II SA/Bk 826/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści uprawnień budowlanych do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] października 2018 r. W. K. wystąpił do Przewodniczącego P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z wnioskiem o dokonanie wykładni posiadanych przez niego uprawnień budowlanych do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych, wydanych w dniu [...] sierpnia 1990 r. na mocy decyzji Wojewody B. nr [...] W punkcie II pisma z dnia [...] października 2018 r. Przewodniczący Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wyjaśnił treść tych uprawnień. Pismo to zostało doręczone W. K. w dniu [...] października 2018 r. W dniu 30 listopada 2018 r. W. K. wniósł do tut. Sądu skargę na wykładnię uprawnień budowlanych nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komisja Kwalifikacyjna P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."). Analiza przeprowadzona przez tut. Sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącego nie należy do właściwości sądu administracyjnego i tym samym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla zaś art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione tam akty administracyjne, czynności z zakresu administracji publicznej, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty prawa miejscowego, akty organów samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, czy bezczynność organów. Ponadto na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Tymczasem zaskarżone pismo nie należy do żadnej z ww. kategorii. Jest to pismo zawierające stanowisko Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, posiadające formę skierowanej do skarżącego informacji, dotyczącej zakresu posiadanych przez niego uprawnień budowlanych oraz możliwej do zastosowania formy interpretacji decyzji o ich nadaniu. Informuje ono o wymienionych w tym piśmie przepisach prawa i zawiera również wnioski wynikające z tych przepisów a także ogólne stwierdzenia dotyczące interpretacji przepisów o uprawnieniach budowlanych. Pismo to nie mieści się zatem w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Nie nosi ono znamion decyzji administracyjnej, czy postanowienia, ani nie jest też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Przede wszystkim zaś nie rozstrzyga co do istoty sprawy indywidualnej, należącej do właściwości ww. organu, ani nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które jest niezbędnym elementem decyzji lub postanowienia (vide: art. 107 § 1 k.p.a. i art. 124 § 1 k.p.a.). Pismo to pozbawione jest zatem władczych elementów, a zawarte w nim twierdzenia nie mają charakteru wiążącego, lecz jedynie informacyjny, w związku z czym nie można uznać, aby miało ono jakikolwiek wpływ na sferę praw lub obowiązków skarżącego. Skarga nie odnosi się również do bezczynności organów. Nie zachodzą także przypadki, o których mowa w przepisach szczególnych. Z opisanych wyżej względów, należy uznać, że skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, gdyż nie jest objęta zakresem kontroli administracji publicznej, określonym w art. 3 i 4 p.p.s.a. Z tego też względu przedmiotowa skarga, jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.