II SA/Bk 860/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2006 r. sprawy ze skargi L. C. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2005 roku Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2005 roku Nr [...], w sprawie wniesienia sprzeciwu do użytkowania obiektu budowlanego – obory wraz ze zbiornikiem na nieczystości płynne i 3-komorowym zbiornikiem na gnojówkę zlokalizowanych na działce nr geodezyjny [...], w miejscowości G. w gminie S. Przebieg postępowania przedstawiał się następująco: W dniu [...] stycznia 2005 roku wpłynęło do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w S. pismo A. R. informujące, iż rezygnuje on z funkcji kierownika budowy u pana L. C. K. oraz wskazujące, że inwestor rozpoczął budowę zbiornika na gnojówkę niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz rozpoczął częściowe użytkowanie budynku obory. Pismem z dnia [...] stycznia 2005 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował pana L. C. K. o przyszłej kontroli budowy budynku w dniu [...] stycznia 2005 roku. Mając na uwadze powyższe w dniu [...] stycznia 2005 roku inwestor złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy obory wraz z urządzeniami towarzyszącymi w G. W dzienniku budowy przedłożonym do zawiadomienia o zakończeniu budowy znalazł się zapis kierownika budowy pana Z. B., stwierdzający częściowe użytkowanie obiektu. W trakcie kontroli budowy obory wraz ze zbiornikiem na nieczystości płynne i trzykomorowym zbiornikiem na gnojówkę, przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2005 roku stwierdzono, iż budynek obory został wykonany z nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz że budynek jest częściowo użytkowany – większość stanowisk przewidzianych do hodowli bydła zajmuje żywy inwentarz. Ustalono również istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zbiornika na nieczystości, w związku z powyższym wszczęto niezależne postępowanie administracyjne. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w oparciu o art. 54 w związku z art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), w dniu [...] stycznia 2005 roku wniósł sprzeciw do użytkowania obiektu budowlanego obory wraz ze zbiornikiem na nieczystości płynne i 3-komorowym zbiornikiem na gnojówkę zlokalizowanych na działce nr geodezyjny [...] w miejscowości G. w gminie S. Ponadto wymierzył panu L. C. K. karę w wysokości 5.000 zł za samowolne przystąpienie do użytkowania tego obiektu budowlanego. Z wniesionym przez organ sprzeciwem do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego nie zgodził się pan L. C. K., składając odwołanie z dnia [...] stycznia 2005 roku, uzupełnione trzema pismami. Organ II instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazał, iż decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, znak [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił panu L. C. K. pozwolenia na budowę obory murowanej wraz z zbiornikami na nieczystości płynne na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości G. Decyzja ta zobowiązywała inwestora do zachowania warunków określonych w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlanego. Inwestor zwolniony był z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu, ale w pkt. 3 pouczenia znalazł się zapis, iż do użytkowania obiektu można przystąpić w terminie 14 dni od dnia doręczenia do właściwego organu zawiadomienia o zakończeniu budowy, a organ w tym terminie nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z uwagi na to, że w dniu [...] stycznia 2005 roku podczas kontroli tego obiektu stwierdzono użytkowanie tego obiektu, zgłoszenie wnioskodawcy z dnia [...] stycznia 2005 roku o zakończeniu budowy obory z urządzeniami towarzyszącymi nie było skuteczne. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w zaskarżonej decyzji wskazał ponadto, iż w trakcie kontroli stwierdzono, że tylko budynek obory został wybudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę (stwierdzono nieistotne odstępstwa). Natomiast obiekty towarzyszące tj. zbiornik na nieczystości płynne oraz trzykomorowy zbiornik na gnojówkę były również już wybudowanie, ale niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Powyższe okoliczności uzasadniały w ocenie organu odwoławczego wniesienie sprzeciwu do użytkowania przedmiotowego obiektu. Zdaniem organu odwoławczego z art. 54 obowiązującej ustawy – Prawo budowlane jednoznacznie wynika, że do użytkowania obiektu budowlanego na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w zakreślonym terminie nie zgłosi sprzeciwu. W przedmiotowej sprawie jednak taki sprzeciw został zgłoszony z uwagi na naruszenie przez inwestora cytowanych artykułów i niezgodne ze stanem faktycznym oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektów budowlanych z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Na tej podstawie organ II instancji podzielił ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. co do bezprawnego rozpoczęcia użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2005 roku o wniesieniu sprzeciwu do użytkowania obiektu budowlanego. Decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2005 roku zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pan L. C. K. Zarzucił jej naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane przez uznanie, że doszło do samowolnego użytkowania obiektu budowlanego, a część prac budowlanych wykonano niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Podniósł także, iż doszło do rażącego naruszenia art. 35 kpa, poprzez rozpoznawanie jego skargi na tą decyzję przez prawie 6 miesięcy. W uzasadnieniu skargi skarżący wyraził również pogląd, iż wobec ukończenia budowy przedmiotowego obiektu budowlanego, zawiadomił o tym w dniu [...] stycznia 2005 roku organ nadzoru budowlanego oraz poinformował o zamiarze rozpoczęcia jego użytkowania. Skarżący podkreślił ponadto, że do zawiadomienia dołączył wszystkie wymagane dokumenty. W odpowiedzi na tę skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumenty jak w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż jego odwołania nie rozpoznano w ustawowym terminie organ podkreślił, iż początkowo pismo to zostało niewłaściwie zakwalifikowane jako skarga, a dopiero później uznano że jest to odwołanie od zaskarżonej decyzji. Stąd też wzięło się niezawinione opóźnienie w rozpoznaniu odwołania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W toku postępowania przeprowadzonego w przedmiocie stwierdzenia odstępstw w realizacji obiektu budowlanego w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę organ przeprowadził miejscowe oględziny przedmiotowego obiektu. Wcześnie jednak pismem z dnia [...] stycznia 2005 roku zawiadomił inwestora o wyznaczonej na dzień [...] stycznia 2005 roku kontroli budowy. Wówczas to skarżący w dniu [...] stycznia 2005 roku zawiadomił organ nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy obory wraz z urządzeniami towarzyszącymi. Podkreślić należy, że decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, znak [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił panu L. C. K. pozwolenia na budowę obory murowanej wraz z zbiornikami na nieczystości płynne, ale równocześnie pouczył skarżącego, iż do użytkowania obiektu można przystąpić w terminie 14 dni od dnia doręczenia do właściwego organu zawiadomienia o zakończeniu budowy, gdy organ w tym terminie nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Skarżący natomiast był zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane było pozwolenie na budowę, można było zatem przystąpić dopiero po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji (art. 54 prawa budowlanego). Nie budzi żadnych wątpliwości w ocenie Sądu zasadność ustalenia, iż w toku oględzin przedmiotowy obiekt budowlany był już użytkowany, mimo że od zgłoszenia dokonanego przez skarżącego minęło zaledwie siedem dni i nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozpoczęcia użytkowania obiektu. Świadczy o tym protokół tej czynności wraz ze sporządzoną dokumentacją fotograficzną. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, że w dniu [...] stycznia 2005 roku obiekt był już użytkowany, a większość stanowisk przewidzianych do hodowli bydła była już zajęta przez inwentarz żywy tj. krowy i cielęta. Niemniej jednak przepis art. 54 prawa budowlanego wskazuje na obowiązek zawiadomienia organu nadzoru o zakończeniu budowy, natomiast użytkowanie obiektu może nastąpić dopiero po 21 dniach od dnia doręczenia zawiadomienia i nie zgłoszeniu sprzeciwu w drodze decyzji. W tych okolicznościach organ I instancji mając na uwadze samowolne użytkowanie, był uprawniony do złożenie sprzeciwu – co miało miejsce w przedmiotowej sprawie w dniu [...] stycznia 2005 roku. W konsekwencji zawiadomienie o zakończeniu budowy było nieskuteczne, a zatem uniemożliwiające użytkowanie obiektu. Na marginesie podnieść tylko należy, iż skarżący mimo powyższych okoliczności i wniesionego sprzeciwu przez organ nadzoru przystąpił do użytkowania spornego budynku, co skutkowało zastosowanie względem niego sankcji przewidzianej w art. 57 ust. 7 w związku z art. 59 f ust. 1 prawa budowlanego tj. kary pieniężnej za samowolne użytkowanie obiektu. Prawidłowość działania organu nadzoru w tym zakresie została jednoznacznie ustalona w postępowaniu, które toczyło się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku pod sygnaturą akt II SA/Bk 510/05. Ponadto również zasadnie organ nadzoru wniósł sprzeciw z uwagi na to, że w sprawie zostało wydane niezgodne ze stanem faktycznym oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektów budowlanych z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Kwestia jednak dokonanych przez inwestora istotnych odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji projektowej stanowi przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego i nie podlega merytorycznej ocenie w niniejszej sprawie. Końcowo należy podkreślić, iż wprawdzie postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie przeciągnęło się, niemniej jednak nie doszło tu do naruszenia przepisów art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), które to mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ nadzoru budowlanego bowiem wyjaśnił, iż pismo skarżącego początkowo zostało zakwalifikowane jako skarga i w takim też trybie w dniu [...] lutego 2005 roku udzielono odpowiedzi. W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2005 roku nie wskazywało jednoznacznie, iż stanowi odwołanie od wniesionego sprzeciwu. Dopiero pismo uzupełniające skarżącego z dnia [...] kwietnia 2005 roku wskazywało, iż skarżący złożył odwołanie na wniesiony w dniu [...] stycznia 2005 roku sprzeciw organu nadzoru. Kwestia ta również była przedmiotem oceny Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, który w dniu [...] sierpnia 2005 roku wskazał, iż skarga na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, aczkolwiek nie pozbawiona podstaw w momencie jej składania, z uwagi na podjęcie rozstrzygnięcia, stała się bezprzedmiotowa. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.