II SA/Bk 848/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. F. Z. w B. na postanowienie z dnia 15 listopada 2012 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. tutejszy sąd oddalił wniosek J. W. o wyłączenie od orzekania w sprawie sędzi NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk (k. 205). Odpis tego orzeczenia doręczono uczestnikowi postępowania S. F. Z. w dniu 28 listopada 2012 r. (k. 243). S. w dniu 1 grudnia 2012 r. złożyło zażalenie od powyższego postanowienia (k. 244). Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę żalącą się do nadesłania sześciu odpisów zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia (k. 260), które to wezwanie strona odebrała 21 grudnia 2012 r. (k. 279). W dniu 27 grudnia 2012 r. S. nadało na poczcie pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie z 04.12.2012 r., odpowiedź na wezwanie z dnia 06.12.2012 r. – w załączeniu 6 egz. odpisów zażalenia z 30.11.2012 r." (k. 282). W związku z nieczytelnością nadesłanych odpisów zażalenia – zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2013 r. wezwano ustanowionego na zasadzie prawa pomocy pełnomocnika S. do nadesłania czytelnych odpisów zażalenia – w terminie 3 dni (k. 289). przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi 8 stycznia 2013 r. (k. 293). Termin wykonania zobowiązania mijał we wtorek 15 stycznia 2013 r. Do tej daty nie zostało ono zrealizowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie z dnia 30 listopada 2012 r. na postanowienie z dnia 15 listopada 2012 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego podlega odrzuceniu. Tutejszy sąd z urzędu powziął wiadomość, że postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie [...] Sąd Rejonowy w B. XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowił o rozwiązaniu S. F. Z. w B. oraz zarządził jego likwidację z jednoczesnym ustanowieniem likwidatora w osobie R. M. K. Apelację od tego postanowienia oddalił Sąd Okręgowy w B. VII Wydział Gospodarczy postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie VII Ga [...]. Skarżące S. zostało zatem rozwiązane i zarządzono jego likwidację. Konsekwencją tego orzeczenia jest zakończenie wszelkiej działalności statutowej S. Jak wskazał NSA w uzasadnieniach postanowień z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie II OZ 1119/12 oraz z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie II OSK 3065/12 przedmiotowe rozwiązanie rozpoczyna proces likwidacji tego podmiotu, który prowadzi likwidator, a którego celem jest zrekonstruowanie majątku S. i zakończenie spraw związanych z tym majątkiem. Działalność likwidatora rozciąga się jednak wyłącznie na sprawy majątkowe, a nie merytoryczne byłego S., bowiem w okresie likwidacji ono już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (orzeczenia NSA dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Podkreślić należy, że skład orzekający w sprawie niniejszej akceptuje w całości stanowisko NSA z wymienionych wyżej postanowień, zgodnie z którym utrata bytu prawnego S. nastąpiła w momencie zarządzenia jego likwidacji, a nie następuje ona dopiero w momencie jego wykreślenia z rejestru stowarzyszeń (art. 37 ust. 2 pkt 3 Prawa o stowarzyszeniach). Jak wskazał NSA w sprawie II OSK 3065/12 "Wykładnia gramatyczna wskazanej normy sama w sobie nie prowadzi do wniosku, kiedy stowarzyszenie traci osobowość prawną, lecz wskazuje, iż likwidator stowarzyszenia zobowiązany jest do złożenia wniosku do sądu rejestrowego o wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego. Przepis ten nie rozstrzyga natomiast, czy wykreślenie ma skutek konstytutywny". Powyższe oznacza, że żalące się w sprawie niniejszej S. faktycznie utraciło zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak tej zdolności prowadzi do powstania sytuacji, w której nie istnieje prawnie podmiot popierający środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Przedmiotowe zażalenie jest zatem niedopuszczalne i jako takie na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Dla takiej oceny skutkującej odrzuceniem zażalenia nie ma znaczenia fakt nieuzupełnienia braków zażalenia Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.