II SA/Bk 863/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wykładnię uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. M. A. G. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : odmówić dokonania wykładni uzasadnienia wyroku W piśmie z dnia 10 lipca 2018 r. (data wpływu), mylnie datowanym na dzień 10 października 2018 r., skarżący J. B. wystąpił do sądu m.in. o dokonanie, na podstawie art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "wykładni wyroku, a dokładnie jego uzasadnienia, poprzez wskazanie: czy zawarte w uzasadnieniu wyroku orzeczenie o odmowie zwrotu kosztów stawiennictwa dotyczy obu rozpraw, czy tylko jednej, ponieważ powołany przepis art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy sytuacji stawiennictwa pełnomocnika wraz ze stroną, co miało miejsce tylko na drugim terminie rozprawy, zaś wniosek o zwrot kosztów stawiennictwa dotyczył obu rozpraw". Skarżący zawnioskował również, w zależności od treści wykładni wyroku, o uzupełnienie sentencji wyroku albo jego uzasadnienia prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku podlega rozpatrzeniu odmownemu. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładni wyroku lub jego uzasadnienia (bowiem wykładnia może również dotyczyć uzasadnienia wyroku) dokonuje się, gdy ich treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania. Natomiast wykładnia nie może prowadzić do wprowadzenia zmian merytorycznych do wyroku lub jego uzasadnienia, nie może reinterpretować sformułowanej w nich treści, nadawać jej innego znaczenia. Rolą wykładni jest wyłącznie wyjaśnienie wątpliwości co do treści i rozumienia wyroku lub jego uzasadnienia. Skarżący w sprawie niniejszej zażądał wykładni "wyroku, a dokładnie jego uzasadnienia" w zakresie dotyczącym braku wyjaśnienia (istnienia wątpliwości) co do kwestii niezasądzenia kosztów stawiennictwa na rozprawy, tj. braku wyjaśnienia, czy niezasądzenie to dotyczy tylko jednej rozprawy czy też dwóch, które odbyły się w sprawie w dniach 27 lutego 2018 r. oraz 19 czerwca 2018 r. Zauważyć jednak należy, że w punkcie 2. wyroku znajduje się orzeczenie o kosztach postępowania – zasądzające od organu na rzecz skarżącego wyłącznie wpis od skargi w kwocie 100 zł. Tym samym z jednoznacznej treści tego punktu wynika, że nie zasądzono na rzecz skarżącego jakichkolwiek kosztów stawiennictwa na rozprawę. Z kolei w uzasadnieniu wyroku wskazano o nieprzyznaniu kosztów stawiennictwa z powołaniem się na art. 205 § 2 P.p.s.a. z uwagi na reprezentowanie skarżącego na rozprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, przy tym niewątpliwie z akt sprawy wynika, iż skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika dopiero na drugiej rozprawie. Niezamieszczenie przez sąd w uzasadnieniu wyroku informacji o powodach nieprzyznania kosztów stawiennictwa na pierwszej rozprawie nie zmienia faktu, że zasądzono wyłącznie zwrot wpisu od skargi, co jednoznacznie wskazuje na nieprzyznanie kosztów stawiennictwa za żadną rozprawę. Jeszcze raz należy podkreślić, że wynika to wprost z punktu 2 wyroku i nie wymaga wykładni, niezależnie od sformułowania uzasadnienia tej części wyroku. Natomiast powody nieprzyznania kosztów stawiennictwa za pierwszą rozprawę nie mogą być wskazywane drogą wykładni uzasadnienia wyroku, bowiem stanowiłoby to jego uzupełnienie, co w trybie wykładni jest niedopuszczalne. Na marginesie jedynie wskazać należy, że wobec sformułowanych przez skarżącego wątpliwości co do zakresu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania – pouczono go o możliwości potraktowania jego pisma z dnia 10 lipca 2018 r. także jako zażalenia na to rozstrzygnięcie (k. 146). Takiej woli skarżący nie wyraził, natomiast złożył skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.