II SA/Bk 879/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 lipca 2012 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych oddala skargę. Skarżący- Pan S. T. – wnioskiem z dnia [...] września 2011 roku (k. 1 akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 879/11) zwrócił się do Komendanta powiatowego Policji w B. p. o udzielenie informacji publicznej "do wglądu akt następujących spraw: [...]". Organ pierwszej instancji, po dokonaniu analizy wniosku, odmówił udzielenia dostępu do informacji publicznej, w części dotyczącej danych osobowych zawartych w dokumentach: - decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 roku w sprawie o wykroczenie [...], - decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 roku w sprawi o wykroczenie [...], - decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 roku w sprawie [...], - decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 roku w sprawie [...], - decyzją nr [...] z dnia [...] września w sprawie [...], - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku w sprawie [...]. W uzasadnieniu swoich decyzji organ wskazał, że częściowa odmowa udostępnienia akt dotyczy danych osobowych, które chronione są przez ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych. Na skutek odwołań Pana S. T. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy: - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...] z dnia [...] września 2011 roku Komendanta Powiatowego Policji w B. P. (dotyczącą akt [...]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 878/11), - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...] z dnia [...]września 2011 roku Komendanta Powiatowego Policji w B. P. (dotyczącą akt[..]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 879/11), - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...] z dnia [...] września 2011 roku Komendanta Powiatowego Policji w B. P. (dotyczącą akt [...]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 880/11), - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...]Komendanta Powiatowego Policji w B. P. z dnia [...] września 2011 roku (dotyczącą akt [...]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 881/11), - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...] z dnia [...] września 2011 roku Komendanta Powiatowego Policji w B. P. (dotyczącą akt [...]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 882/11), - decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku – decyzję nr [...] z dnia [...] października 2011 roku Komendanta Powiatowego Policji w B. P. (dotyczącą akt [...]– skarga od tej decyzji została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 883/11). Organ odwoławczy we wszystkich wyżej wymienionych decyzjach uznał, ze w przedmiotowych sprawach istnieje wyłącznie niejawność informacji zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dlatego też dane osobowe nie mogą być udostępnione. Jednozdaniowe skargi na decyzję organu odwoławczego wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Pan S. T. Na żądanie Sądu, które miało na celu sprecyzowanie uzasadnienia skargi Pan S. T. kilkakrotnie zmieniał swoje stanowisko wnosząc o rozpoznanie bezczynności organu lub przewlekłości postępowania.. Dopiero ustanowieni z urzędu w ramach pomocy prawnej pełnomocnicy skarżącego, początkowo w pismach, ale ostatecznie na rozprawach w dniu 3 lipca 2012 roku (w sprawie II SA/Bk 879/11) i w dniu 5 lipca 2012 roku (w sprawach II SA/Bk 883/11, II SA/Bk 882/11, II SA/Bk 881/11, II SA/Bk 880/11, II SA/Bk 878/11) –sprecyzowali skargę poprzez zobowiązanie organu do udostępnienia akt zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2011 roku. Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Sąd, z uwagi na znajdujące się w aktach pisma i dokumentu mające znaczenie dla oceny wszystkich spraw, dopuścił dowody wzajemnie między nimi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi(Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami). Mając powyższe na uwadze Sąd, w niniejszej sprawie, uznał, że nie zachodzą tego rodzaju wady i uchybienia, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych, wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą - art. 6 ust. 1 pkt 4a i c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Ustawodawca konstytucyjny przewidując prawo do uzyskania informacji publicznych wskazał jednocześnie w art. 61 ust. 4 Konstytucji, iż tryb ich udzielania określają ustawy. Jedną z tych ustaw jest powoływana już ustawa z dnia 6 września o dostępie do informacji publicznej. Nie dotyczy ona jednak udostępniania wszelkiego typu informacji publicznych. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 2 przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w ograniczonym zakresie w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. W przedmiotowej sprawie skarżący, po ostatecznym sprecyzowaniu skargi – wniósł o udostępnienie mu przez Komendanta Powiatowego Policji w B. P. do wglądu akt wyszczególnionych we wniosku z dnia [...] września 2011 roku. Pan S. T. twierdził, że przedstawione mu skserowane i zanonimizowane akta oraz zdjęcia są nieczytelne. Sąd zażądał od organu doręczenia przedstawionych skarżącemu do wglądu akt i stwierdził, że są one czytelne. Nawet zdjęcia, chociaż ciemne, nie można uznać za nierozpoznawalne. Tak więc zarzut skarżącego w tym zakresie nie jest zasadny. Podkreślić należy, że wyżej wymienione zdjęcia, zostały złożone do akt osobiście przez Pana S. T., są mu znane i okazanie ich w skserowanej formie – nie narusza zasady swobodnego dostępu do informacji publicznej. Z uwagi na fakt, ze skarga dotyczy decyzji organów w przedmiocie odmowy udzielenia dostępu do informacji publicznej w częściach dotyczących danej osobowych zawartych w dokumentach czynności wyjaśniających w sprawie o wykroczenie – Sąd z urzędu dokonał kontroli powyższej decyzji w kwestii częściowej odnowy, bowiem skarżący ostatecznie żądał udostępnienia mu ponownie czytelnej wersji akt ze zdjęciami wcześniej mu okazanych, ale jego zadaniem, zupełnie nieczytelnych. Tak więc w świetle art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z 2001 roku) – prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Jedną z takich ustaw jest ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jednolity: Dz. U. nr 101, poz. 926 z 2002 roku ze zmianami), która w art. 6 ust 1 stanowi, że za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. W świetle powyższego odmowa organu udzielenia dostępu do informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych zawartych w dokumentach czynności wyjaśniających w sprawie o wykroczenie jest zgodna z prawem. Należy także dodać, że podnoszona przez skarżącego kwestia nieodpowiedzialnego zachowania, jego zdaniem, osoby okazującej mu zanomimizowane akta jest typową skargą z rozdziału VIII Kpa, dlatego też nie może być rozpoznawana merytorycznie przez Sąd Administracyjny, bowiem nie należy ona w zakresie kognicji tegoż Sądu. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z późniejszymi zmianami). O kosztach Sąd orzekł w myśl art. 250 cytowanej wyżej ustawy.