II SA/Bk 847/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekazania według właściwości wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2007 r. skarżąca H. B. została wezwana pismem z dnia 6 grudnia 2007 r. do usunięcia braków formalnych skargi - poprzez podpisanie własnoręcznie skargi, gdyż nadesłana kserokopia skargi nie stanowi dokumentu - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącej w dniu 10 grudnia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 9). Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła wyżej wymienionego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Wymogi formalne skargi są identyczne jak dla każdego pisma procesowego (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1). Stąd dla skutecznego jej złożenia należy uczynić zadość wymogom określonym w przepisach ustawy zarówno w zakresie formy jak i treści. W szczególności zgodnie z brzmieniem art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest, bowiem formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zatem zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie czy podpis jest autentyczny. W doktrynie prawa wskazuje się, iż podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony znak ręczny (vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005 s. 204). Przepisy prawne, a w szczególności przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpis" odmiennego znaczenia od powszechnie używanego. Podpisem jest jedynie znak własnoręczny. Nie stanowi natomiast podpisu, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, mechaniczne odbicie za pomocą kserokopiarki, pieczątki lub kliszy, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 1967 r., PZ 22/67). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż w konkretnej sprawie odtworzony mechanicznie na skardze podpis (kserokopia) nie czyni zadość wymogom wskazanym w wyżej powołanych przepisach. A zatem w konkretnej sprawie skarżąca w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie usunęła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, co uniemożliwiło nadanie jej skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. Z tych też względów na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 §1 w zw. z art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.