II SA/Bk 850/25
PostanowienieWSA w Białymstoku2025-05-27
Skład orzekający: Elżbieta Lemańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, na którą nie została nałożona grzywna w celu przymuszenia do wykonania robót budowlanych, posiada interes prawny do zaskarżenia postanowienia w tej sprawie?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca I. P. nie posiadała legitymacji procesowej do jej wniesienia. Brak interesu prawnego, wynikający z faktu, że postanowienie o nałożeniu grzywny dotyczyło wyłącznie innej osoby (M. T.), czyni skargę niedopuszczalną.Stan faktyczny
I. P. i M. T. wnieśli skargę na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 5 marca 2025 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania robót budowlanych. Sąd uznał, że I. P. nie miała legitymacji do złożenia skargi, ponieważ postanowienie dotyczyło wyłącznie obowiązku M. T.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę I. P.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2025 r. sprawy ze skargi I. P. i M. T. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 5 marca 2025r., nr WOP.7722.18.2025.MM w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę I. P. ,
I. P. i M. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z 5 marca 2025 r., nr WOP.7722.18.2025.MM w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania robót budowlanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga I. P. na postanowienie WOP.7722.18.2025.MM podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że I. P. nie miała legitymacji do złożenia skargi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten wyznacza krąg podmiotów, którym przyznano tzw. legitymację skargową. Posiadanie legitymacji skargowej stanowi podstawowy warunek skutecznego zaskarżenia określonego przejawu działalności administracji publicznej lub też jej braku. Posiadanie interesu prawnego, którego - co istotne - pochodną jest legitymacja procesowa, może być rozumiane wyłącznie jako obiektywna, rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być przy tym osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny, a nie ewentualny.
Interesem prawnym – w opisanym znaczeniu – skarżąca I. P. się nie legitymuje.
Brak legitymacji procesowej wynikający z braku interesu prawnego przekłada się bezpośrednio na niedopuszczalność wniesienia skargi na wskazane wyżej postanowienie. Legitymacja procesowa jest bowiem szczególnym uprawnieniem danego podmiotu, wynikającym z jego określonej sytuacji materialnoprawnej. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot nielegitymujący się interesem prawnym ocenić należy jako niedopuszczalne oraz dające podstawę do odrzucenia skargi.
Niniejsze postępowanie dotyczy nałożenia wyłącznie na M. T. grzywny w celu przymuszenia, zatem zaskarżone postanowienie skierowano jedynie do M. T. i dotyczy wyłącznie jego obowiązku. Należy zatem przyjąć, że I. P. nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi na opisane wyżej postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło