II SA/Bk 849/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 r. sprawy ze skargi E.G. i W.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] lipca 2007roku nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżących E.G. i W.H. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] stycznia 2007 r. decyzją [...] Wójt Gminy M. odmówił zatwierdzenia projektu podziału działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...]/1 o pow. 0,1254 ha, na działki [...]/4 o pow. 0,0565 ha i [...]/5 o pow. 0,0689 ha, położonej w obrębie wsi Sz., gmina M. Odwołanie od niniejszej decyzji wnieśli wnioskodawcy E.G. i W.H. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją znak [...] z dnia [...] marca 2007r uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia celem przeprowadzenia przed wydaniem decyzji postępowania wyjaśniającego i dowodowego w całości. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] Wójt Gminy M. na podstawie art. 93 ust. 1 i 2, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 1 i art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) odmówił wnioskodawcom E.G. i W.H. zatwierdzenia projektu podziału działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...]/1 o pow. 0,1254 ha, na działki [...]/4 o pow. 0,0565 ha i [...]/5 o pow. 0,0689 ha, położonej w obrębie wsi Sz., gmina M. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ stwierdził, iż nieruchomość o nr [...]/1 położona jest na terenie, który w chwili obecnej nie ma obowiązującego planu miejscowego, a według ewidencji gruntów przeznaczona jest na cele rolnicze (B-R VI - grunty rolne zabudowane § 68 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454). Przed dniem złożenia wniosku o podział dla działki nr [...]/1 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ orzekł, iż podział ww. nieruchomości nie jest możliwy na podstawie przepisów art. 92 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), który stanowi o wyłączeniu zasad podziału w stosunku do tego typu nieruchomości (w tym wypadku o charakterze rolnym). Zdaniem organu także na podstawie art. 93 ust. 2a ww. ustawy podział jest wykluczony, a to z uwagi na cel. Zgodnie ze wskazanym przepisem podział w tym stanie faktycznym byłby dopuszczalny jedynie w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami, co w tym konkretnym przypadku nie miało miejsca. W ocenie organu podział nieruchomości nr [...]/1 nie mógł być także zatwierdzony na podstawie przepisu art. 95 ww. ustawy, albowiem artykuł ten ma zastosowanie do szczególnych przypadków, w których podział może zostać dokonany niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a mianowicie zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę, jeżeli podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wspólnym wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z tych budynków. Wójt Gminy M. nie znalazł jednak okoliczności do zastosowania wymienionej normy prawnej. Odwołanie od powyższej decyzji w dniu [...] sierpnia 2007 r. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. E.G. i W.H. Zainteresowani podnieśli, że są współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości od roku 1997, w wyniku spadku po rodzicach. Podkreślili, że wniosek o dokonanie podziału przedmiotowej nieruchomości został złożony w trybie art. 95 pkt 1 ustawy i ma na celu zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej czterema budynkami, w sposób odpowiadający stanowi posiadania. W uzasadnieniu odwołujący zarzucili, że decyzja organu I instancji nie została oparta o przepis art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zdaniem odwołujących jest to podstawa materialnoprawna do podziału ich nieruchomości, której z niewiadomych im powodów organ gminny nie zastosował przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. W ocenie E.G. i W.H. Wójt Gminy M. przy wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. zamiast art. 92 i 93 ww. ustawy winien powołać się na wskazany przez nich art. 95 pkt 1 ustawy, przez co jest ona wadliwa i podlega konwalidacji przez organ nadrzędny. W pismach z dnia [...] września 2007 r. i [...] września 2007 r. E.G. opisał szczegółowo sposób częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości oznaczonej nr geod. [...]/1 o pow. 0,25 ha, dołączając dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności. Ponadto zainteresowany podkreślił, że przy wydawaniu kwestionowanej decyzji doszło do złamania prawa gdyż - zdaniem Skarżącego - przepis art. 95 pkt 1 ustawy dopuszcza dokonanie wnioskowanego przez współwłaścicieli podziału, zaś organ I instancji odmówił zatwierdzenia podziału zgodnie z żądaniem stron. Jednocześnie E.G. zwrócił uwagę na niepowołanie w zaskarżonej decyzji przepisów Uchwały Nr [...] z dnia [...] listopada 1991 r. Rady Gminy M. zatwierdzającej miejscowy ogólny plan zagospodarowania przestrzennego otoczenia zbiornika wodnego "S.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] września 2007 r. Znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 96 ust. 1 w zw. z art. 95 oraz art. 93 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez W.H. i E.G. od decyzji znak: [...] z dnia [...] lipca 2007 r., wydanej przez Wójta Gminy M. odmawiającej zatwierdzenia podziału nieruchomości, oznaczonej nr geod. [...]/1, położonej w obrębie wsi Sz., zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Organ odwoławczy po wnikliwej analizie stanu prawnego występującego w sprawie stwierdził ostatecznie, że pomimo naruszenia prawa przez organ gminny, istniała podstawa prawna do odmowy zatwierdzenia przedmiotowego podziału. SKO w B. wskazało, iż organ gminny przy wydawaniu zaskarżonej decyzji powołał niewłaściwą podstawę prawną swego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy przyznał, iż Wójt Gminy M. w procesie decyzyjnym winien był rozważyć możliwość wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powołując się zaś na art. 92 i 93 ust. 1 i 2 ustawy pominął etap opiniowania wstępnego nałożonego na niego dyspozycją przepisu art. 93 ust. 4 i 5 ww. ustawy. Biorąc pod uwagę fakt, że w sprawie prawidłowo został zastosowany przepis art. 93 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło jednak ostatecznie, że powyższe uchybienia nie wpłynęły na poprawność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy M. Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia została doręczona E.G. w dniu [...] października 2007 r., a W.H. w dniu [...] października 2007r. Od powyższej ostatecznej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. w dniu [...] listopada 2007 r. wnieśli wnioskodawcy (k.7-8). W skardze tej powołali się na przepis art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który ich zdaniem winien być podstawą do wydania decyzji o podziale nieruchomości nr [...]/1. Skarżący wskazali, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. podtrzymując wadliwą - ich zdaniem - decyzję Wójta Gminy M. oparło się na tych samych argumentach, co przy wydawaniu poprzedniej decyzji z dnia [...] marca 2007 r., uchylającej identyczną decyzję organu gminnego. Zaskarżoną decyzją SKO w B. z dnia [...] lipca 2007 r., choć wytknęło nieprawidłowości przy wydawaniu rozstrzygnięcia organu gminnego to ostatecznie utrzymało je w mocy, co zdaniem skarżących jest wewnętrznie sprzeczne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie (k. 4-6), uznając ją za bezzasadną. W ocenie organu II instancji wydzielenie działek gruntów o pow. mniejszej niż 0,3 ha, z nieruchomości przeznaczonej w planie miejscowym na cele rolne lub leśne, a w przypadku braku planu wykorzystywanych na cele rolne lub leśne, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy te wydzielone działki przeznaczone są na powiększenie nieruchomości sąsiednich lub w celu regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Skoro na skutek podziału nieruchomości, oznaczonej nr geod. [...]/1, zostałyby wydzielone 2 działki, każda o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha, zaś celem podziału nie jest powiększenie sąsiedniej nieruchomości, ani regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami, ale zniesienie współwłasności tej nieruchomości, to zatwierdzenie takiego podziału pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z regulacją zawarta w przepisie art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami. SKO stoi na stanowisku, że wystarczającą podstawą do zatwierdzenia podziału nie jest też przywołana przez skarżących regulacja art. 95 pkt 1 ustawy. Przepis ten stanowi, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę, jeżeli podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wspólnym wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z tych budynków. Zdaniem SKO wprawdzie podział przedmiotowej nieruchomości ma służyć takiemu właśnie celowi, jednakże w takiej sytuacji podział nieruchomości może być dokonany z pominięciem jedynie ustaleń planu miejscowego, a więc przepisów prawa miejscowego. Przywołany przepis nie zezwala natomiast na dokonanie podziału z pominięciem innych przepisów prawa, w tym przepisu art. 93 ust. 2a ustawy. Uznając, iż zgromadzony przez organ l instancji materiał dowodowy jest zupełny SKO nie stwierdziło potrzeby przeprowadzania dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Niewskazanie przez organ l instancji właściwej podstawy prawnej w ocenie Kolegium nie powodowało konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż taka niekwalifikowana wada decyzji może być sanowana przez organ odwoławczy. Jednocześnie Kolegium wskazało na zmiany w zakresie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami w szczególności jej art. 93 ust. 2a [ustawa z dnia 24 sierpnia 2007r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 173, poz. 1218)], które weszły w życie z dniem 22 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1, art. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Opisany wyżej stan faktyczny sprawy wskazuje, iż zasadniczy spór sprowadzał się do wykładni przepisu art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a w konsekwencji przyjętej przez organy interpretacji tego przepisu, do jego niezastosowania przy wydawaniu decyzji o podziale nieruchomości. Zdaniem skarżących wskazany przepis winien być podstawą materialnoprawną do podziału ich nieruchomości zgodnie ze złożonym przez nich wnioskiem, z czym jednak organy się nie zgodziły. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę E.G. i W.H. należało uznać za zasadną, albowiem organy I i II instancji orzekające w przedmiocie podziału nieruchomości naruszyły przepisy materialne, w szczególności art. 95 pkt 1 ww. ustawy, poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy stanowi on jedyną w tym przypadku podstawę do wydania decyzji o podziale nieruchomości. Niezasadna jest argumentacja organów administracji, jakoby wskazany przepis nie mógł być zastosowany w warunkach niniejszej sprawy z uwagi na jego szczególny charakter. Jak próbowało dowieść Kolegium Odwoławcze w B. dyspozycja art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazuje, iż ma on zastosowanie jedynie w szczególnych okolicznościach, jednak nie wskazano w jakich konkretnie. SKO stanęło na stanowisku, iż w przypadku gruntów rolnych mających ulec podziałowi na działki mniejsze niż 0,3 ha, zastosowanie ma wyłącznie art. 93 ust. 2a, a nie art. 95 ww. ustawy. Tymczasem - zdaniem Sądu – takiej koncepcji nie da się wyprowadzić z analizy omawianych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Bezspornym w sprawie jest fakt, iż wnioskowany przez skarżących podział nieruchomości nie mógł być uwzględniony na podstawie art. 93 ust. 2a. Jak bowiem wynika z jego treści obowiązującej na dzień wydania decyzji (tj. [...].07.2007 r.) podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha, jest dopuszczalny jedynie w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Tymczasem dyspozycja przepisu art. 95 pkt 1 omawianej ustawy na datę wydania decyzji stanowiła, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę, jeżeli podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wspólnym wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z tych budynków. Wzajemna relacja tych dwóch przepisów wskazuje na rozbieżności stanowisk, jakie mogą pojawić się w związku z ich interpretacją. Tutejszy sąd administracyjny popiera stanowisko wyrażone w publikacji Zygmunta Bojara "Podziały nieruchomości", Komentarz (Wydawnictwo Gall, Katowice 2004, str. 27), zgodnie z którym cel podziału nieruchomości, o jakim mowa w art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, może być realizowany niezależnie od brzmienia przepisu art. 93 ust. 2a, podobnie jak dzieje się to odniesieniu do przepisów ust. 1 i 2 tego samego artykułu. Także w ocenie Sądu przepis art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień przed wejściem w życie ustawy z dnia 24 sierpnia 2007r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 173, poz. 1218), tj. 22 października 2007 r. mógł stanowić samoistną podstawę do podziału nieruchomości ze względu na cel w nim określony, także gdy chodzi o zabudowaną nieruchomość wykorzystywaną na cele rolne i leśne, mającą ulec rozdrobnieniu na działki mniejsze niż 0,3 ha (art. 93 ust. 2a tej ustawy). Przypomnieć należy, że przyczynami, dla których zachodzi potrzeba wydzielenia działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, bądź - w przypadku braku planów - na obszarach wykorzystywanych na te cele, mogą być: - szczególne przypadki jak np. budowa wałów ochronnych przed powodzią na obszarach przeznaczonych w planie miejscowym na cele rolne i leśne, lub - realizacja celów wynikających z przepisów prawa, które mogą być wykonywane niezależnie od ustaleń planu miejscowego (np. określonych w art. 95 ww. ustawy). Z treści art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, iż podział nieruchomości rolnych i leśnych na działki mniejsze niż 0,3 ha może być przeprowadzony w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Jednakże z brzmienia art. 92 ust. 1 tej ustawy da się wyprowadzić wniosek, iż w sytuacjach podziału nieruchomości rolnych lub leśnych na działki mniejsze niż 0,3 ha, ma zastosowanie także przepis art. 95. Pomimo, że podział nieruchomości rolnych w oparciu o art. 93 ust. 2a możliwy jest jedynie w celu tam określonym, to zdaniem Sądu nie koliduje to z realizacją celów określonych w art. 95 ustawy. Dyspozycje tych dwóch przepisów, pomimo, że mogą dotyczyć podziału nieruchomości rolnych, to odnoszą się do innych sytuacji, odrębnych od siebie. Zasadnicze znaczenie mają w tych sytuacjach cele podziału, a te z kolei nie są wzajemnie sprzeczne. Dzięki takiej wykładni przepisów możliwe stanie się wydawanie pozytywnych decyzji o podziale nieruchomości rolnych i leśnych na działki mniejsze niż 0,3 ha także w celach określonych w art. 95 ustawy. Odmienne stanowisko pozbawiałoby właścicieli gruntów prawa do podziału działek rolnych i leśnych w celach określonych w art. 95 ustawy tylko ze względu na ograniczenia powierzchniowe. Biorąc pod uwagę, iż ustawodawca nie przesądził wprost o wzajemnym stosunku tych przepisów to wykładnia celowościowa omawianych przepisów przemawia o słuszności przyjętej przez Sąd interpretacji. Należy bowiem zauważyć, iż cele ujęte w art. 95 w wykonaniu których może być dokonany podział nieruchomości nie stoją w sprzeczności z zasadniczą intencją ustawodawcy, jaką miało być przeciwdziałanie nadmiernemu rozdrabnianiu działek rolnych i leśnych. Warto powtórzyć za autorem ww. publikacji (vide: Z. Bojar "Podziały nieruchomości", Wydawnictwo Gall, Katowice 2004, str. 28), że "ograniczenia przy podziałach nieruchomości rolnych i leśnych zawarte w art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomościami powodują, że zastosowanie mają wtedy przepisy o podziałach nieruchomości, czyli ma wówczas zastosowanie m.in. przepis art. 95 tej ustawy. Jeżeli więc zachodzi potrzeba wydzielenia działek o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha to przepis ten (art. 95) ma zastosowanie niezależnie od przepisu art. 93 ust. 2a, analogicznie jak stosowany jest on niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Ograniczenie z art. 93 ust. 2a dotyczy sytuacji, kiedy jedynym celem podziału nieruchomości byłoby wydzielenie działek o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha mających charakter niezabudowanych działek budowlanych. Nie może natomiast dotyczyć sytuacji, o których mowa w art. 95, gdy cele tego typu podziałów mają szczególny charakter i ich realizacja nie może być ograniczana ze względu na rodzaj przeznaczenia gruntów". Należy zwrócić uwagę, iż wątpliwości interpretacyjne w zakresie omawianych przepisów rozwiał sam ustawodawca przy wydawaniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2007r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 173, poz. 1218), która weszła w życie z dniem 22 października 2007 r. Od tego momentu jasnym jest, iż podział nieruchomości rolnych i leśnych może być dokonany także w oparciu o przepis art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nowelizacja ta przesądziła w zakresie rozbieżności interpretacyjnych przy stosowaniu art. 93 ust. 2a i art. 95 ustawy. Wydaje się zatem, iż ograniczanie możliwości podziału nieruchomości rolnych i leśnych ze względu na powierzchnię (mniejszą niż 0,3 ha) w oparciu o art. 95 ustawy, także na mocy poprzednio obowiązujących przepisów (do 22.10.2007 r.) nie było celem ustawodawcy. Potwierdzeniem takiej tezy jest też uzasadnienie poselskiego projektu do ww. ustawy nowelizującej z dnia 24 sierpnia 2007 r. (http://orka.sejm.gov.pl/proc5.nsf/projekty/1468_p.htm). Reasumując, podział nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...]/1 o pow. 0,1254 ha, na działki [...]/4 o pow. 0,0565 ha i [...]/5 o pow. 0,0689 ha, położonej w obrębie wsi Sz., gmina M., należącej do E.G. i W.H. był możliwy w oparciu o obowiązujący wówczas przepis art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.). Z tego też względu Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja Wójta Gminy M. z dnia [...] lipca 2007 roku naruszyła przepisy art. 93 ust. 2a i art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Konsekwencją uwzględnienia skargi było stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku – art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O obowiązku zwrotu kosztów postępowania skarżącym, Sąd orzekł zgodnie z art. 200 w zw. z art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 1 i art. 210 § 1 cytowanej ustawy.