II SA/Bk 87/11

PostanowienieWSA w Białymstoku2011-04-14

Skład orzekający: Danuta Tryniszewska-Bytys, Stanisław Prutis, Mirosław Wincenciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. w kontekście zachowania terminu do wniesienia odwołania?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W niniejszej sprawie zagadnienie prawne dotyczące interpretacji soboty jako dnia wolnego od pracy w kontekście zachowania terminu do wniesienia odwołania zostało przedstawione do rozpoznania NSA, co uzasadnia zawieszenie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta. Skarżący argumentował, że nadanie odwołania w poniedziałek po wolnej sobocie powinno być uznane za zachowanie terminu. W międzyczasie Rzecznik Praw Obywatelskich złożył do NSA wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej, czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi T. J. W. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Skarżący T. J. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na ostateczne postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia podano, że termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, doręczonej stronie w dniu 23 października 2010 r., mijał w sobotę 6 listopada 2010 r. Nadanie odwołania w polskiej palcówce pocztowej w dniu 8 listopada 2010 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu. W skardze wywiedziono, że sobotę należy traktować jako dzień wolny od pracy i dlatego też nadanie odwołania na poczcie w poniedziałek – najbliższy dzień powszedni po wolnej sobocie, świadczy o tym, że termin został zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę powziął wiadomość, że Rzecznik Praw Obywatelskich w dniu 14 stycznia 2011 r. złożył do NSA wniosek o podjęcie abstrakcyjnej uchwały mającej na celu wyjaśnienie czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa (komunikat bieżący NSA z dnia 24 stycznia 2011 r. nr 7/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie przed sądem administracyjnym z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu merytoryczna tożsamość zagadnienia prawnego, które wyłoniło się w przedmiotowej sprawie, z zagadnieniem które przedstawiono do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie w/w przepisu. Użyte w tej regulacji pojęcie "zależy" należy rozumieć na podstawie wykładni systemowej i funkcjonalnej art. 15 § 1 pkt 2 oraz art. 264 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie tylko jako związek formalno -instytucjonalny - tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowej - ale także jako związek treściowo -instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja (w tym przypadku - Naczelny Sąd Administracyjny), realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie (art. 187 § 1 ustawy) rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę (w tym przypadku - usunięcie ryzyko wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności interpretacyjnych). Zawieszając w takim przypadku postępowanie sądowe wojewódzki sąd administracyjny postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania w sposób przewidziany przez art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 § 1 i art. 264 ustawy praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego (tak też NSA w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2010 r., II FZ 640/10, Lex nr 686741). Stąd na mocy powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji. Zawieszone postępowanie sądowe będzie podlegało podjęciu z momentem podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło