II SA/Bk 815/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lutego 2018 r. sprawy ze skargi G. Ł. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów oddala skargę Wnioskiem z dnia [...].05.2017r. G. Ł. zwrócił się do Starosty Powiatu B. o zmianę klasyfikacji gruntów na działce o nr geod. [...] w m. Ż. z gruntu leśnego na użytek rolny, powołując się na prawomocną decyzję Starosty B. z dnia [...].04.2017r., która zezwala na zmianę lasu na użytek rolny m.in. na w/w działce nr [...] na podstawie art. 13 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach. Decyzją z dnia [...].07.2017r. Starosta Powiatu B. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na działce nr [...] w m. Ż. i wydania upoważnienia do przeprowadzenia czynności klasyfikacyjnych osobie wskazanej przez wnioskodawcę p. S. P. Jako podstawę prawną decyzji wskazano; art. 104 k.p.a., art. 2 pkt 12, art. 7 d pkt 1 lit. a, art. 20 ust. 3 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1629), zwana dalej: ustawą, a także: § 3, § 5 pkt 1 ppkt 5 i § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12.09.2012r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz.U. z 2012r., poz. 1246), § 44 pkt 2 i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016r., poz. 1034) oraz art. 20 ust. 2 ustawy o lasach z dnia 28.09.1991r. (Dz.U. z 2017r. poz. 788). Uzasadniając decyzję, organ I instancji ustalił (załączając stosowne dokumenty), że grunty na działce nr [...] wykazane w operacie gruntów i budynków jako las, są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu (obowiązującym w okresie od [...].01.2016r. do [...].12.2025r.) zatwierdzonym zarządzeniem nr [...] Starosty Powiatu B. z dnia [...].01.2016r. Zgodnie z tym planem grunty leśne na działce nr [...] stanowią rębnię i przeznaczone są do odnowienia. Nadto, z uchwały nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...].04.2017r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. (części wsi Ż. i miasta C.) wynika, że grunty leśne na działce nr [...] w Ż. zostały przeznaczone pod tereny zabudowy produkcyjno-usługowej, na co wyraził zgodę Marszałek Województwa P. decyzją z dnia [...].10.2016r. Powyższe unormowania stanowią, zdaniem organu, przeszkodę do uwzględnienia wniosku G. Ł., gdyż art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi, iż w ewidencji gruntów uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Także art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje zagospodarowanie terenu zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskutek złożonego odwołania przez G. Ł., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. decyzja z dnia [...].09.2017r. utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ II instancji podzielił stanowisko Starosty Powiatu B., przytaczając dodatkowo przepisy dotyczące gleboznawczej klasyfikacji gruntów i sposób ich zastosowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł G. Ł. Zarzucił decyzji: - sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym i przekroczenie granicy oceny dowodów prowadzące do rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść skarżącego, bowiem stan faktyczny jest niezgodny ze stanem rzeczywistym, - naruszenie art. 7 w zw. z art. 71 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ z urzędu czynności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść strony, - naruszenie art. 8 § 1 w zw. z art. 9 k.p.a. tj. prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania strony do organu i braku informowania o okolicznościach prawnych mogących mieć wpływ na wydanie decyzji. W uzasadnieniu skargi, G. Ł. podał, iż nie został poinformowany o warunkach wymaganych do wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej. Jego zdaniem wniosek o zmianę klasyfikacji zasługiwał na uwzględnienie z uwagi na stan faktyczny użytkowania gruntu, natomiast zapisy o innym przeznaczeniu gruntu w planie miejscowym nie mają znaczenia, ponieważ skarżący uzyskał decyzję o zmianie przeznaczenia działki z leśnej na użytek rolny. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przede wszystkim, Sąd z urzędu (działając na mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017r., poz. 1369, zwanej: p.p.s.a.) pragnie wyjaśnić kwestię proceduralną, a mianowicie tryb w jakim została podjęta decyzja organu I i II instancji. Sformułowanie "odmówić wszczęcia postępowania" nie jest adekwatne do treści decyzji, w której organy nie wskazały, jako podstawy odmowy art. 61a k.p.a. Nie wydały też postanowienia tylko decyzję merytoryczną. Powołały się na przepis art. 104 k.p.a. (organ I instancji) i na przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (organ II instancji). Stąd też Sąd wywiódł, że pomimo wadliwej komparycji decyzji, która powinna brzmieć: "odmówić zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów", a nie "odmówić wszczęcia postępowania...", należało rozpoznać sprawę, jako decyzję merytoryczną tym bardziej, że zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne i zebrane dowody w postaci dokumentów (co nie miałoby miejsca przy zastosowaniu art. 61 a k.p.a.). Sąd uznał, że w/w uchybienie proceduralne nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja pod względem merytorycznym jest prawidłowa, chociaż mogła wydawać się skarżącemu, krzywdząca z racji tego, że uzyskał on decyzję z dnia [...].04.2017r. (od tego samego organu) zezwalająca na zmianę lasu na użytek rolny m.in. działki nr [...] położonej w obrębie Ż. gm. C. Jednakże inna podstawa prawna służyła do wydania decyzji z dnia [...].04.2017r. a inna dotyczyła decyzji obecnie zaskarżonej. Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadzała się do kwestii oceny zgodności z prawem odmowy wprowadzenia zmian w zakresie gleboznawczej klasyfikacji przedmiotowego gruntu. Według bowiem organu I instancji, jak i odwoławczego przedmiotowy grunt wykazany jest w operacie ewidencji gruntów i budynków jako las i jest objęty uproszczonym planem urządzania lasu. W związku z powyższym stosownie do art. 20 ust. 3 i 3a ustawy, grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przy czym ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasu musi prowadzić się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Natomiast w myśl art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2017 r. poz. 788), w ewidencji gruntów uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Należy wskazać, że plan urządzenia lasu stanowi podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 6 powyższej ustawy). Z kolei uproszczony plan urządzenia lasu - to jak wskazał ustawodawca - plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej. Z tych regulacji normatywnych wynika, że plan urządzenia lasu stanowiąc swoisty rodzaj planu zagospodarowania przestrzennego jest tym dokumentem, który przesądza także o treści wpisów w ewidencji gruntów. Plan urządzenia lasu zawiera bowiem nie tylko opis, ale także zestawienie powierzchni lasów i gruntów do zalesienia wraz z roślinnością leśną (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a i b ustawy o lasach). Zatem, w sprawie niniejszej, podstawową przeszkodą do zmiany klasyfikacji gruntu dotyczącego działki nr [...] jest właśnie plan urządzenia lasu, który wiąże organy geodezyjne. Można, niejako na marginesie, wskazać skarżącemu, że art. 23 ustawy o lasach daje możliwość sporządzenia aneksu do planu urządzenia lasu. Dodatkową przeszkodą nieuwzględnienia wniosku skarżącego jest inne przeznaczenie działki nr [...] w planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego z datą późniejszą bo [...].04.2017r. niż decyzja z dnia [...].04.2017r., zezwalająca skarżącemu na zmianę lasu na użytek rolny. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, należy je ocenić jako niemerytoryczne. Skarżący nie kwestionował zastosowania żadnego przepisu materialnoprawnego będącego podstawą wydania negatywnej decyzji w przeciwieństwie do organu odwoławczego, który w sposób precyzyjny i wyczerpujący wyjaśnił zarówno treść obowiązujących przepisów jak i konieczność ich stosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania (art. 7, 71 § 1, 8, 9 k.p.a.) gdyż do takich naruszeń nie doszło w niniejszym postępowaniu. Organ I instancji po wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego zebrał materiał dowodowy z urzędu (niezbędną dokumentację) o czym powiadomił skarżącego z trybie art. 10 k.p.a., pismem z dnia [...].06.2017r. Skarżący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym z czego jednak nie skorzystał. Natomiast organ nie miał obowiązku informowania skarżącego o czynnościach prawnych potrzebnych do zmiany np. planu urządzenia lasu. Mając na względzie powyższe okoliczności skarga podlegała oddaleniu na podst. art. 151 p.p.s.a.