II SA/Bk 879/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 04 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Sz. R. O. – E. H. w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach krajowych bez uiszczenia opłaty oraz wykonywanie transportu bez licencji p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.- Sz. R. O. – E. H. w Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji – Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] sierpnia 2007 r. o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 3.000 zł z tytułu wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych. Podstawę materialnoprawną dla nałożenia wyżej opisanych kar pieniężnych stanowił przepis art. 92 ust. 1 oraz art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zaś wysokość kary określono na podstawie punktu 4.1 załącznika do tejże ustawy, zawierającego wykaz naruszeń obowiązków lub warunków wynikających z ustawy oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia. W stanie faktycznym sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją, kierowca pojazdu skarżącego w chwili kontroli, to jest w dniu 23 maja 2007 r. okazał miesięczna kartę opłaty, ważną w terminie od 18 maja 2007 r. Jednakże jak ustaliły organy, winieta samoprzylepna nie była trwale umieszczona wewnątrz pojazdu a jej druga część – odcinek był niewypełniony w rubryce przeznaczonej na wpisanie numeru rejestracyjnego pojazdu. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Sz. R. O. – E. H. w Ż. wniosła o uchylenie decyzji obu organów podnosząc, iż w kontrolowanym przypadku opłata została uiszczona, skarżąca nabyła bowiem kartę opłaty. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych, uiszczenie opłaty następuje przez samo nabycie karty opłaty, stąd zarzut jej nie uiszczenia w świetle powołanego przepisu w zw. z pkt 4.1 załącznika do ustawy nie można uznać za prawidłowy. Zdaniem skarżącego, czym innym jest uiszczenie opłaty, a czym innym brak jej dowodu. W konkretnej sprawie obie części karty znajdowały się w pojeździe, nadto były przedziurkowane i w żaden sposób nie mogły być wykorzystane w innym pojeździe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Natomiast podczas rozprawy w dniu 4 marca 2008 r., po otrzymaniu informacji o zawiśnięciu w Trybunale Konstytucyjnym sprawy z pytania WSA w G. z dnia 7 listopada 2007 r. dotyczącego konstytucyjności art. 92 ust. 1 w zw. z pkt 4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym w zakresie, w jakim zrównują te przepisy odpowiedzialność osób, które uiściły opłatę za przejazd po drogach krajowych, ale nie posiadały karty opłaty drogowej w pojeździe w czasie kontroli z osobami, które należnej opłaty za przejazd nie uiściły w ogóle, pełnomocnik organu oświadczył, iż dostrzega zależność między treścią pytania do Trybunału a niniejszą sprawą w zakresie dotyczącym nałożonej kary za brak opłaty za przejazd po drogach krajowych. Nadto stwierdził, iż organ w konkretnej sprawie nie badał, czy przewoźnik fizycznie zapłacił za przejazd. Dodał ponadto, iż przewoźnik płaci w momencie zakupu karty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie przed sądem administracyjnym z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zdaniem Sądu zaistniały w sprawie przesłanki do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego przedstawionego Trybunałowi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r. sygn. IIISA/Gd 325/07. W przedstawionym zagadnieniu prawnym WSA w Gdańsku zapytuje Trybunał Konstytucyjny: "czy przepisy art. 92 ust. 1 w związku z pkt 4.1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. z 2007 r., Nr 125, poz. 874) są zgodne z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim zrównują odpowiedzialność osób, które uiściły opłatę za przejazd po drogach krajowych, ale nie posiadały karty opłaty drogowej w pojeździe w czasie kontroli, z osobami, które należnej opłaty za przejazd nie uiściły w ogóle?" Przed Trybunałem Konstytucyjnym opisane wyżej zagadnienie prawne zostało zarejestrowane pod sygnaturą P9/08. Między treścią przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu zagadnienia prawnego a stanem faktycznym i prawnym sprawy administracyjnej, której wynik jest przedmiotem skargi niniejszej, istnieje ścisły związek. Zagadnienie prawne zostało przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu w tożsamym stanie faktyczno- prawnym tj. przy bezspornej okoliczności samego zakupu karty opłaty drogowej, ale przy braku posiadania tej karty w pojeździe w czasie kontroli (w rozpatrywanej sprawie niewypełnieniu odcinka karty). Zagadnienie prawne zmierza do oceny konstytucyjności sankcjonowania w jednakowy sposób faktu nieuiszczenia opłaty za przejazd w ogóle, z brakiem posiadania w momencie kontroli dowodu uiszczenia tej opłaty. Zajęte przez Trybunał Konstytucyjny stanowisko może więc mieć wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, mocą której przewoźnika, który kartę wykupił, a jedynie jej odcinka kontrolnego nie wypełnił, potraktowano jako takiego, który opłaty drogowej nie uiścił w ogóle. Dostrzegając opisaną wyżej zależność między treścią zagadnienia prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu a rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, która na skutek skargi stała się przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie, Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł z urzędu o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu zakończenia przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy oznaczonej sygnaturą P9/08. Zawieszone postępowanie sądowe będzie podlegało podjęciu z momentem wydania ostatecznego orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.-