II SA/Bk 87/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku oddala skargę Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S., wszczął w dniu [...] kwietnia 2014 r. z urzędu, postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce o nr geod. [...] w miejscowości K. gm. S., stanowiącej własność S. B.. W wyniku oględzin z dnia [...] kwietnia 2014 r. organ I instancji ustalił, że na przedmiotowej nieruchomości zlokalizowany jest budynek gospodarczy o konstrukcji stalowej na płycie betonowej, o wymiarach 5,00 x 6,00 m, z wiatą o wymiarach 1,00 x 5,00 m. Odległość ścian budynku od ogrodzenia od strony działki o nr geod. [...] wynosi około 1,50 m. W toku prowadzonego postępowania powiatowy organ nadzoru budowlanego ustalił, że właściciel nieruchomości – S. B. dokonał do Starosty S. zgłoszenia z dnia [...] stycznia 2014 r., obejmującego zamiar budowy budynku gospodarczego z blachy trapezowej ocynkowanej, o długości 4,00 m, szerokości 6,00 m, z 2 wrotami dwuskrzydłowymi, otwieranymi na boki. Obiekt miał być zlokalizowany w odległości 16 m od drogi gminnej (działka o nr [...]) i 3 m od działki o nr geod. [...]. Budynek służyć miał do przechowywania narzędzi i sprzętu gospodarczego. Organ I instancji ustalił ponadto, że inwestor wystąpił z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. do Wójta Gminy S. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę m in. budynku mieszkalnego z tarasem i budynku gospodarczego z wiatą na działkach o nr geod. [...] i [...] w miejscowości K. gm. S. Z treści decyzji z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji wynika, że działka o nr geod. [...] jest niezabudowana, a inwestycja powstaje w ramach nowej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto inwestor uzyskał następną decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Według tej decyzji działka o nr geod. [...] w miejscowości K. nadal jest niezabudowana. Z kolei z projektu zagospodarowania działki dla tej inwestycji, sporządzonego w dniu [...] stycznia 2014 r. przez uprawnionego geodetę na mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych, dołączonej do wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z urządzeniami budowlanymi na działce o nr geod. [...] w miejscowości K., wynika że na tej działce znajduje się już budynek gospodarczy, którego wymiary i lokalizacja są identyczne jak w budynku objętym przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego niniejszym postępowaniem administracyjnym. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. stwierdził, że budowa przedmiotowego budynku gospodarczego z wiatą została dokonana samowolnie po dniu [...] sierpnia 2013 r. i przed dniem [...] stycznia 2014 r. Wymagała pozwolenia na budowę, z uwagi na realizację inwestycji na działce niezabudowanej. W związku z tym, postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, organ nakazał wstrzymanie prowadzenia wszelkich robót budowlanych związanych z budową przedmiotowego budynku gospodarczego z wiatą i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do [...] września 2014 r., następujących dokumentów: zaświadczenia Wójta Gminy S. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, tj.: 4 egzemplarzy projektu budowlanego budynku gospodarczego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami wraz z oceną stanu technicznego obiektu, uwzględniającego w razie potrzeby wskazanie sposobu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami, w tym warunkami technicznymi oraz obowiązującymi normami; zaświadczenia o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane, aktualnego na dzień opracowywania projektu; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W treści przywołanego postanowienia zostało zawarte pouczenie, że niespełnienie przez inwestora ww. obowiązków będzie obligowało organ do wydania nakazu rozbiórki. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. nakazał S. B. rozbiórkę budynkugospodarczego o wymiarach 5,00 x 6,00 m, z wiatą o wymiarach 1,00 x 5,00 m, na działce o nr geod. [...] w miejscowości Kr. gm. S. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że inwestor nie przedłożył dokumentów wymaganych do legalizacji samowoli budowlanej. Po rozpatrzeniu odwołania S. B., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I – instancyjne. W uzasadnieniu podano, że inwestor wybudował budynek gospodarczy z wiatą w czasie, kiedy nie legitymował się skutecznym zgłoszeniem, dokonał zatem samowoli budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo budowlane. Organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy skutecznie podważa oświadczenie inwestora, zawarte w protokole oględzin z dnia [...] kwietnia 2014 r., że budowa budynku została rozpoczęta po dniu [...] lutego 2014 r. Uprawniony geodeta jeszcze w styczniu 2014 r. zinwentaryzował przedmiotowy budynek jako obiekt istniejący na działce o nr geod. [...] w miejscowości K. Ponadto organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w niniejszej sprawie inwestor winien był uzyskać pozwolenie na budowę. Zgłoszenie, stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy - Prawo budowlane, dotyczy realizacji parterowych budynków gospodarczych do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, jako uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej. Skoro działka była niezabudowana wymagane było pozwolenie na budowę, którym inwestor nie legitymował się. Ponadto rozpiętość konstrukcji wybudowanego obiektu przekracza ww. wymiar ustawowy. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie zastosowano prawidłową procedurę wynikającą z przepisów ustawy - Prawo budowlane. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego umożliwił inwestorowi legalizację stwierdzonej samowoli budowlanej, z której to możliwości inwestor nie skorzystał. Przepis art. 48 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane stanowi, że w przypadku niewykonania obowiązków legalizacyjnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę samowoli budowlanej, co nastąpiło w niniejszej sprawie administracyjnej. W odpowiedzi na zarzuty odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że zgłoszenie z dnia 7 stycznia 2014 r. jest bezpodstawne. Roboty budowlane zostały wykonane zanim zgłoszenie to stało się skuteczne. Ponadto zarówno wymiary wybudowanego budynku wraz z wiatą, jak i jego lokalizacja, nie są zgodne z ww. zgłoszeniem. Obiekt jest o około 10m2 większy, rozpiętość konstrukcji narusza normy ustawowe, a lokalizacja budynku narusza przepisy warunków technicznych. Dopuszczenie lokalizacji w odległości 1,5 m od granicy działki obejmuje jedynie budynek mieszkalny, co wynika wprost z treści decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego wniósł S. B. i zarzucił jej: - nieważność jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej bez podstawy prawnej (a konkretnie przy zastosowaniu niewłaściwej podstawy prawnej - art. 48 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane) i z rażącym naruszeniem prawa (wezwanie do spełnienia warunków określonych w art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, zamiast wezwania w trybie art. 51 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, a w konsekwencji bezpodstawne wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę blaszanego budynku gospodarczego na podstawie art. 48 ust. 4 prawa budowlanego mimo, że przepis ten nie miał zastosowania w sprawie). Podniósł, że roboty budowlane wykonane na działce nr [...] nie stanowią robót budowlanych w rozumieniu art 3 pkt 6 prawa budowlanego. Wzniesienie blaszanego budynku gospodarczego nie stanowiło budowy obiektu budowlanego. Blaszany budynek gospodarczy nie stanowił ani budynku z niezbędnymi instalacjami i urządzeniami technicznymi ani budowli stanowiącej całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, ani obiektu małej architektury. Poza tym przepis art. 48 ust. 3 prawa budowlanego może mieć zastosowanie tylko, gdy budowa odpowiada ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzeni, a tak nie jest w niniejszej sprawie. Zastosowanie do przedmiotowej sytuacji powinien mieć nie przepis art. 48 ust. 1-4 ustawy - Prawo budowlane, ale przepis art. 50 i 51. Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję wydaną przy zastosowaniu niewłaściwych przepisów prawa materialnego, a tym samym niewłaściwej procedury wydał decyzję z rażącym naruszeniem prawa, które to skutkuje nieważnością wydanej decyzji. Nadto zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, poprzez niezasadne zastosowanie przepisu art. 48 ust. 1-4 ustawy – Prawo budowlane, mimo tego, że stan faktyczny niniejszej sprawy nie pasował do dyspozycji ww. przepisów. Wykonane roboty budowlane nie stanowiły budowy w rozumieniu art. 3 pkt. 6 prawa budowlanego, bo powstały na działce nr [...] blaszany budynek gospodarczy nie stanowił budynku, obiektu budowlanego ani obiektu małej architektury w rozumieniu ww. przepisu. Przede wszystkim jednak przepis art. 48 ust. 3, a w konsekwencji także art. 48 ust. 4 prawa budowlanego nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż postawiony blaszany budynek gospodarczy nie odpowiadał ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Miały miejsce istotne odstępstwa od ww. decyzji a także wcześniejszej decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. o warunkach zabudów w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt. 4 prawa budowlanego Ta ostatnia decyzja została wydana dla tej samej lokalizacji. Inny numer działki we wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy był wynikiem tego, że działka nr [...] została wydzielona z działki nr [...], która stanowiła jego współwłasność. Ta wcześniejsza decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowała przestrzennego przewidywała zabudowę części działki nr [...] odpowiadającą powierzchni i usytuowaniu działki nr [...]; - art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3, ust. 2-5 w zw. z art. 51 ust 1 pkt 2 lub 3 ustawy - Prawo budowlane polegające na niezasadnym niezastosowaniu ww. przepisów, a w konsekwencji niezasadnym utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji dotkniętej wadą w postaci nieważności decyzji; - przepisów proceduralnych w postaci art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt. 2 i art. 158 Kpa, poprzez zaniechanie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji i poprzedzającego jej wydanie postanowienia z dnia [...] maja 2014 r.; - przepisów postępowania przez organ II instancji w postaci przepisu art. 7 Kpa polegające na zaniechaniu zbadania i wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla ustalenia prawidłowości wydanej przez organ I instancji decyzji, tj. prawidłowości zastosowanej przez organ I instancji procedury oraz rodzaju robót, w szczególności niesprawdzenie czy blaszany budynek gospodarczy nie stanowi pomieszczenia tymczasowego postawionego w związku z rozpoczęciem prowadzenia robót budowlanych mających na celu wybudowanie budynku mieszkalnego na działce [...], niezażądanie akt spraw prowadzonych przez Starostę Powiatu S. i Wójta Gminy S. oraz niesprawdzenie w Wydziale Geodezji Starostwa Powiatowego w S. lub niezażądanie wypisu i wyrysu działek nr [...] i [...] wraz z wykazem zmian ewidencyjnych. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. jako wydanych bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie o stwierdzenie wydania ww. aktów z naruszeniem prawa, ewentualnie uchylenie decyzji obu instancji. W uzasadnieniu podano, że organ odwoławczy nie rozważył czy prawidłowe było zastosowanie przez organ I instancji przepisu art. 48 ust. 1-3 ustawy - Prawo budowlane i czy w niniejszej sprawie nie powinien mieć zastosowania przepis art. 50 ust. 1-4 i art. 51 ust. 1-5 ustawy - Prawo budowlane, co skutkować powinno uznaniem, że postanowienie dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie wstrzymania robót straciło ważność a wobec upływu dwóch miesięcy od jego wydania, decyzja w przedmiocie rozbiórki nie mogła zostać wydana ze względu na brak podstawy prawnej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Jednocześnie podkreślić należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza, przeprowadzona przez Sąd, niniejszej sprawy wykazała, iż decyzja rozbiórkowa została wydana zgodnie z prawem i nie ma podstaw do jaj eliminacji z obrotu prawnego. Od prawidłowo ustalonego stanu faktycznego uzależniona jest kwalifikacja prawna. Sąd nie miał wątpliwości, że organy nadzoru budowlanego dokładnie ustaliły fakty w oparciu o istniejące dokumenty i oględziny budynku gospodarczego posadowionego na działce o nr. geodez. [...] we wsi K.. Wynika z nich, że budynek gospodarczy został wybudowany samowolnie, ponieważ w dacie jego realizacji, która nastąpiła pomiędzy [...].08.2013 r. a [...].01.2014 r., skarżący nie dysponował ani pozwoleniem na jego budowę, ani też skutecznym zgłoszeniem. Skarżący dokonał zgłoszenia w dniu [...].01.2014 r. budowy budynku o wymiarach 4 m x 6 m z dwoma wrotami dwuskrzydłowymi w odległości 3 m od działki sąsiada, podając, że inwestycję rozpocznie 8.02.2014 r. Tymczasem okazało się, że w tej dacie obiekt już był pobudowany, bowiem został naniesiony na mapie sytuacyjno- wysokościowej z dnia [...].01.2014 r. sporządzonej dla projektu zagospodarowania działki (w celu uzyskania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego). Skarżący został pouczony, że zgłoszenie będzie skuteczne, jeżeli w terminie 30 dni od jego zgłoszenia Starosta nie wniesie sprzeciwu, a termin ten upływał [...].02.2014 r. Nie polega na prawdzie twierdzenie, że terminu tego dochował. Oględziny wykazały, że warunki dokonanego zgłoszenia również zostały przekroczone, ponieważ powstał budynek o wymiarach większych (niż zgłoszony): 5 m x 6 m z wiatą 1 m x 5 m usytuowany w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej o nr geod. [...] (zamiast 3 m). Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dn. 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) zgłoszenia wymaga m. in. Budowa wolnostojącego parterowego budynku gospodarczego i wiaty o powierzchni zabudowy do 25 m 2. Gdyby skarżący pobudował budynek gospodarczy o takich wymiarach i po uprawomocnieniu się zgłoszenia (tj. zgodnie z jego treścią), to inspektor nadzoru budowlanego nie miałby zastrzeżeń do legalności budowy. W rzeczywistości budynek gospodarczy nie spełnia wymogów zgłoszenia, a podlega pozwoleniu na budowę. Wbrew twierdzeniom skarżącego, budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m 2 i przy rozpiętości konstrukcji do 4,5 m może być zrealizowany na podstawie zgłoszenia tylko wówczas, gdy jest związany z produkcja rolną i uzupełnia zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, o czym stanowi art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) Prawa budowlanego. W rezultacie, organy słusznie uznały, iż budynek gospodarczy został postawiony przez skarżącego bez wymaganego zgłoszenia i pozwolenia na budowę, czego konsekwencją jest nakaz rozbiórki w trybie art. 48 Prawa budowlanego o ile inwestor nie skorzysta z legalizacji, umożliwionej przez organ nadzoru budowlanego. W niniejszej sytuacji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. wydał postanowienie z dn. 19.05.2014 r., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, nakładając na S. B. obowiązki w postaci dostarczenia określonych tam dokumentów, w terminie do [...].09.2014 r. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nałożonych obowiązków nie wykonał, składając do organu pismo z dnia [...].09.2014 r. polemizujące ze stanowiskiem organu. Skarżący niesłusznie odnosi lokalizację postawionego budynku gospodarczego, odwołując się do treści decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...].01.2015 r. o warunkach zabudowy. Przede wszystkim decyzja o warunkach zabudowy dotyczy innej inwestycji a co najważniejsze, taka decyzja stanowi dopiero promesę do uzyskania pozwolenia na budowę, w żadnym razie nie stanowi podstawy prawnej do rozpoczęcia jakiejkolwiek budowy, bowiem nie zastępuje ani pozwolenia na budowę ani też wymaganego zgłoszenia. W ocenie Sądu, zastosowana podstawa prawna zaskarżonej decyzji tj. art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego była prawidłowa. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, iż w sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3, ust 2-5 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowalnego. Skarżący zdaje się nie rozróżniać tzw. Trybu legalizacyjnego samowoli budowlanej, określonego w art. 48 od trybu naprawczego uregulowanego w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Warunkiem prowadzenia postępowania na podstawie art. 48 Prawa budowlanego jest ustalenie, że budynek został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej. Natomiast tryb naprawczy przewidziany w art.. 50 i 51 Prawa budowlanego ma zastosowanie do robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia takich jak: przebudowa, rozbudowa, Rozbiórka, remont już istniejącego legalnie obiektu budowlanego (vide wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28.10.2014 r. – sygn. akt IISA/Ol 860/14, wyrok WSA w Łodzi z dnia 9.10.2014 r. – sygn. akt IISA/Ld 635/14). Podobna sytuacja może mieć miejsce wówczas, gdy inwestor pierwotnie dysponował pozwoleniem na budowę, które zostało następnie wyeliminowane z obrotu prawnego lub posiadając pozwolenie na budowę zrealizował obiekt z odstępstwami od warunków pozwolenia. Tego rodzaju okoliczności nie miały jednakże miejsca w rozpatrywanej sprawie. Budynek gospodarczy usytuowany na działce o nr geodezyjnym [...] w miejscowości K. jest obiektem budowlanym, trwale związanym z gruntem, posiada ściany, dach i fundament betonowy, a więc mieści się w definicji "budynku", określonej w art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Wbrew twierdzeniom skarżącego (wskazanym w skardze) nie jest to obiekt tymczasowy, bowiem przeczy temu jego wygląd (zdjęcia dołączone do protokołu oględzin z dnia [...].04.2014 r.), jak też treść zgłoszenia z dnia [...].01.2014 r., gdzie sam skarżący określił zamiar budowy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na przechowywanie narzędzi i sprzętu gospodarczego. Reasumując, zdaniem Sądu, organy racjonalnie oceniły stan faktyczny sprawy, kwalifikując zrealizowany w całości budynek gospodarczy, jako zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej, ponieważ w dacie jego budowy skarżący nie legitymował się ani pozwoleniem na budowę, ani też skutecznym zgłoszeniem. Następstwem zastosowanego trybu legalizacyjnego z art. 48 Prawa budowlanego, z którego nie skorzystał skarżący, było wydanie decyzji rozbiórkowej, która wbrew zarzutom skargi, nie nosi cech naruszenia prawa, a tym bardziej rażącego naruszenia prawa (art. 156 kpa). Mając na względzie powyższe okoliczności skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 ppsa.