II SA/Bk 854/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 05 lutego 2013 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...].08.2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., wydaną z upoważnienia Burmistrza T., ustalającą F. B. odpłatność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w C. na kwotę 333,90 zł miesięcznie. Stan sprawy przedstawiał się następująco: Organ I instancji ustalił opłatę za pobyt F. B. w Domu Pomocy Społecznej w C., poczynając od dnia umieszczenia, w wysokości 333,90 zł, tj. 70 % aktualnego jego dochodu. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2012 r. skierowano F. B. do Domu Pomocy Społecznej w C. Stosownie do art. 60 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny w wysokości średniego kosztu utrzymania, który w roku 2012 w przedmiotowym domu wynosi 2.571 zł (Zarządzenie Nr 7/2012 Starosty Powiatu Białostockiego z dnia 16 stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w Domu Pomocy Społecznej w C.), mieszkaniec domu ponosi opłatę w wysokości 70 % swojego dochodu. Ustalono, że źródłem dochodu podopiecznego jest zasiłek stały w wysokości 324 zł miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł miesięcznie. Łączny dochód strony wynosi 477 zł. W związku z tym odpłatność ustalono w wysokości 70 % otrzymywanego dochodu. Od powyższej decyzji F. B. złożył odwołanie kwestionując zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Opisując postępowanie pracowników Ośrodka podał, że gdyby przyznano mu emeryturę, to opłata za DPS wynosiłaby również 70 % jego dochodu. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, uznał ją za prawidłową. Wskazał na przepis art. 60 ust. 1 i 61 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którymi pobyt w placówce jest odpłatny, zaś opłata nie może przekroczyć 70 % dochodu pensjonariusza. Skoro dochód F. B. wynosi 477 zł miesięcznie, to odpłatność za pobyt w DPS wyniesie 70 % tej kwoty, tj. 333,90 zł. Organ wyjaśnił, że żądanie F. B. dotyczące zwolnienia z ponoszenia opłaty za pobyt w DPS w C. nie mogło być rozpatrzone w tym postępowaniu, które miało na celu jedynie ustalenie wysokości odpłatności. Kwestia ewentualnego zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia w/w kosztów będzie rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, F. B. wyraził niezadowolenie z zapadłej decyzji. Stwierdził, że powinien otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, gdyż w październiku 2012 r. ukończył 75 lat. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ poinformował, że przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wykracza poza granice niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm)- zwanej dalej "ustawą". Zasady ustalania opłat za pobyt w domu pomocy społecznej określają przepisy ustawy. Stosownie do regulacji art. 60 ust. 1 ustawy, pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania. Z kolei art. 61 ust. 2 ustawy stanowi, że obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: 1. mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70 % swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70 % tego dochodu; 2. małżonek, zstępni przed wstępnymi – zgodnie z umową zawarta w trybie art. 103 ust. 2: a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca o wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % tego kryterium, b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 3. gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pakt 1 i 2. Wykładania art. 60 usta 1 i art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy prowadzi do wniosku, że wysokość opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej ponoszonej przez jego mieszkańca zależy od wysokości jego dochodu. Skoro dochód Skarżącego wynosi 477 zł miesięcznie to 70 % tej kwoty wynosi 333,90 zł miesięcznie. Organy ustaliły więc prawidłowo wysokość odpłatności za pobyt w placówce. Jeśli chodzi natomiast o ewentualne umorzenie tej kwoty, organ (jak stwierdził) podejmie odrębną decyzję w tym przedmiocie. Zasiłek pielęgnacyjny, z racji ukończenia 75 lat również stanowi odrębny przedmiot, nie należący do tego postępowania. Wniosek o przyznanie takiego zasiłku należy skierować do odpowiedniego organu. Ani Sąd, ani też organy orzekające w niniejszej sprawie, nie miały kompetencji do orzekania o w/w roszczeniach Skarżącego, które wykraczały poza przedmiot ustalenia odpłatności w domu pomocy społecznej. Skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270).