II SA/Bk 825/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2019 r. skargi kasacyjnej W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie ze skargi W. K. na pismo Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści uprawnień budowlanych do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 28 marca 2019 r. tut. Sąd odrzucił skargę W. K. na pismo Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści uprawnień budowlanych do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Odpis ww. postanowienia zawierający pouczenie o sposobie oraz terminie wniesienia skargi kasacyjnej, został skutecznie doręczony na adres skarżącego w dniu 2 kwietnia 2019 r. (k. 27, 29). W dniu 4 kwietnia 2019 r. W. K. wywiódł na adres tut. Sądu, własnoręcznie sporządzoną i osobiście podpisaną skargę kasacyjną od ww. postanowienia, nazwaną przez niego "odwołaniem". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 , art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że zaskarżone postanowienie tut. Sądu z dnia 28 marca 2019 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, zaś jego oparcie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powoduje, że przysługuje od niego skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2-3 tego artykułu, które dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także gdy skargę kasacyjną sporządza w określonych sytuacjach Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W ww. przypadkach tzw. przymus adwokacko – radcowski nie obowiązuje. Przypadki te nie zachodzą jednak w niniejszej sprawie. Skarżący złożył samodzielnie sporządzoną i osobiście podpisaną skargę kasacyjną, nie dopełniając zatem wymogu z art. 175 § 1 p.p.s.a., o którym został prawidłowo pouczony (vide: pkt 2 pouczenia na doręczeniu odpisu zaskarżonego postanowienia). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymagań tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego (vide: art. 175 § 1 p.p.s.a.). Podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.