r. G. L. w trybie dostępu do informacji publicznej wniosła o udzielenie przez Prezesa Sądu Okręgowego w O. informacji w postaci kserokopii/fotokopii kart "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r., jak również innej dokumentacji związanej z postępowaniem skargowym. Wniosek dotyczył także kwestii administrowania danymi osobowymi zawartymi w aktach sądowych oraz nieprawidłowości czynności podejmowanych w sprawach sądowych bezpośrednio dotyczących interesu jej lub jej męża. Zwróciła się także o podanie imienia i nazwiska pracowników, którzy udostępnili osobie nieuprawnionej akta o sygnaturze I C [...]. Jak wskazał organ odwoławczy, powyższy wniosek został załatwiony w ten sposób, że: w piśmie z dnia [...] września 2016 r. sygn. [...] Prezes Sądu Okręgowego w O. poinformował stronę kto jest administratorem danych osobowych zawartych w aktach I C [...], podtrzymał swoje stanowisko odnośnie braku możliwości udostępnienia akt postępowania skargowego, wskazał kto udostępnił i za czyją zgodą akta sprawy I C [...] w dniu 13 i 14 marca 2014 r., podkreślił, że wyżej wskazaną decyzją pierwszoinstancyjną z dnia [...] września 2016 r. odmówiono udostępnienia informacji publicznej w zakresie w jakim wniosek z dnia 20 czerwca 2016 r. dotyczył udostępnienia danych z rejestru. Prezes Sądu Apelacyjnego wyjaśnił, że w trybie dostępu do informacji publicznej rozpoznaniu podlega jedynie kwestia udostępnienia kserokopii rejestru osób zapoznających się z aktami, który to rejestr – zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. - jest informacją publiczną. Zauważył, że dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 u.d.i.p), które to wyłączenie nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne w zakresie wskazanym w ustawie. Zdaniem organu odwoławczego, prywatność osoby fizycznej należy rozumieć szeroko, zaś jej ograniczenie jako sytuację wyjątkową. Ograniczenia te znajdują jednak swoją podstawę w konstytucyjnie gwarantowanym prawie do ochrony życia prywatnego, mogą być ustanawiane tylko w drodze ustawy i tylko na warunkach wskazanych w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ustawą wprowadzającą ograniczenia jest m.in. ustawa o ochronie danych osobowych, w której art. 6 zdefiniowano dane osobowe jako wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Zdaniem organu odwoławczego, żądany "Rejestr osób zapoznających się z aktami" zawiera dane o których mowa w art. 6 u.o.d.o. Ich zanonimizowanie na potrzeby załatwienia wniosku, w jego ocenie, wydaje się bezcelowe i byłoby działaniem pozornym. Organ ten przyznał, że w sprawie bezsporny jest fakt udostępnienia akt sądowych osobie trzeciej. W spornej kwestii udostępnienia akt postępowania skargowego wskazano, że w piśmie z dnia [...] września 2016 r. Prezes Sądu Okręgowego w O. podtrzymał stanowisko, że wnioskowane dokumenty, jako dokumenty wewnętrzne, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W takim też przypadku brak jest podstaw do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 u.d.i.p., natomiast stronie należy się informacja w tym zakresie. Taką informacją było pismo z dnia [...] września 2016 r. W konkluzji organ odwoławczy wskazał, że odniesiono się do całości wniosku z dnia 20 czerwca 2016 r., decyzja pierwszoinstancyjna spełnia wymagania art. 107 K.p.a., zaś kontroli odwoławczej podlega ona wyłącznie w zakresie w jakim orzeka o odmowie udostępnienia kserokopii rejestru. Skargę na rozstrzygnięcie odwoławcze złożyła do sądu administracyjnego G. L. Zarzuciła: - naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie i niepodanie faktycznej treści wniosku z dnia 20 czerwca 2016 r., w którym – jak wskazała – podtrzymała wcześniejsze wnioski złożone przez nią jako pełnomocnika męża J. G. - interwenienta ubocznego w procesie cywilnym I C [...]. Podtrzymanie wcześniejszych wniosków dotyczy żądania udostępnienia rejestru w zakresie, w jakim zawiera on informacje o udostępnieniu osobie nieuprawnionej kserokopii akt sprawy cywilnej. Powtórzyła, że chodziło jej także o udostępnienie materiałów z postępowania skargowego, dopiero zaś, gdy te wnioski nie zostałyby uwzględnione – zażądała potraktowania ich jako wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej; - naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 1 u.d.i.p. poprzez błędne ustalenie, że sporny rejestr udostępnień (według obowiązującego wówczas Regulaminu Czytelni akt podpisanego przez Wiceprezesa Sądu Okręgowego w O. P. M. (pkt 17 Regulaminu), ma charakter informacji publicznej, podczas gdy ma on charakter dowodu procesowego na okoliczność udostępnienia akt do wglądu; - naruszenie art. 138 § 1 K.p.a. w związku z art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 107 K.p.a. i art. 9 K.p.c. poprzez utrzymanie w mocy decyzji opartej na błędnym ustaleniu, że dane z rejestru ze względu na prywatność nie mogą być udostępnione oraz ze względu na pominięcie w decyzji części wniosku w zakresie dotyczącym akt postępowania tzw. skargowego. W uzasadnieniu skargi wskazała, że zażądane materiały postępowania skargowego powstały na skutek jej skargi na bezprawne udostępnienie akt cywilnych osobie nieuprawnionej. Natomiast zażądane przez nią dokumenty sprowadzają się do: formularza wniosku z datą 13 marca 2014 r. zawierającego prośbę o umożliwienie zrobienia fotokopii z akt, z potwierdzonym podpisem H. P. i informacją, że fotokopie miały być wykonane w dniu 14 marca 2014 r. Nadto, jak wskazała, na formularzu jest imienna pieczątka sekretarki Wydziału I Cywilnego Sądu Okręgowego w O. M. S. z nieczytelnym podpisem odręcznym na tej pieczątce i pieczątka Wydziału I Cywilnego , a obok napis: "zgoda na fotokopie z up. Kierownika". Jak wskazała, kierowane do niej pisma Wiceprezesa SO (z dnia 23 listopada 2015 r. i 9 grudnia 2015 r., sygn. [...]) potwierdzają zasadność jej skargi, jednakże późniejsza korespondencja z osobami funkcyjnymi w Sądzie Okręgowym wzbudza uzasadnione podejrzenia i rodzi konieczność zapoznania się z materiałami jakie zebrane zostały przez Prezesa SO dla wyjaśnienia skargi. Wskazała, że wymieniła dokładnie o jakie karty chodzi z materiałów tzw. skargowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wskazał też, że sprawa o udostępnienie informacji publicznej mogła dotyczyć wyłącznie udostępnienia rejestru, natomiast udostępnienie akt sprawy skargowej nie mogło być objęte zakresem przedmiotowego postępowania. W piśmie z dnia 19 stycznia 2017 r. Skarżąca podtrzymała skargę oraz dodatkowo wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Oświadczyła, że jej wniosek z dnia 20 czerwca 2016 r. w zakresie udostępnienia w trybie dostępu do informacji publicznej materiałów pozostałych niż wymienia je zaskarżona decyzja nie został załatwiony. Nic na ten temat nie ma w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że faktycznie chodziło jej o udostępnienie informacji o to komu udostępniano akta, bowiem – jak się później dowiedziała, a co wiedział Prezes Sądu Okręgowego – rejestr o nazwie "Rejestr osób zapoznających się z aktami" (faktycznie rejestr akt udostępnianych do wglądu) jeszcze nie istniał. Rejestr ten powstał w 2016 r. po jej interwencji w sprawie udostępnienia akt osobie nieuprawnionej. Podsumowała, że "nie można odmówić udostępnienia informacji z kserokopii dokumentacji nieistniejącej nawet z nazwy". W pozostałym zakresie pismo precyzujące zawiera zarzuty dotyczące udzielonego radcy prawnemu przez Wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w B. pełnomocnictwa (co do jego zakresu, osoby upoważniającej), nieprzekazania skargi w terminie sądowi administracyjnemu (wniosła o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), błędnego określenia przedmiotu odmowy udostępnienia informacji publicznej (wnioskowała o udostępnienie informacji publicznej a nie rejestru). Zarzuciła błędną organizację udostępniania akt w Sądzie Okręgowym w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja odmowna wydana na podstawie art. 16 u.d.i.p. nie narusza prawa. Przede wszystkim ustosunkować się należy do następujących kwestii: - we wniosku z dnia 20 czerwca 2016 r. Skarżąca wyraźnie wskazała, że wnosi o udostępnienie "w formie kserokopii informacji z "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r. co do udostępnienia akt" (chodzi o akta sprawy cywilnej I C [...]). Wnosiła zatem o kserokopie rejestru ze wskazanych konkretnie dat. Z kolei w piśmie precyzującym z dnia 19 stycznia 2017 r. wskazała, że nie posiadała wiedzy w dniu składania powyższego wniosku o faktycznym nieistnieniu rejestru w kształcie w jakim istnieje obecnie. Odnośnie tej kwestii wskazać należy, że niezależnie od prawidłowości określenia przez Skarżącą przedmiotu żądania organ miał obowiązek ustosunkować się do tego żądania w kształcie (brzmieniu) mu przedstawionym. Sprecyzowanie wniosku czy szczegółowe wyjaśnienie intencji strony już po wniesieniu skargi nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonych decyzji, które odnosiły się wprost do żądania wniosku; - wątpliwości składu orzekającego w sprawie niniejszej nie budzi ani treść pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu do występowania w sprawie niniejszej przez Wiceprezes Sądu Apelacyjnego w B., ani posiadanie przez tę osobę uprawnień do udzielenia takiego upoważnienia. Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, prezes sądu apelacyjnego kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz. Zastępuje go wiceprezes (art. 27b § 1). Nie ma wątpliwości, że organy te są również uprawnione do udzielania upoważnienia do występowania w ich imieniu profesjonalnym pełnomocnikom procesowym. Natomiast określenie w pełnomocnictwie "Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny w B." jest co prawda wskazaniem cywilistycznym, gdyż organem w sprawie niniejszej jest Prezes Sądu Apelacyjnego, natomiast w żaden sposób nie podważa udzielonego pełnomocnictwa; - wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – nie mógł zostać rozpoznany w sprawie niniejszej, bowiem podlega rozpoznaniu w odrębnym trybie. Został zatem przekazany do zarejestrowania i odrębnego procedowania; - utrwalone jest w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym akta postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. (tzw. skarga obywatelska) oraz ich treść nie stanowią informacji publicznej (vide wyrok NSA z dnia 18 listopada 2016 r., I OSK 1521/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Co prawda, jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych (vide pismo Prezesa SO w O. z dnia 9 grudnia 2015 r.) prezesi sądów powszechnych rozpoznają skargi obywatelskie na działanie sądu na innej podstawie (rozporządzenie wydane na podstawie delegacji z art. 41e ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych), jednakże nadal jest to postępowanie skargowe a nie typowe jurysdykcyjne postępowanie administracyjne. Zatem także akta takiego postępowania skargowego nie podlegają udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej. W konsekwencji, jeśli wniosek z dnia 20 czerwca 2016 r. zawierał żądanie w tym zakresie (udostępnienia kserokopii akt postępowania skargowego czy innych informacji z tego postępowania), nie było podstaw do rozpoznania tego konkretnego żądania w trybie u.d.i.p. Prezesi sądów działających w sprawie niniejszej jako organy administracji nie byli zatem zobowiązani, a nawet nie mogli z narażeniem się na nieważność swojego rozstrzygnięcia, orzekać w przedmiocie wniosku o udostępnienia materiałów postępowania skargowego. Dodać należy też, że postępowanie skargowe (kontrola jego toku, sposobu jego zakończenia) nie podlega kognicji sądów administracyjnych (vide np. postanowienie z dnia 14 października 2016 r., I OSK 2091/16, CBOSA). W takiej sytuacji, poza kontrolą tutejszego Sądu pozostaje kwestia czy Prezesi sądów występujący w sprawie niniejszej jako organy administracji w ogóle ustosunkowali się do wniosku z dnia 20 czerwca 2016 r. w zakresie żądania udostępnienia materiałów z postępowania skargowego, czy zrobili to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czy odrębnym pismem. Pozostałe sformułowane w sprawie zarzuty również nie zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że mimo szerokiego ujęcia terminu "informacja publiczna" i dostępu do niej, nie jest to prawo niepodlegające ograniczeniom. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych i podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Bez wątpienia informacją o sprawach publicznych podlegającą udostępnieniu jest każda informacja o organizacji i zasadach działania organów władzy publicznej, a także o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i kompetencje, jak i o zasadach funkcjonowania tych podmiotów, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz zasadach ich udostępniania. Wynika to wprost z art. 6 ust. 1 pkt 2b, pkt 2d i pkt 3f u.d.i.p. W tym zatem kontekście rejestr (spis, ewidencja) osób zapoznających się z aktami sprawy sądowej – zawiera informacje o organizacji i sposobie działania organu (sądu), bowiem dokumentuje sposób udostępniania akt prowadzonych postępowań przez podmiot władzy publicznej (władzy sądowniczej). Trafnie jednak organy w sprawie niniejszej wskazały, że w tej konkretnej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę danych identyfikujących prywatność osoby zapoznającej się z aktami. Zażądane kserokopie rejestru, a nawet jeśli tegoż rejestru jeszcze formalnie nie prowadzono – to zażądane kserokopie informacji o osobach zapoznających się z aktami, bez wątpienia zawierają dane identyfikujące. Wskazały je organy jako: sygnaturę akt, datę i godzinę przeglądania akt, imię i nazwisko przeglądającego, numer dowodu tożsamości, czytelny podpis osoby przeglądającej akta. Na podstawie tych danych istnieje możliwość zidentyfikowania konkretnego podmiotu, co prowadzić powinno do odmowy udostępnienia żądanej informacji jako nieodnoszącej się wprost do działania organu administracji publicznej, bo dotyczącej osób prywatnych, spoza tego organu. Czym innym jest bowiem, będący informacją publiczną, fakt prowadzenia rejestru, imię i nazwisko osoby zatrudnionej w podmiocie publicznym prowadzącym ten rejestr i osoby udostępniającej akta (w tym zakresie Skarżąca uzyskała informację w pismach m.in. z dnia [...] września 2016 r., 23 listopada 2015 r.), a czym innym informacja o podmiotach spoza sfery władzy publicznej zapoznających się z aktami sprawy. Te ostatnio wskazane dane, zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, podlegają ograniczeniu w udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.), w tym przypadku ze względu na prywatność osoby fizycznej uprawnionej do ochrony jej danych osobowych. Uprawnienie do tej ochrony wynika z art. 1 ust. 1 u.o.d.o., która to ustawa w przepisie art. 6 ust. 1 definiuje dane osobowe jako wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Podsumowując, nie ulega wątpliwości, że zażądane dane spełniają kryteria danych identyfikujących, o których mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy. Stąd też istniały podstawy do odmowy ich udostępnienia. Zatem decyzja odmowna wydana na podstawie art. 16 u.d.i.p. jest decyzją nienaruszającą prawa co do meritum, w tym art. 5 ust. 2 u.d.i.p., w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Dodać należy, że odnośnie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej ustawodawca sformułował wymagania szczególne tj. odwołanie od takiej decyzji powinno zostać rozpoznane w terminie 14 dni, zaś jej uzasadnienie powinno zawierać imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p.). W sprawie niniejszej odwołanie zostało rozpoznane z kilkudniowym opóźnieniem (wpłynęło 21 września 2016 r., zostało rozpoznane 13 października 2016 r.), zaś uzasadnienie decyzji odmownej wskazuje jedynie funkcje osób, które zajęły stanowisko w sprawie, jednakże uchybienia te w żaden sposób nie dyskwalifikują zaskarżonej decyzji. Stanowią naruszenia procesowe, które nie mają wpływu na wynik sprawy, bowiem w szczególności imiona i nazwiska osób występujących w sprawie które zajęły w niej stanowisko wynikają z bogatej korespondencji między Skarżącą a organami, nadto sama Skarżąca posługuje się nimi w pismach procesowych. Tylko zaś takie naruszenia procesowe prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tych zaś skład orzekający w sprawie niniejszej nie stwierdza. Na marginesie należy dodać, że obydwa organy administracji (prezesi sądów obydwu szczebli) przyznali, że miało miejsce udostępnienie akt I C [...] osobie nieuprawnionej, co jest bezsporne w całej korespondencji prowadzonej przez Skarżącą z tymi organami zawartej w dostarczonej tutejszemu Sądowi teczce akt administracyjnych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.