II SA/Bk 85/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu W.W. termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci wpisu Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę W.W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę - z uwagi na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi w postaci wpisu w kwocie 200 zł. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2008 r. W dniu [...] kwietnia 2008 r. W.W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wskazał, że spóźnił się z opłaceniem wpisu sądowego od skargi jeden dzień z uwagi na jego chorobę (przeziębienie z zaleceniem leżenia w łóżku). Ponadto wskazał, iż pomimo upływu 1 miesiąca od dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi nie zostało ono wykonane w pkt II sentencji, tj. nie został mu dotychczas zwrócony wpis, którego dokonał w dniu [...] lutego 2008 r. Uzupełniająco skarżący stwierdził, iż zwłoka w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu wynikła z braku jednoznacznej informacji w tym zakresie, skarżący bowiem nie był wcześniej świadomy swojego prawa do złożenia niniejszego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku swej winy lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Wobec powyższego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają, iż po stronie skarżącego nie było winy w niedochowaniu terminu wyznaczonego na uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd zgodnie z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec o przywróceniu terminu, pomimo tego, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione z uchybieniem 7- dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała, w dacie doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu jego skargi, tj. w dniu [...] marca 2008 r., a zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony najpóźniej w dniu [...] marca 2008 r. Skarżący sam wniosek o przywrócenie terminu złożył, co prawda dopiero w dniu [...] kwietnia 2008 r. Należy jednak mieć na względzie, że wpis od skargi został uiszczony już w dniu [...] lutego 2008r. Ponadto, jak wyjaśnił skarżący w piśmie z dnia [...].05.2008 r., nie był on świadomy co do przysługującego mu prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a wiedzę na ten temat uzyskał przypadkiem od miejscowego prawnika (k.41). Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.