II SA/Bk 85/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 6 lutego 2012 r. zatytułowanym "odwołanie" H. M. zaskarżyła do Sądu decyzję Dyrektora MOPS w Z. z [...] października 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skargę jako niedopuszczalną należało jednak odrzucić, albowiem strona skarżąca nie wyczerpała środka odwoławczego służącego w postępowaniu administracyjnym na etapie przedsądowym. Wymóg taki wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Zgodnie z art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia na etapie postępowania przed organami administracji publicznej jest odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Z akt sprawy II SA/Bk 16/13 wynika, że H. M. złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, niemniej jednak organ odwoławczy uznał, że strona uchybiła terminowi do dokonania tej czynności. Postanowienie Kolegium w Ł. z [...] listopada 2012 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania stało się przedmiotem odrębnej skargi do Sądu, zarejestrowanej właśnie pod sygnaturą II SA/Bk 16/13. Sprawa ta oczekuje jeszcze na rozstrzygnięcie. W związku z powyższym należało uznać, że złożona w tej sprawie skarga na decyzję Dyrektora MOPS w Z. jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność tkwi w niewyczerpaniu przysługującego stronie środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy procesowej. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu przez organ administracji publicznej skutecznie wniesionego środka zaskarżenia. Sąd pragnie poinformować skarżącą, że w razie pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora MOPS, środek ten zostanie merytorycznie rozpatrzony przez organ odwoławczy, co otworzy stronie możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Do sądu administracyjnego mogą być bowiem zaskarżane jedynie ostateczne rozstrzygnięcia wydane po rozpoznaniu środka zaskarżenia przysługującego stronie na etapie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.