II SA/Bk 819/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 marca 2019 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. N. D. i D. B. (dalej powoływani jako: "Inwestorzy") wnioskiem z dnia [...] października 2016 r. wystąpili do Burmistrza W. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu istniejących stawów nr [...] o łącznej powierzchni ok. 0,78 ha na działce nr geod. [...], obręb W. do wysokości 122 m n.p.m. oraz wykonaniu rurociągu PCV o przekroju 200 mm i długości 60 m do napełniania wodą stawu nr [...] położonego niżej na tej samej działce. W dniu [...] grudnia 2016 r. wnioskodawcy skorygowali wniosek wskazując, że wnioskowana inwestycja polega na zasypaniu w całości lub w części istniejących stawów nr [...] oraz budowie rurociągów lub przepustów w ilości i o parametrach zapewniających zachowanie stosunków wodnych. Po rozpatrzeniu sprawy, w tym przeprowadzeniu analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, Burmistrz W. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości lub w części istniejących stawów nr [...] o łącznej powierzchni ok. 0,78 ha oraz budowie rurociągów lub przepustów w ilości i o parametrach zapewniających zachowanie stosunków wodnych, z pozostawieniem rolniczego wykorzystania gruntów, na części działki o nr ew. [...], w obrębie geodezyjnym W., gmina W.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w trakcie postępowania jego uczestnik K. B. zwrócił uwagę, że likwidowane stawy stanowią część kompleksu stawów hodowlanych w układzie paciorkowym. Po analizie zebranego materiału dowodowego okazało się, zaś że są one istotną częścią kompleksu stawów hodowlanych oraz są połączone ze stawami sąsiednimi przepustami wodnymi zapewniającymi zachowanie stosunków wodnych, a których zasypanie naruszy te stosunki. W związku z powyższym stwierdzono, że w pierwotnym kształcie wniosek nie może zostać uwzględniony oraz wezwano inwestorów do jego zmiany. Inwestorzy skorygowali wniosek tak, aby było możliwe zachowanie stosunków wodnych. Po rozpoznaniu odwołania K. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], utrzymało w mocy ww. decyzję. W jej uzasadnieniu wyjaśniło, że przedmiotowe zbiorniki wodne stanowią urządzenie wodne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 19 b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469, ze zm., dalej: "P.w."). Zbiornik wodny jest zaś obiektem budowlanym (budowlą), do którego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: "P.b"). Jednocześnie zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 P.w., pozwolenie wodnoprawne wydawane jest na wykonanie urządzeń wodnych, a wedle art. 9 ust. 2 pkt 2 P.w., przepisy ustawy dotyczące wykonania urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio również do ich rozbiórki. Tym samym, wydanie pozwolenia wodnoprawnego winno poprzedzać decyzję o pozwoleniu na budowę (rozbiórkę), zaś warunkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego (zgodnie z art. 131 P.w.) jest przedłożenie organowi decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Kolegium, problematyka dotycząca skuteczności działania przepustów (rurociągów) wodnych, rozpatrywana będzie na etapie uzyskiwania przez inwestorów kolejnych pozwoleń, a tym samym, nie stanowi przedmiotu decyzji o warunkach zabudowy. Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2017 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 331/17, tut. Sąd, po rozpoznaniu skargi K. B., uchylił obie ww. decyzje, wskazując w uzasadnieniu wyroku, że po zmianie wniosku przez inwestorów, organ I instancji nie zaznaczył na części graficznej decyzji przebiegu rowów oraz istniejących przepustów, a także nie wystąpił do organów o uzyskanie stosownych uzgodnień, opierając się na uzgodnieniach uzyskanych w wyniku zaopiniowania pierwotnego wniosku. Zdaniem Sądu, działanie to było nieprawidłowe, bowiem inwestycja polegająca na zasypaniu w całości lub w części trzech stawów znajdujących się pomiędzy innymi stawami i pełniącymi wobec nich funkcję służebną, jest inwestycją inną, aniżeli zasypanie tych samych stawów w całości w sytuacji, gdy nie są one połączone z innymi stawami. W związku z tym, organom przedstawiono zupełnie inny obraz inwestycji, aniżeli ten ostatecznie przyjęty w rozstrzygnięciu. Sąd podkreślił przy tym, że dopiero zmiana wniosku przez inwestorów w kierunku budowy odpowiedniej ilości rur i przepustów, która zapewniłaby w miejsce zakopanych stawów, przepływ wody ze stawów położonych wyżej do stawu o nr [...], może być traktowana jako prawidłowy i ostateczny wniosek, wymagający stosownych uzgodnień z właściwymi organami, których w sprawie zabrakło. W dniu [...] września 2017 r. N. i L. D. oraz D. B. zmodyfikowali wniosek, wskazując, że wnoszą oni o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości istniejących stawów na działce [...] do wysokości 122 m n.p.m. o łącznej powierzchni około 1,56 ha, z pozostawieniem rolniczego wykorzystania gruntów, na części działki nr [...] w obrębie W.. W uzasadnieniu wniosku opisali wieloletni konflikt z K. B. oraz wskazali, że ma on możliwość odprowadzania wody do przepustów przez istniejące cieki wodne oraz, że właścicielka gruntów sąsiednich wyraża zgodę na przeprowadzenie przez jej działkę rurociągu odprowadzającego wodę ze stawu K. B.. Wskazali przy tym, że w ich ocenie nie ma możliwości spokojnego zarządzania rurociągami i przepustami z K. B. oraz, że w ich interesie leży aby rurociągi nie przechodziły przez ich nieruchomość, którą będą chcieli wykorzystać rolniczo. Decyzją z dni [...] grudnia 2017 r. nr [...] Burmistrz W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości istniejących stawów do poziomu 122 m n.p.m. wraz z niezbędną infrastrukturą zapewniającą zachowanie stosunków wodnych na nieruchomościach sąsiednich, z pozostawieniem rolniczego wykorzystania gruntów na działce o nr ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym W.. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga takich kwestii jak rodzaj, ilość i lokalizacja przepustów i rurociągów niezbędnych do zachowania stosunków wodnych, zaś szczegóły te zawierać będzie decyzja wodnoprawna, której uzyskanie jest niezbędne przed realizacją inwestycji. Zdaniem organu z zapisów przedmiotowej decyzji musi wynikać, że planowana inwestycja jest możliwa do realizacji pod warunkiem zachowania stosunków wodnych na tym obszarze oraz interesów osób trzecich. Organ wskazał, że działka posiada sąsiedztwo, na podstawie którego określono wymagania dotyczące nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, zaś zasypanie stawu nie jest inwestycją, która stanowi konkretny rodzaj zabudowy, bowiem skutkuje wytworzeniem w miejscu zbiornika wodnego gruntu niezabudowanego o charakterze rolnym. Organ wskazał, że z tego względu odstąpiono od sporządzenia analizy w zakresie warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego właściwych budynkom i budowlom. Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w wyniku rozpatrzenia odwołania K. B. od ww. decyzji, uchyliło ją i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując w jej uzasadnieniu, że organ I instancji nie uwzględnił oceny prawnej dokonanej w sprawie przez tut. Sądu w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 331/17. Kolegium wskazało, że organ I instancji nie wyjaśnił istotnych w sprawie okoliczności dotyczących inwestycji, która w sposób trwały zmieni zagospodarowanie terenu. Kolegium poleciło organowi I instancji aby w ponownie prowadzonym postępowaniu organ ten jeszcze raz zwrócił się z wnioskiem o uzgodnienie planowanego przedsięwzięcia do organu właściwego do spraw melioracji wodnych, przedkładając mu odpowiedni załącznik graficzny, spełniający wymogi oceny prawnej zawartej w ww. wyroku tut. Sądu. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Burmistrz W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości istniejących stawów do poziomu 122 m n.p.m. wraz z niezbędną infrastrukturą zapewniającą zachowanie stosunków wodnych na nieruchomościach sąsiednich, składającą się m.in. z rowów i przepustów, z pozostawieniem rolniczego wykorzystania gruntów na działce o nr ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym W.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie niniejszej uzupełniono analizę i sporządzono załącznik graficzny do decyzji, uwzględniający ww. wyroku, zaś projekt decyzji, w którym uwzględniono ustalenia dotyczące zachowania stosunków wodnych w kompleksie stawów, przesłano do uzgodnienia organom właściwym do ochrony gruntów rolnych i melioracji wodnych. Organ wskazał również, że z dniem 1 stycznia 2003 r. przestał obowiązywać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy W., który obejmował działkę objętą wnioskiem. Wedle ustaleń organu, działka ta posiada sąsiedztwo, na podstawie którego określono wymagania dotyczące nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, zaś zasypanie stawu nie jest inwestycją, która stanowi konkretny rodzaj zabudowy, bowiem skutkuje wytworzeniem w miejscu zbiornika wodnego gruntu niezabudowanego o charakterze rolnym, z niezbędną dla zachowania stosunków wodnych infrastrukturą. Organ wskazał, że z tego względu odstąpiono od sporządzenia analizy w zakresie warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego właściwych budynkom i budowlom. Organ wskazał również, że teren inwestycji dostępny jest z drogi publicznej, nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, a inwestycja nie wymaga podłączenia do infrastruktury technicznej. W wyniku rozpatrzenia odwołania K. B. od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], uchyliło ją w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że co prawda organ I instancji zwrócił się do organu właściwego do spraw melioracji wodnych z wnioskiem o uzgodnienie planowanego przedsięwzięcia, jednakże przedłożony mu załącznik graficzny nie spełnia wymogów oceny prawnej zawartej w ww. wyroku tut. Sądu. Zawiera on bowiem rów w obszarze analizowanym, a także wskazanie przepustów którymi woda aktualnie wpływa i wypływa ze stawów, jednakże brak jest przebiegu przepustów i rowów, którymi doprowadzana i odprowadzana byłaby woda z pozostałych stawów po zrealizowaniu inwestycji, co jest istotne z tego względu, że zasypanie trzech stawów z istniejącymi przepustami, musi wpłynąć na stosunki wodne i funkcjonowanie pozostałych stawów. Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Burmistrz W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości istniejących stawów do poziomu 122 m n.p.m. wraz z niezbędną infrastrukturą zapewniającą zachowanie stosunków wodnych na nieruchomościach sąsiednich, składającą się m.in. z rowów i przepustów, z pozostawieniem rolniczego wykorzystania gruntów na działce o nr ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym W.. W punkcie 7 odnoszącym się do wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich organ wskazał, że realizacja inwestycji nie może zmienić istniejącego zagospodarowania działek sąsiednich, a skutki jej oddziaływania powinny zostać ograniczone do terenu inwestycji w granicach określonych na załączniku graficznym (punkt 7.2), a także, że art. 234 P.w. oznacza realizację niezbędnej infrastruktury składającej się m.in. z rowów i przepustów, która pozwoli na zachowanie dotychczasowego funkcjonowania stawów wchodzących w skład kompleksu, w którym znajdują się również stawy przeznaczone do zasypania oraz, że infrastruktura ta powinna przejąć rolę przepustów znajdujących się na terenie planowanej inwestycji i w jego bezpośrednim sąsiedztwie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na załączniku graficznym oznaczył wszystkie istniejące rowy i przepusty znajdujące się na terenie analizowanym, (który uległ powiększeniu z uwagi na zmianę wniosku poprzez zasypanie stawów w całości, a nie w części), co odpowiada wytycznym tut. Sądu. Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. rozpatrzyło odwołania L. D. i K. B. od ww. decyzji, utrzymując ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w sprawie niniejszej zostały spełnione wszystkie warunki z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm. dalej: "u.p.z.p."), a decyzja organu I instancji została wydana po uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Kolegium wskazało przy tym, że przesłany do zaopiniowania załącznik graficzny spełnia wymogi zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku tut. Sądu, bowiem zawiera oznaczenie przebiegu rowów dostarczających do stawów wodę, a także przepustów, którymi woda ta może wpływać i wypływać. W opinii Kolegium załącznik ten został sporządzony rzetelnie, i pozwala na ustalenie ewentualnego kierunku i możliwości spływu wód z zasypanych stawów. Samo zaś zasypanie stawów będzie wymagało niezbędnych prac mających na celu skuteczne i bezszkodowe odprowadzenie wód z pozostałych zbiorników znajdujących się w układzie paciorkowym, co będzie jednak podlegało szczegółowej analizie na etapie uzyskiwania kolejnych zezwoleń. Ponadto Kolegium odniosło się szczegółowo do zarzutów powołanych w obu odwołaniach. Skargę na ww. decyzję wywiódł do tut. Sądu K. B., zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przez nieuwzględnienie tych przepisów, 2) art. 7, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 i art. 136 k.p.a. przez brak wyczerpującego zebrania I rozpatrzenia całego materiału dowodowego I brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego I załatwienia sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organ I instancji nie dostrzegł potrzeby realizacji zasady zachowania zgodności projektowanej inwestycji z funkcją spełnianą przez tereny sąsiednie, na których istnieją inne stawy hodowlane, podczas gdy zasypanie jednego z nich – przez który przebiegają rowy odprowadzające wodę – może wpłynąć na sposób funkcjonowania pozostałych stawów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując w niej, że projektowana zabudowa jest zgodna z istniejącą na analizowanym obszarze nieliczną zabudową mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową na gruntach o przeznaczeniu rolniczym. Organ ponadto podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2019 r. uczestnicy postępowania – L. i N. D., wnieśli o dopuszczenie dowodów z powołanej tam dokumentacji oraz odnieśli się do zarzutów powołanych w skardze oraz jej uzasadnienia, podkreślając przy tym, że od 5 lat na terenie obecnych, a przewidzianych do likwidacji stawów, nie jest prowadzona hodowla ryb. Na rozprawie w dniu [...] marca 2019 r. skarżący złożył pismo procesowe wraz z załącznikami fotograficznymi wskazując, że załącznik graficzny do decyzji powinien być ściśle powiązany z treścią decyzji i odpowiadać stanowi faktycznemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zasypaniu w całości istniejących stawów na terenie działki należącej do Inwestorów wraz z niezbędną infrastrukturą zapewniającą zachowanie stosunków wodnych na nieruchomościach sąsiednich, składającą się m.in. z rowów i przepustów. W tym miejscu wyjaśnić należy, że decyzja o warunkach zabudowy terenu jest pierwszą z cyklu decyzji, wydawanych w procesie inwestycyjnym. Ma ona wstępny i ogólny charakter, albowiem nie przesądza jeszcze o prawie do prowadzenia konkretnej inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa, czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa. Jest to decyzja zastępująca na danym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, przeznacza tylko dany teren pod daną inwestycję, ale nie rodzi jeszcze żadnych praw do tego terenu, ani tym bardziej nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek prac budowlanych. Celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest zatem wyłącznie ocena, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalna. Tymczasem, jak wynika to z ustaleń organów obu instancji, na terenie planowanej inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, stąd też realizacja omawianego przedsięwzięcia wymagała uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na podstawie art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Stosownie do ww. przepisu decyzyjne ustalenie warunków zabudowy możliwe jest w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: (1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; (2) teren ma dostęp do drogi publicznej; (3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; (4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; (5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. W ocenie Sądu organy w niniejszej sprawie zasadnie przyjęły, że z uwagi na charakter planowanej inwestycji, tj. zasypanie w całości istniejących stawów wodnych, ustaleniu podlegała wyłącznie zgodność z warunkami określonymi w pkt 4 i 5 art. 61 u.p.z.p. Wyjaśnienia w tej części rozważań należy poprzedzić informacją, że przy ustalaniu warunków zabudowy należy kierować się zasadą dobrego sąsiedztwa wymagającą, aby nowe obiekty pod względem funkcji były kontynuacją istniejącej zabudowy i sposobu zagospodarowania. Chodzi tu o zachowanie zgodności projektowanej inwestycji z funkcją spełnianą przez tereny sąsiednie. W konkretnym przypadku zasypanie stawów jak słusznie zauważył organ I instancji nie jest inwestycją, która stanowi jakiś konkretny rodzaj zabudowy. Jej skutek jest taki, że w miejscu zbiornika wodnego powstanie (zostanie niejako "wytworzony") grunt niezabudowany o charakterze rolnym. Z całości zaś akt sprawy wynika, że na analizowanym obszarze dominują grunty o przeznaczeniu rolniczym (stawy hodowlane oraz grunty rolne) oraz nieliczna zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zagrodowa. Rację zatem mają organy, że wnioskowana inwestycja zachowuje dotychczasowe wykorzystanie terenu. Zarzut zaś skargi, że charakter rolny planowanej inwestycji jest skrajne różny od okolicznej produkcji rolnej, tj. hodowli ryb nie może być uwzględniony. Wskazać bowiem należy, że już jakakolwiek produkcja i hodowla rolna powoduje, że obszar ma przeznaczenie rolnicze. To, że hodowla ryb znacząco różni się od innej hodowli bądź upraw rolnych (do czego ma doprowadzić planowana inwestycja) nie oznacza, że funkcja obszaru, na którym wykonywana byłaby któraś z tych działalności nie jest rolnicza. Nie ma zatem wątpliwości co do kontynuacji funkcji zagospodarowania terenu w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Planowana inwestycja z całą pewnością nie będzie kolidować z jego dotychczasową funkcją i sposobem zagospodarowania. Charakter zatem planowanej inwestycji upoważniał organy do swoistego stosowania art. 61 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ww ustawy, co też prawidłowo uczyniono w tej sprawie. Przechodząc zaś do analizy spełnienia warunków z art. 61 ust.1 pkt 4 i 5 u.p.z.p. należy zgodzić z orzekającymi w sprawie organami, że teren planowanej inwestycji nie wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, co wynika wprost z postanowienia Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2018 r. znak: [...]. Zaskarżona decyzja została również wydana w uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (ww. organ w ustawowym terminie nie zajął stanowiska, co uznaje się w myśl art. 53 ust. 5 u.p.z.p. za tzw. milczące dokonanie uzgodnienia). W tym miejscu podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że przedstawiony ww. organom do uzgodnienia projekt decyzji wraz z załącznikiem graficznym spełniał wymogi oceny prawnej zawartej w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 331/17. Tekst projektu decyzji został powiązany z załącznikiem graficznym, który zgodnie z wytycznymi ww. wyroku oprócz wskazania stawów, zawierał przebieg rowów w obszarze analizowanym dostarczających do nich wodę, a także wskazanie przepustów, którymi ta woda może do nich wpływać i wypływać. W ocenie Sądu sposób przedstawienia tych rowów i przepustów jest na tyle oczywisty i nie budzący wątpliwości, że pozwala na ustalenie ewentualnego kierunku i możliwości spływu wód z zasypanych stawów. Z materiału dowodowego wyraźnie zatem wynika, gdzie aktualnie znajdują się odpływy i przepusty, co jest istotne w rozpatrywanej sprawy, z uwagi na fakt że zasypanie stawów niewątpliwie będzie wymagało niezbędnych prac mających na celu skuteczne i bezszkodowe odprowadzanie wód z pozostałych zbiorników znajdujących się w układzie paciorkowym. W tym miejscu zauważyć należy, że ta ostatnia okoliczność znalazła odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji, której przedmiot został określony nie tylko jak jako zasypanie przedmiotowych stawów ale również jako wykonanie niezbędnej infrastruktury zapewniającej zachowanie dotychczasowych stosunków wodnym w całym kompleksie stawów. Zdaniem Sądu organy obu instancji zasadnie też nie doszukały się niezgodności planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi, m.in. prawa wodnego, prawa budowlanego i ochrony środowiska. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie prowadzi do naruszenia stosunków wodnych. Taki ogólny zakaz wynika z ograniczeń wprowadzonych przepisami ustawy – Prawo wodne i jest on obowiązujący dla Inwestorów. Został on zresztą wprowadzony do treści decyzji, która w odniesieniu do wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich wskazuje, że na podstawie art. 234 P.w. Inwestor nie może zmienić stanu wodny na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Organ podkreślił, że w niniejszym przypadku oznacza to: "realizację na terenie planowanej inwestycji niezbędnej infrastruktury składającej się m.in. z rowów i przepustów, która pozwoli na zachowanie dotychczasowego funkcjonowania stawów wchodzących w skład kompleksu, w którym znajdują się również stawy przeznaczone do zasypania. Infrastruktura ta winna przejąć rolę przepustów znajdujących się na terenie planowanej inwestycji i w jego bezpośrednim sąsiedztwie". Skuteczność prawna powyższego zakazu w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma jednak na tym etapie wyłącznie charakter pewnego rodzaju dyrektywy, wobec czego skonkretyzowanie uprawnień właściciela gruntów sąsiednich i odpowiadających im obowiązków inwestora, które podstawę prawną czerpią w art. 234 P.w., może nastąpić dopiero na kolejnym etapie realizacji inwestycji, tj. przy wydawaniu pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. II OSK 76/13; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. II OSK 1043/14). Ponadto zauważyć należy, że wśród ustaleń dotyczących stosunków wodnych na terenie przyszłej inwestycji nałożono również na Inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, w którym zostaną zawarte parametry techniczne infrastruktury, której zadaniem będzie m.in. zachowanie istniejących dotychczas stosunków wodnych pomiędzy pozostałymi stawami znajdującymi się w systemie, do których należą przeznaczone do zasypania stawy. Natomiast wśród ustaleń dotyczących ochrony interesów osób trzecich ustanowiono wymaganie określone art. 5 P.b., zapewniające m.in. "poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej". Nadto wskazano, że "realizacja inwestycji nie może zmienić istniejącego zagospodarowania działek sąsiednich, a skutki jej oddziaływania powinny zostać ograniczone do terenu inwestycji w granicach określonych na załączniku graficznym". W ocenie Sądu zaskarżona decyzja o ustaleniu warunków zabudowy inwestycji polegającej na zasypaniu w całości stawów wodnych jest sformułowana w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Ustalając te warunki organ odwołał się bowiem do przepisów prawa regulujących wymagania, spełnienie których warunkuje realizację inwestycji przez Inwestora. Dopilnowanie tych warunków należy jednak do kompetencji organów wydających dalsze decyzje w procesie inwestycyjnym, w szczególności pozwolenie wodnoprawne. Na mocy art. 125 pkt 2 P.w., pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać decyzji o warunkach zabudowy, a operat wodnoprawny – zgodnie z art. 132 P.w. – zawiera pełną charakterystykę projektowanej inwestycji i wszelkie szczegółowe ustalenia (położenie, parametry urządzenia itp.). Stąd podnoszone przez skarżącego obawy o techniczne rozwiązania problematyki zachowania przepustowości między istniejącymi stawami nie mogą być uznane za zasadne na obecnym etapie postępowania. W decyzji o warunkach zabudowy, o czym było już mowa wyżej, określa się jedynie możliwość realizacji wnioskowanej inwestycji z punktu widzenia planowania i zagospodarowania przestrzennego. To natomiast w jaki sposób dojdzie do prawidłowego zapewnienia przepływu wody będzie rozpatrywane dopiero na etapie kolejnych postępowań dotyczących niniejszej inwestycji (postępowania wodnoprawnego czy budowlanego) i to na podstawie tych decyzji inwestor będzie zobowiązany do zastosowania konkretnych rozwiązań technicznych (ustalony zostanie konkretny rodzaj odpływów, ich przepustowość, kierunek, itp.). A zatem raz jeszcze należy podkreślić, że szczegółowe uregulowania w zakresie skutków związanych z zasypaniem zbiorników wodnych będą dopiero przedmiotem badania w postępowaniu o pozwolenie wodnoprawne. Ustalenia decyzji o warunkach zabudowy nie mają zatem wpływu na ocenę, czy planowana inwestycja będzie uciążliwa dla skarżącego jako właściciela działki o nr [...]. Prawidłowo zatem oceniły organy, że planowana inwestycja jest możliwa z punktu widzenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz zgodna z tymi przepisami. Przy zastosowaniu bowiem konkretnych rozwiązań melioracyjnych i infrastrukturalnych, o których orzeknie właściwy organ, nie jest niemożliwe odpowiednie odprowadzanie wód i gospodarka w pozostałych stawach istniejących w układzie paciorkowym oraz - przy zastosowaniu określonych w decyzji warunków i podjęciu starań o kolejne pozwolenia. Z wyżej przedstawionych przyczyn zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, w szczególności przepisu art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. W niniejszej sprawie nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 § 1 k.p.a). Ocena ta nie nosi zaś cech dowolności (art. 80 kpa). Zgodnie zaś z art. 107 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności decyzja SKO prezentuje motywy podjętych rozwiązań w nawiązaniu do wyjaśnionego uprzednio celu i charakteru decyzji o warunkach zabudowy z wykazaniem jej specyfiki w przypadku ustalania warunków zabudowy dla likwidacji urządzenia wodnego jakim jest staw. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i w konsekwencji skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), o czym orzeczono jak w sentencji.