II SA/Bk 849/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia NSA Stanisław Prutis, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. Wójt Gminy J. K. decyzją z dnia [...].03.2011 r. odmówił A. S. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze, garażami na samochody osobowe w podpiwniczeniu, na działce o nr geodezyjnym [...], położonej w I. O., wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zjazdami z dróg gminnych: Z., L. i drogi o nr geodezyjnym [...]. Do organu I instancji wpłynął wniosek A. S. z dnia 18.08.2009 r. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji, ponieważ na terenie miejscowości I. K. nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji stwierdził, że zastrzeżenia, jakie wnieśli właściciele działek sąsiednich, protestujący przeciwko ustaleniu warunków zabudowy (tj. A. U. Z. - dz. nr [...], B. M. – dz. nr [...], A. i W. M. – dz. nr [...], mieszkańcy budynku nr [...] przy ulicy L. [...]) pozostają bezprzedmiotowe wobec wydania przez organ decyzji odmownej. Wójt Gminy J. K. ustalił, po ocenie analizy terenu, że istniejące i projektowane uzbrojenie terenu nie jest wystarczające dla wnioskowanej inwestycji z uwagi na brak możliwości dostaw wody dla mieszkańców przyszłego budynku wielorodzinnego. W ocenie organu nie została spełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) zwanej dalej u.p.z.p. Na wezwanie organu z dnia 29.09.2009 r. wnioskodawczyni nie dostarczyła umowy z gestorem sieci na dostarczenie odpowiedniej ilości wody do planowanej inwestycji. Z ustaleń poczynionych we własnym zakresie przez pracowników Gminy wynikało. że gestor sieci – G. P. przy Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych Eksploatacja Wodociągów w B. nie może zapewnić dostawy wody do wnioskowanej inwestycji (pismo z 21.04.2010 r.). Pismem z dnia 29.11.2010 r. Wójt Gminy J. K. wyraził zgodę na podłączenie urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych do sieci gminnej, lecz cofnął tę zgodę w dniu [...].12.2010 r. Z racji braku umowy na dostarczenie wody dla planowanej inwestycji, organ I instancji odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy uważając, że jest to wystarczająca przesłanka dla wydania tego rodzaju decyzji, skoro nie zostały łącznie spełnione wszystkie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Od decyzji pierwszoinstancyjnej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. złożył pełnomocnik A. S. Decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 8 kpa mające postać wydania skarżonej decyzji wbrew wcześniejszemu stanowisku organu co do faktu podłączenia urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych do istniejącej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, 2. naruszenie art. 7 kpa poprzez wydanie skarżonej decyzji z naruszeniem słusznego interesu obywateli, 3. naruszenie zasady pisemności postępowania poprzez fakt, iż ewentualne konsultacje gminy J. K. z G. P. przy Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych Eksploatacja Wodociągów w B. na jakie powołał się organ administracyjny przeprowadzone zostały z naruszeniem przepisów k.p.a; 4. naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez nieinformowanie strony o prowadzonych przez organ konsultacjach z G. P. przy WZMiUWEW w B.; 5. brak decyzji dotyczącej rozpoznania wniosku strony z dnia 11.02.2011 r. o przedłużenie postępowania; 6. wydanie decyzji bez poinformowania strony o możliwości zaznajomienia się z aktami sprawy; 7. naruszenie zasady równego traktowania stron postępowania z uwagi na fakt, iż firma budowlana R. D. z siedzibą w B. na bieżąco otrzymuje pozwolenia na wszelkie inwestycje jakie mają miejsce na terenie Gminy J. K. oraz jest zaopatrywany w wodę; 8. naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym poprzez przerzucenie ciężaru zapewnienia mediów dla planowanej inwestycji na stronę pomimo obowiązku ciążącego na organie; 9. naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie, że warunek o którym mowa w powyższym artykule zostanie spełniony tylko w przypadku gdy inwestor złoży umowę o podłączenie wnioskowanej inwestycji do istniejącej gminnej sieci wodociągowej. Jednocześnie wniósł o: 1. uchylenie skarżonej decyzji przez organ pierwszej instancji na mocy art. 132 § 1 k.p.a.; 2. W przypadku przekazania sprawy do SKO o uchylenie zaskarżonej decyzji; 3. Zażądanie od WZMiEWEW w B. informacji potwierdzającej fakt, iż firma R. D. lub inny podmiot uzyskał w okresie ostatniego roku pozwolenie na podłączenie budowanych swoich inwestycji do istniejącej sieci wodno – kanalizacyjnej na terenie Gminy J. K. W uzasadnieniu odwołania, zakwestionowano fakt cofnięcia przez Wójta Gminy J. K., pismem z dnia 20.12.2010 r., zgody na podłączenie przyszłej inwestycji do gminnej sieci wodno – kanalizacyjnej, co miało nastąpić w wyniku ustnych konsultacji Wójta z reprezentantem WZMiUWEW w B. Zdaniem odwołującej, było to niezgodne z przepisami art. 8 i 9 k.p.a., gdyż wnioskodawczyni powinna być poinformowana pisemnie o konsultacjach organu z gestorem sieci, brać w nich udział i mieć możliwości składania wniosków. Inni inwestorzy otrzymywali decyzje o warunkach zabudowy wraz z zezwoleniem na podłączenie do sieci wodno – kanalizacyjnej, co stanowi naruszenie zasady równości stron. Według inwestorki to Gmina J. K. ma obowiązek zapewnić zbiorowe zaspokojenie potrzeb gospodarki wodnej na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, a nie przerzucać ten obowiązek na inwestorkę. Celem złożenia wymaganych przez organ dokumentów, wnioskodawczyni zwróciła się do organu dnia 11.02.2011 r. o przedłużenie postępowania, jednakże organ prośby nie uwzględnił. Do odwołania zostały dołączone 3 pisma: z dnia 12.04.2011 r. kierowane do Wodociągów P. z prośbą o udzielenie, pełnomocnikowi wnioskodawczyni, informacji na temat możliwości przyłączenia przyszłej inwestycji do sieci wodno – kanalizacyjnej, z dnia 14.04.2011 r. będące odpowiedzią gestora sieci na pismo z dnia 12.04.2011 r. oraz z dnia 15.04.2011 r. – oświadczenie pełnomocnika inwestorki zobowiązujące się do wybudowania, we własnym zakresie, przepompowni ścieków i zbiornika wyrównawczego o wielkości 300 m3 . Zdaniem odwołania, powyższe dokumenty spełniają wymóg z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Umowa z gestorem sieci nie mogła być dostarczona ze względu na fakt nieznanego terminu oddania inwestycji, ceny dostarczonej wody i ścieków. Pismo gestora sieci z dnia 12.11.2009 r. informuje o tym, że umowę o dostawę wody i odbiór ścieków sporządza się dopiero po podłączeniu do istniejącej sieci. Zdaniem pełnomocnika inwestorki, odmowa wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z powodu braku dostarczenia umowy z gestorem sieci jest niezasadna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].05.2011 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. K. z dnia [...].03.2011 r. SKO uznało za chybione zarzuty odwołania. Działania Wójta J. K. w przedmiocie uzyskania możliwości przyłączenia przyszłej inwestycji do sieci wodno – kanalizacyjnej, organ odwoławczy ocenił jako wewnętrzne zabiegi, a nie czynności procesowe postępowania administracyjnego. Skoro okazało się, że nie istnieją techniczne możliwości podłączenia inwestycji planowanej do wodociągu gminnego, ponieważ byłoby to ze szkodą dla obecnych użytkowników, to Wójt słusznie wycofał się z tego posunięcia. Organ uznał za niezasadne zarzuty naruszenia art. 7,8,9 i 10 k.p.a. Za nietrafny uznano zarzut nieuznania prośby o przedłużenie postępowania w związku z pismem pełnomocnika z dnia 11.02.2011 r. Profesjonalny pełnomocnik winien złożyć wniosek o zawieszenie postępowania, który podlegałby formalnemu rozpatrzeniu. Jeśli chodzi o zarzut nierównego traktowania stron to organ wyjaśnił, że inny inwestor (firma R. D.) nie jest uczestnikiem niniejszego postępowania i o żadnej nierówności nie może być mowy. Nie dopatrzono się naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym. SKO podkreśliło, że możliwość wydania pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy istnieje wówczas, gdy inwestor przedstawi umowę z gestorem sieci w myśl art. 61 ust. 5 u.p.z.p., a tego wnioskodawczyni nie dopełniła. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15.06.2011 r. nazwanej "odwołaniem od decyzji" Skarżąca zarzuciła decyzji SKO: 1. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie istotnej okoliczności sprawy co do faktu pisma wniesionego przez spółkę Wodociągi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. w którym, to informuje organ i inwestora o zawarciu porozumienia pomiędzy Panią A. S. a spółką Wodociągi P. w przedmiocie rozbudowy istniejącej infrastruktury wodno – kanalizacyjnej; 2. wydanie skarżonej decyzji z naruszeniem art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 z 2003 r. poz. 717) z uwagi, iż strona skarżąca w skutek negocjacji prowadzonych ze spółką Wodociągi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. zawarła porozumienie co do faktu podłączenia działki o nr geod. [...] do istniejącej sieci wodno – kanalizacyjnej; 3. błędną wykładnię art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80 z 2003 r. poz. 717) polegająca na przyjęciu przez Wójta Gminy J. K. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż do wydania decyzji o warunkach zabudowy niezbędnym jest istnienie uzbrojenia terenu wystarczającego dla zamierzenia budowlanego oraz umowa z gestorem sieci gdy dyspozycja w/w przepisu mówi, że "wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku" gdy "istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego"; 4. nie wzięcie pod uwagę przez organ II instancji oświadczenia strony skarżącej w przedmiocie zobowiązania się do wykonania przepompowni oraz budowy zbiorników retencyjnych celem poprawy zaopatrzenia w wodę przedmiotowej inwestycji; 5. naruszenie zasady pisemności postępowania poprzez fakt, iż rzekome konsultacje gminy J. K. z G. P. przy Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych Eksploatacja Wodociągów w B. odbywały się bez jakichkolwiek zapisów rejestrujących ich przebieg; 6. naruszenie zasady równego traktowania jako, że odmowę udzielenia warunków zabudowy otrzymała jedynie Pani A. S., zaś inni inwestorzy z powodzeniem realizują swoje inwestycje; 7. naruszenie art. 7 k.p.a. poprze wydanie skarżonej decyzji z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli o organów Państwa. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi został przedstawiony przebieg postępowania oraz powtórzona argumentacja z odwołania. Skarżąca wyraziła dezaprobatę wobec stanowiska SKO twierdzącego, że Wójt Gminy J. K. wycofał zgodę na podłączenie planowanej inwestycji do sieci, mając na względzie ochronę interesu społecznego. Tym samym działanie organu naruszyło słuszny interes skarżącej. Zarzucono SKO, iż pominął ważne okoliczności, że A. S. doszła do porozumienia z gestorem sieci wodno – kanalizacyjnej i zobowiązała się do budowy przepompowni oraz zbiornika wyrównawczego zapewniające prawidłowe dostawy wody i odbiór ścieków. Brak pisemnego informowania skarżącej o konsultacjach prowadzonych przez Wójta z WZMiUWEW stanowi naruszenia art. 9 k.p.a. Zdaniem Skarżącej, wydając decyzję odmowną, organy obydwu instancji dokonały rozszerzającej interpretacji art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., uważając, że spełnieniem tej przesłanki będzie jedynie okazanie umowy z gestorem sieci wodno – kanalizacyjnej, gdy tymczasem w omawianym przepisie "nie ma mowy o jakiejkolwiek umowie" (cyt. uzasadnienia skargi). Organ II instancji pominął przy tym stanowisko spółki Wodociągi P. Sp. z o.o., gdzie gestor sieci wyraźnie wskazał, iż do dnia zakończenia inwestycji nie jest możliwym podpisanie jakiegokolwiek porozumienia, gdyż wszelkie essentialia negoti takiej umowy warunkowane są potrzebami konkretnej budowli. Na tym etapie postępowania, nie jest nawet możliwym zaprojektowanie sieci wodno –kanalizacyjnej, gdyż w przyszłości pociągnęłoby to za sobą konieczność poniesienia dodatkowych kosztów związanych z jej dostosowaniem do istniejących warunków. Należało mieć na uwadze fakt, iż ustawa mówi o projektowanym, a nie tylko już gotowej możliwości podłączenia planowanej inwestycji co powoduje, iż skarżona decyzja z dnia [...].05.2011 roku wydaje się naruszać dyspozycję art. 61 ust.1 pkt 3 u.p.z.p. Ponadto SKO w B. nie wzięło pod uwagę faktu, iż na dzień wydania skarżonej decyzji istniejąca instalacja wodno – kanalizacyjna była w pełni wystarczająca do zapewnienia bieżących dostaw wody dla planowanej inwestycji A. S. Powyższe nakazuje, zdaniem skarżącej, przyjąć, iż strona skarżąca na dzień 30.03.2011 roku spełniała wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., co obligowało Wójta Gminy J. K. do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy działki nr [...]. Nadto skarżąca zaznaczyła, że ona jako jedyny inwestor otrzymała decyzję odmowną w sytuacji, gdy firmy K. Sp. z o.o. i I. S.A. pomimo faktu, iż sytuacja faktyczno – prawna jest tożsama z sytuacją skarżącej realizują swoje inwestycje na sąsiadujących z działką nr [...] nieruchomościach z uwagi, iż na bieżąco otrzymują od Wójta Gminy J. K. decyzje o ustaleniu warunków zabudowy dla swoich działek powodując tym samym, że zmienia się na niekorzyść Pani S. sytuacja dotycząca podłączenia planowanej przez nią inwestycji do istniejącej sieci wodno – kanalizacyjnej. Takie stanowisko Wójta Gminy J. K. w oczywisty sposób narusza zasadę równego traktowania, co jest niedopuszczalnym w demokratycznym państwie prawa jakim jest Rzeczpospolita Polska. Organy doprowadziły do utraty, przez skarżącą, zaufania do organów administracji publicznej (art. 8 k.p.a.) W odpowiedzi na skargę, SKO w B. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Kolegium podkreśliło, że należy ten przepis interpretować łącznie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p., z czego wynika, że inwestor ma obowiązek przedstawić umowę z gestorem sieci, która będzie gwarantować wykonanie uzbrojenia sieci. Taka umowa nie została przedstawiona organowi I instancji i nie zmienia tego faktu okoliczność przedłożenia pism z dnia 12.04.2011 r. i 14.04.2011 r. oraz oświadczenie z dnia 15.04.2011 r. złożonych przez pełnomocnika skarżącej p. W. W. Twierdzenie skarżącej, że istniejąca sieć wodociągowo –kanalizacyjna jest w pełni wystarczająca do zapewnienia dostaw wody dla planowanej inwestycji jest, zdaniem Kolegium, jedynie zapewnieniem Skarżącej, a nie odpowiedniego gestora sieci. Naruszenie zasady pisemności i równego traktowania podmiotów, organ uznał za bezzasadny, gdyż nie prowadził konsultacji ani spraw innych firm. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zadaniem sądu administracyjnego jest badanie legalności zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego na danym terenie (co miało miejsce w niniejszej sprawie), przepis art. 61 u.p.z.p. jest podstawowym unormowaniem, określającym nie tylko warunki zabudowy, ale także regulującym możliwość jej powstania. Wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy jest uzależnione od łącznego spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Brak spełnienia chociażby jednego z warunków, stanowi podstawę do wydania decyzji odmownej. Art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. stanowi, że: "istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5 ma być wystarczające dla zamierzenia budowlanego". Natomiast ust. 5 art. 61 ma brzmienie: "Warunek o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem". Celem powyższych przepisów nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale zagwarantowanie że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektu budowlanego. Jeżeli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało, to umieszczenie na obszarze właściwych urządzeń musi być zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem a gestorem sieci ( vide: Komentarz do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod redakcją prof. Z. Niewiadomskiego, wydanie 2, C.H. Beck 2005, str. 506). Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 4.11.2009 r. – II OSK 1780/08 wypowiedział tezę, że przepis art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. należy rozumieć w taki sposób, że "Zagwarantowanie w drodze umowy wykonania uzbrojenia terenu nie jest równoznaczne z obowiązkiem legitymowania się taką umową już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale posiadanie zapewnienia, gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta". Natomiast, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1847/05 uznał, że określenie "zagwarantowanie w drodze umowy" oznacza przedstawienie przez strony swoistej "promesy" z ewentualnym projektem przyszłej umowy, zawartej z gestorem sieci. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, należy stwierdzić, że kwestię sporną stanowiła tu ocena, czy dokumentacja przedstawiona przez skarżącą spełniała wymóg z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że Skarżąca nie spełniła kwestionowanej przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Należy zauważyć, że do chwili wydania decyzji przez organ I instancji w dniu [...].03.2011 r. inwestorka nie uzupełniła wniosku o dostarczenie umowy z gestorem sieci na zapewnienie dostawy wody dla planowanej inwestycji, do czego była zobowiązana wezwaniem organu z dnia 29.09.2009 r. Natomiast, na etapie odwołania pełnomocnik inwestorki dołączył 3 dokumenty. Analiza treści pisma z dnia 12.04.2011 r. kierowanego do Wodociągów P. Sp. z o.o. w B. wskazuje, że jest to forma zapytania o możliwość zapewnienia dostaw wody i odbioru ścieków oraz o wskazanie czynności, jakie w tym zakresie, winien wykonać inwestor. Pismo z dnia 14.04.2011 r. jest odpowiedzią gestora sieci na zapytanie z dnia 12.04.2011 r. W ocenie Sądu, jest to jedynie informacja Wodociągów P. Sp. z o.o. na temat technicznych warunków, jakie należałoby spełnić w przypadku podłączenia inwestycji na działce o nr [...] do sieci wodno – kanalizacyjnej. W ocenie Sądu, ww. pisma, jak również oświadczenie z dnia 15.04.2011 r. (złożone nie wiadomo komu ?), nie mogły być potraktowane przez organy, jako umowa zawarta między inwestorką (czy też jej pełnomocnikiem), a przedstawicielem gestora sieci. Chodzi tu, bowiem o umowę przedwstępną, a nie umowę sensu stricte (jak wywodzi Skarżąca). Umowa, na gruncie prawa cywilnego, wymaga zachowania określonej formy (o czym trudno pouczać tu pełnomocnika strony). Przepis art. 61 ust. 5 u.p.z.p. wyraźnie mówi o "umowie", a nie o pismach informujących. Zatem, Sąd przyznaje rację organowi odwoławczemu, że inwestorka nie spełniła warunku, wymaganego przepisem art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., co też było wystarczającym argumentem dla odmowy ustalenia warunków zabudowy, bez potrzeby analizowania spełnienia innych przesłanek tego przepisu. Zarzuty skargi dotyczyły nie tylko naruszenia przepisu prawa materialnego tj. art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p., ale także nie zachowania zasad proceduralnych, wynikających z art. 7,8,9,10 k.p.a. Sąd nie podzielił również i tych zarzutów. Sprowadzają się one głównie do tego, że Wójt Gminy J. K. początkowo wyraził zgodę na podłączenie przyszłej inwestycji do gminnej sieci wodno – kanalizacyjnej, a następnie zgodę tę cofnął pismem z dnia 20.12.2010 r., tj. na 3 miesiące przed wydaniem decyzji w I instancji. Sąd jednakże zauważa, że organ gminny, po nie wywiązaniu się wnioskodawczyni z przedłożenia umowy z gestorem sieci (zobowiązanej pismem z dnia 29.09.2009 r.), z własnej inicjatywy powziął działanie by sprostać wymogowi z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., do czego nie był zobowiązany. Należy zauważyć, ze to inwestor składając wniosek o wydanie decyzji o warunki zabudowy, ma spełnić warunki określone w art. 52 ( w tym przypadku art. 52 ust. 2 pkt 2a) u.p.z.p. Dlatego też, chybione jest obciążanie Wójta Gminy J. K. okolicznością nie informowania Skarżącej o rozmowach jakie przeprowadził z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych na temat możliwości przyłączenia do sieci inwestycji Skarżącej, skoro ten element nie wchodził w zakres postępowania administracyjnego z urzędu. Postępowanie o warunki zabudowy jest prowadzone z wniosku osoby zainteresowanej, co oznacza, że kompletny wniosek ma obowiązek przedstawić inwestor, w tym umowę gwarantującą przyłączenie inwestycji do sieci. Obowiązku tego nie można przerzucać na organ administracji, a jeśli podjął w tym temacie działania z własnej woli (i być może w dobrej wierze), czynić organowi zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 7,,8,9 k.p.a.). Faktem jest, że Wójt, ostatecznie wycofał zgodę na przyłączenie inwestycji do sieci gminnej. Nieistotne dla wyniku sprawy są motywy postępowania Wójta lecz fakt, że na datę wydania decyzji Skarżąca nie uzupełniła wniosku poprzez przedłożenie stosownej umowy zawartej z gestorem sieci. Nietrafny pozostaje zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o czynnościach postępowania. Należy zauważyć, że pełnomocnik Skarżącej w dniu 7.06.2010 r., informował organ o toczących się negocjacjach z gestorem sieci, natomiast przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej, pismem z dnia 3.01.2011 r. został poinformowany o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszenia ewentualnych wniosków oraz zastrzeżeń. Zarzut nierównego traktowania stron nie stanowi, jak słusznie zauważa SKO, adekwatnego sprzeciwu do niniejszego postępowania. Ani organy, a i też Sąd nie są uprawnione do badania, czy inni inwestorzy, którzy otrzymali decyzje pozytywne o warunkach zabudowy na inne inwestycje, legitymowali się odpowiednią dokumentacją. Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.