II SA/Bk 852/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. P. wobec postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] stycznia 2008r. przyznającego P. M. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. M. P. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca P. M. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z byłą małżonką M. P. i niepełnoletnią córką E. P. Źródłem jego dochodu jest renta inwalidzka w wysokości 597,46 zł. oraz zasiłek stały w wysokości 178,27 zł. P. M. P. do dnia 4 stycznia 2008 r. odbywał karę pozbawienia wolności. Wykazane wydatki miesięczne wnioskodawcy wynoszą łącznie 326 zł, w tym kwota zasądzonych alimentów – 226 zł oraz 100 zł przeznaczane na utrzymanie mieszkania przesyłane na konto byłej małżonki. Dodatkowo z dochodu uzyskiwanego przez wnioskodawcę potrącana jest kwota 110 zł miesięcznie na tzw. kasę żelazną. Pozostałe środki pieniężne są przeznaczone na pokrycie kosztów higieny osobistej, lekarstw oraz korespondencji. Majątek skarżącego stanowi mieszkanie o powierzchni 72,72 m² - współwłasność z M. P. oraz 30 – letni samochód osobowy. Po rozpatrzeniu wniosku przez referendarza sądowego, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. P. M. P. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Od powyższego postanowienia sprzeciw wywiodła M. P. W uzasadnieniu podała, że fakt przebywania przez wnioskodawcę w zakładzie karnym oraz płacenie przez niego alimentów na córkę nie powinien być interpretowany na jego korzyść. Pobyt w zakładzie karnym był konsekwencją świadomego popełnienia przez niego przestępstwa, natomiast płacenie alimentów na córkę jest jego obowiązkiem. Dodatkowo podniosła, że wnioskodawca ma stałe źródło dochodu, tj. rentę inwalidzką a nadto jego stan zdrowa pozwala mu na podjęcie dodatkowej pracy. P. M. P. w odpowiedzi na sprzeciw ponownie przedstawił swoją sytuację materialną i wskazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniesienie sprzeciwu zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) spowodowało utratę mocy postanowienia referendarza i konieczność rozpoznania sprawy będącej przedmiotem wniosku przez Sąd. Zgodnie z przepisem art. 245 §2 w zw. z art. 246§1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ustalone w niniejszej sprawie okoliczności wskazują, że sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Przemawiają za tym przede wszystkim niskie dochody P. M. P., które po potrąceniu zasądzonych alimentów wynoszą około 350 zł. Wnioskodawca przy tym nie posiada żadnych oszczędności a jego jedynym majątkiem jest mieszkanie o powierzchni 72,72 m² - którego jest właścicielem wspólnie z M. P. oraz 30 – letni samochód osobowy. M. P. we wniesionym sprzeciwie nie wskazała żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na ustaloną powyżej sytuację materialną wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.