II SA/Bk 840/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy F. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w F. z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] o odmowie przyznania S. M. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką H. M. Skargę na opisaną wyżej decyzję złożył do sądu administracyjnego S. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Podstawą prawną zaskarżonych decyzji był m.in. przepis art. 16 "a" ust. 1 i 2 oraz ust. 8 pkt 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z późn. zm.), powoływanej dalej jako u.ś.r. Organy odmówiły przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niewykazanie przez niego rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej powodowanej koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką (niewykazanie przesłanki z art. 16 a ust. 1 u.ś.r.) oraz wystąpienie negatywnej przesłanki z art. 16a ust.8 pkt 1b ustawy, tj. podlegania przez osobę sprawująca opiekę obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu z innych tytułów. Z ustaleń Sądu wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013r. wydanym pod sygn. II SA/Po 1026/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o zgodność z art. 2, 18, 32 ust. 1 i 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przepisu art. 16 "a" ust. 1 ustawy z 28.11.2003r. o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przepis art. 16 "a" ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, o którego konstytucyjność pyta WSA w Poznaniu, stanowił podstawę prawną decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu sądowym. Zatem odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ również na rozstrzygnięcie Sądu w niniejszej sprawie. Z uzasadnienia pytania prawnego wynika bowiem, że wątpliwość dotycząca odmiennego traktowania przez ustawodawcę osób rezygnujących z zatrudnienia i niepodejmujących zatrudnienia dotyczy między innymi kategorii osób, które przed 1 stycznia 2013r. uzyskiwały pomoc w postaci świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Co prawda odmawiając specjalnego zasiłku opiekuńczego, organ I instancji i SKO wskazało także na fakt posiadania przez skarżącego gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,61 ha przeliczeniowych stwierdzając, że podleganie obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu w KRUS stanowi negatywną przesłankę do przyznania także tego zasiłku, ale Sąd powyższego odniesienia nie potraktował jako podstawy prawnej decyzji odmownej, ale jeden z argumentów organu przemawiających za odmową przyznania zasiłku, co do którego to argumentu odniesie się przy wyrokowaniu. Zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia ujawniona w sprawie wątpliwość konstytucyjna wobec podstawy materialnoprawnej, która stanowiła podstawę jurysdykcji administracyjnej również w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne postawione przez WSA w Poznaniu w sprawie o sygn. II SA/Po 1026/13, zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 1/14. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.