II SA/Bk 88/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ale aktualnie przebywa w mieszkaniu matki i pozostaje na jej utrzymaniu. Skarżący nie pracuje, nie pobiera żadnych świadczeń emerytalno – rentowych oraz nie korzysta z pomocy społecznej. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych (k. 31-32). Do wniosku skarżący dołączył: zaświadczenie z ZUS, Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Świadczeń Rodzinnych (k. 21-22). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna M. K. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ale pozostaje na utrzymaniu matki. Skarżący nie posiada żadnych źródeł utrzymania, a także nie korzysta z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności, majątku oraz przedmiotów wartościowych. Powyższe okoliczności, a w szczególności brak stałych źródeł dochodów, w zestawieniu z brakiem majątku i zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż M. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.