II SA/Bk 85/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.D. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; Skarżący E.D. złożył do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego. Następnie, pismem z dnia 21 lutego 2009 r. skarżący cofnął niniejszą skargę, argumentując to brakiem środków finansowych na opłacenie wpisu od skargi, który przekracza wartość wiaty będącej przedmiotem rozbiórki i "odroczenie terminu wykonania decyzji do końca okresu grzewczego, tj. do dnia 31.05.2009 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Cofnięcie skargi jest prawem strony skarżącej i co do zasady wiąże Sąd (art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zakwestionowanie przez Sąd prawa strony skarżącej do cofnięcia skargi może nastąpić wyłącznie po pozytywnym ustaleniu wystąpienia w sprawie sytuacji odpowiadającej przesłankom uznania cofnięcia za niedopuszczalne. Jakakolwiek rozszerzająca interpretacja przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną jest wyłączona z tej racji, że to strona skarżąca w świetle konstrukcji przepisu art. 60 p.p.s.a., jest dysponentem wniesionego środka zaskarżenia i może nim rozporządzać w sposób wiążący Sąd. Wyłączenie związania Sądu dyspozycją skarżącego, co do rezygnacji z popierania skargi jest wyjątkiem od zasady, a wyjątki od zasady nie podlegają wykładni rozszerzającej ("exceptiones non sunt extendendae"). W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa czy mające spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na marginesie należy podnieść, iż w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, z chwilą rozpoznania pisma o cofnięciu skargi stał się on bezprzedmiotowy, dlatego też należało go pozostawić bez rozpoznania. Z chwilą umorzenia postępowania zakończyło ono swój bieg, dlatego też i wszelkie wnioski w takim postępowaniu stają się bezprzedmiotowe. Nie można bowiem rozpoznać wniosku w sytuacji, gdy nie toczy się już żadne postępowanie. Mając powyższe na uwadze, uznając cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).