II SA/Bk 88/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję P. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu uboju świń utrzymywanych w gospodarstwie i zakazu wprowadzania i utrzymywania świń oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii w A. nakazał poddanie ubojowi świń utrzymywanych w gospodarstwie S. D., zlokalizowanego w miejscowości O. [...], w gminie S., nr siedziby stada: [...], w terminie do dnia 31 października 2018 r. oraz zakazał wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt z gatunków wrażliwych, przez okres obowiązywania Programu bioasekuracji mającego na celu zapobieganie szerzeniu się afrykańskiego pomoru świń na lata 2015-2018, tj. do dnia 31 grudnia 2018 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu [...] października urzędowy lekarz weterynarii, działając z upoważnienia Powiatowego Lekarza Weterynarii w A. (dalej zwanego: "PLW"), przeprowadził kontrolę w gospodarstwie S. D. (zwanego dalej również: "skarżącym") zlokalizowanym w miejscowości O. [...], w gminie S., nr siedziby stada: [...], w wyniku której stwierdził niezgodności w zakresie spełniania wymagań Programu bioasekuracji mającego na celu zapobieganie szerzeniu się afrykańskiego pomoru świń na lata 2015-2018 (wprowadzonego na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 kwietnia 2015 r., Dz.U. z 2015 r. poz. 517 ze zm., zwanego dalej: "Programem"). Niezgodności te zostały opisane w protokole kontroli z dnia [...] października 2017 r. i dotyczyły braków m.in.: wdrożenia programu monitorowania i zwalczania gryzoni, przeprowadzania okresowych zabiegów dezynsekcji, prowadzenia rejestru środków transportu do przewozu świń, które wjeżdżają na teren gospodarstwa oraz rejestru wejść do pomieszczeń, w których są utrzymywane świnie, zabezpieczenia budynku, w którym są utrzymywane świnie przed dostępem zwierząt domowych, posiadania w gospodarstwie pisemnego planu bioasekuracji oraz dokumentację przestrzegania jej zasad. Z powyższymi ustaleniami kontroli nie zgodził się S. D., który wraz z pismem z dnia [...] października 2018, w którym zarzucił ich nierzetelność, złożył kserokopie i dokumenty, których brak został zakwestionowany. W dniu [...] listopada 2018 r. PLW przeprowadził kontrolę w gospodarstwie skarżącego, w wyniku której stwierdzono, że skarżący nie przeprowadzał okresowych zabiegów dezynsekcji od kwietnia do listopada, że świnie utrzymywane są w budynkach, w których przebywają inne zwierzęta kopytne, a także niezgodności co do realizacji dokumentowania przestrzegania wymagań Programu. Odnotowano również brak zabezpieczenia właściwym ogrodzeniem budynków inwentarskich i miejsc wykorzystywanych do przechowywania paszy i ściółki przed dostępem dzików wolno żyjących na teren gospodarstwa. Skarżący wniósł w dniu [...] listopada 2017 r. zastrzeżenia do ww. ustaleń, kwestionując interpretację co do wymagania opisanego w pkt 9 protokołu kontroli w dziale: Wymogi przewidziane w Programie bioasekuracji, dotyczącego obowiązku utrzymywania świń w budynkach, w których nie są utrzymywane inne zwierzęta kopytne. Skarżący wskazał, że gospodarstwo spełnia to wymaganie, bowiem pomieszczenie w którym utrzymywane są świnie, jest oddzielone litą ścianą od pomieszczenia, w którym utrzymywane jest bydło i posiada oddzielne wejście. Zarzucił również kontrolującym, że do potwierdzenia spełnienia tego wymagania żądane jest istnienie oddzielnego budynku do utrzymywania świń, w związku z czym wniósł o interpretację tego wymogu. Nie zgodził się również z pozostałymi ustaleniami zawartymi w protokole, które zostały opisane przez kontrolujących z oceną negatywną, twierdząc, że nie wpisał dat przeprowadzania okresowych zabiegów dezynsekcji preparatami przeciwko owadom z uwagi na niedoinformowanie, jednakże bezzwłocznie uzupełnił rejestr tych zabiegów a także rejestr czyszczenia odzieży i obuwia, które łącznie zostały opisane jako wymagania z pkt 10 a, b, c i d rozdziału I Wymogi, przewidziane w Programie. W odpowiedzi na ww. zastrzeżenia PWL wskazał, że wymaganie nie utrzymywania świń w budynkach, w których utrzymywane są inne zwierzęta kopytne, obowiązuje m.in. na terenie gminy S., gdzie zlokalizowane jest gospodarstwo skarżącego, zaś przyczyną tej regulacji jest zapobieganie szerzeniu się afrykańskiego pomoru świń. Formułując zaś ten wymóg nie przewidziano możliwości utrzymywania świń w oddzielnych pomieszczeniach w obrębie tego samego budynku, a jedynie w oddzielnych budynkach. Odnośnie zaś stwierdzonych niezgodności w prowadzeniu dokumentacji PLW stwierdził, że weryfikacja spełnienia dotyczących ich warunków następuje w chwili kontroli i jest dokumentowana jako określony stan faktyczny w czasie jej przeprowadzania. W dniu [...] lutego 2018 r. PLW przeprowadził kontrolę w siedzibie stada świń należącego do skarżącego, w wyniku której stwierdzono, że gospodarstwo spełnia wymagania Programu zawarte w pkt. 2, 4, 5, 6, 7 i 10 Rozdziału l Wymogi, natomiast nie spełnia wymagań z pkt 8 i 9. Ustalono bowiem, że budynki inwentarskie i miejsca wykorzystywane do przechowywania paszy i ściółki, nie są zabezpieczone przed dostępem wolno żyjących dzików, właściwym ogrodzeniem wynoszącym co najmniej 1,5 m na całej długości, związanym na stałe z podłożem. Organ wskazał, że wymóg ten stał się wymagalny w 2018 r. i podlegał ocenie w dniu kontroli. Przeprowadzona zaś inspekcja ogrodzenia wykazała, że jest ono wykonane w ten sposób, że do zabetonowanych i osadzonych w ziemi słupków metalowych przytwierdzone są poprzeczne drewniane elementy, zaś do nich drewniane deski, które sięgają powierzchni gruntu, ale nie są w grunt zagłębione. Miejscami ogrodzenie jest pochylone, a drewniane elementy ogrodzenia są w złym stanie technicznym. Organ wskazał, że widoczne są ślady częściowych napraw ogrodzenia. Stwierdzono również, że świnie utrzymywane są w tym samym budynku, w którym są utrzymywane inne zwierzęta kopytne, w oddzielonych od siebie pomieszczeniach. Organ odnotował tą nieprawidłowość jako niezgodność z pkt 9 protokołu w rozdziale I Programu. W toku postępowania skarżący odniósł się do ww. ustaleń, wskazując, że płot wokół posesji ma wymaganą wysokość i nosi cechy trwałego związania z podłożem, wymaganego przez ustawodawcę, bowiem jest przymocowany do metalowych zabetonowanych słupków. Podniósł także, że z przepisów prawa nie wynika, aby ogrodzenie wymagało fundamentu. Ponadto wskazał, że trzoda jest odseparowana od bydła ścianą o grubości 30 cm, posiada oddzielne wejścia i nie ma kontaktu z innymi zwierzętami w gospodarstwie. Organ wskazał, że w toku postępowania uzyskał opinię Głównego Lekarza Weterynarii, z której wynika że wymaganie odnoszące się do odpowiedniego zabezpieczenia budynków inwentarskich i innych obiektów pojedynczym ogrodzeniem, należy rozumieć jako (1) brak możliwości przesunięcia ogrodzenia, (2) związanie elementów ogrodzenia z gruntem np. przez wkopanie siatki ogrodzeniowej, podmurówki lub krawężnika w ziemię; (3) ciągłość ogrodzenia wokół zabezpieczanych obiektów w tym również w postaci stałego zamknięcia furtek i bram poza momentami, w których są one wykorzystywane dla komunikacji. W ocenie organu niniejsza opinia potwierdziła również stanowisko, że wymagane jest posiadanie oddzielnego budynku dla utrzymywanych świń, jeżeli gospodarstwo objęte jest Programem. Odnosząc się zaś do ust. 3 załącznika do Programu organ stwierdził, że obejmuje on gospodarstwo skarżącego położone w powiecie a., w gminie S.. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 57e ust. 4 i 5 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2017 r., poz. 1855 ze zm. dalej: "u.o.z.z.") oraz ust. 3, 6 i 8 załącznika do Programu, wskazując, że skarżący nie skorzystał w ustawowym terminie do 14 sierpnia 2017 r. z możliwości złożenia oświadczenia o rezygnacji z hodowli świń za rekompensatą, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z., w związku z czym jego działalność w zakresie hodowli świń podlega zasadom określonym w ust. 6 akapicie 1 i 4 pkt 2 i 3 Programu. W wyniku zaś przeprowadzonej, z udziałem rzeczoznawców kontroli w dniu [...] września 2018 r., organ oszacował ilość świń w gospodarstwie skarżącego na 10 sztuk (1 loszka, 1 maciora i 8 warchlaków). Potwierdzono wówczas także niespełnienie wymogu określonego w pkt 9 protokołu, bowiem świnie są utrzymywane w budynku, w którym jednocześnie utrzymywano inne zwierzęta gospodarskie kopytne. Końcowo organ wskazał, że uzyskał od Wojewody P. zapewnienie, że wydanie przedmiotowej decyzji nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w danym roku. Wskutek rozpoznania odwołania S. D. od ww. decyzji, P. Wojewódzki Lekarz Weterynarii w B. (dalej: "PWLW") decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji, wskazując, że organ ten wypełnił zalecenia organu odwoławczego zawarte w poprzednio wydanej decyzji kasatoryjnej (tj. w decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] uchylającej decyzję PWL z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]), tj.: ustalił aktualny stan faktyczny w gospodarstwie skarżącego, przeprowadzając kontrolę w dniu [...] września 2018 r. udokumentowaną protokołem kontroli; przeprowadził szacowanie wszystkich świń utrzymywanych w gospodarstwie skarżącego w dniu [...] września 2018 r. oraz uzyskał potwierdzenie Wojewody P. o możliwości wydania decyzji odszkodowawczej, której kwota nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w Programie bioasekuracji na 2018 r. Organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego, słuszny jest wniosek, że w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki do wydania decyzji nakazującej ubój świń utrzymywanych w gospodarstwie skarżącego oraz zakazującej utrzymywania świń do końca 2018 r. Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącego dotyczących wyników kontroli z dnia [...] września 2018 r., organ odwoławczy wskazał, że nie wniósł on zastrzeżeń pokontrolnych oraz podpisał protokół kontroli nr [...], na którym widniała adnotacja o tym, że kontrolowany nie wnosi zastrzeżeń do protokołu, a zatem zgodził się z ustaleniami kontroli, co stoi w sprzeczności z zarzutami podnoszonymi przez skarżącego. Organ odniósł się także do argumentacji dotyczącej kwalifikacji bydła jako zwierząt kopytnych oraz przyznał słuszność niezasadnemu powołaniu przez PLW obok ust. 6 akapitu 4 pkt 3 także pkt 2 tego akapitu, uznając jednak, że błąd ten pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanej decyzji. Skargę na ww. decyzję wywiódł do tut. Sądu S. D., powołując się w niej na rażące naruszenie prawa strony postępowania polegające na: niedostosowaniu się przez organ I instancji do terminu z art. 35 k.p.a. i nie podjęcie działań z art. 36 k.p.a., a także brak umożliwienia skarżącemu dokonania wglądu i ustosunkowania się do materiału dowodowego w ustawowym terminie 7 dni, a ponadto zarzucił PWL ujawnienie danych osobowych zawartych w aktach sprawy osobie postronnej i naruszenie tajemnicy służbowej, zaś PWLW przemilczenie tego naruszenia oraz brak bezstronności PWL względem niego. Wniósł o uchylenie decyzji z powodu naruszeń przepisów procesowych oraz wyciągnięcie konsekwencji służbowych i karnych z powodu ujawnienia tajemnicy służbowej i danych osobowych W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, stanowi art. 57e ust. 4 wedle którego w przypadkach określonych w programie bioasekuracji powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję: (1) nakazującą zabicie utrzymywanych w gospodarstwie zwierząt z gatunków wrażliwych lub poddanie tych zwierząt ubojowi oraz (2) zakazującą wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim ww. zwierząt, przez okres wskazany w tym programie. Decyzję tą wydaje się zaś po przeprowadzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii kontroli w gospodarstwie, wyłącznie gdy posiadacz zwierząt: albo złożył w terminie określonym w programie bioasekuracji oświadczenie, że gospodarstwo, w którym przebywają te zwierzęta, nie spełni wymagań określonych w tym programie (lit. a) albo nie złożył w terminie określonym w programie bioasekuracji oświadczenia, o którym mowa wyżej i gospodarstwo, w którym przebywają te zwierzęta, nie spełnia wymagań określonych w tym programie po upływie terminu na ich spełnienie (lit. b), a także po uzyskaniu od właściwego miejscowo wojewody informacji, że wydanie tej decyzji nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w danym roku, o której mowa w art. 57e ust. 2 pkt 7 u.o.z.z. (vide: art. 57e ust. 5 u.o.z.z.). Gospodarstwo rolne skarżącego położone jest we wsi O. w gminie S. w powiecie a., a więc na obszarze obowiązywania Programu bioasekuracji, mającego na celu zapobieganie szerzeniu się afrykańskiego pomoru świń na lata 2015-2018, wprowadzonego na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 kwietnia 2015 r., (zwanego: "Programem"). Jak stanowi bowiem § 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia Program wprowadza się na obszarze województwa p., w powiecie a., m.in. w gminie S. Zgodnie z ust. 1-3 Programu, są nim objęte zwierzęta gospodarskie z gatunku świnia, utrzymywane w gospodarstwach położonych m.in. w gminie S., zaś Program ma na celu zapobieganie szerzeniu się wirusa afrykańskiego pomoru świń, ze zwierząt dzikich (dzik) na zwierzęta gospodarskie z gatunku świnia oraz pomiędzy stadami świń utrzymywanych w gospodarstwach. Jak stanowi ust. 5 Programu, cel ten zostanie osiągnięty przez zwiększenie poziomu bioasekuracji w gospodarstwach, przez spełnienie w nich wymagań wymienionych w ust. 6 Programu, a w sytuacji gdy nie będzie to możliwe, przez wydanie przez powiatowego lekarza weterynarii decyzji nakazującej zabicie lub poddanie ubojowi świń oraz zakazującej ich wprowadzania do gospodarstw i utrzymywania w gospodarstwach przez okres trwania Programu. Realizacja działań opisanych w programie pozwoli na doprowadzenie do stanu, w którym na obszarze objętym Programem, świnie będą utrzymywane wyłącznie w gospodarstwach o najwyższym poziomie bioasekuracji - w celu zminimalizowania ryzyka introdukcji wirusa afrykańskiego pomoru świń do gospodarstwa. Wymagania dotyczące bioasekuracji, które muszą spełnić gospodarstwa, w których są utrzymywane świnie, określone zostały w ust. 6 Programu. Akapit pierwszy precyzuje przy tym ogólne wymogi dotyczące bioasekuracji, obowiązujące na całym obszarze obowiązywania Programu, natomiast w akapicie czwartym zawarto wymogi dodatkowe, obowiązujące m.in. w gminie S. Jednym z nich jest wymóg utrzymywania świń w gospodarstwie w budynkach, w których nie są jednocześnie utrzymywane inne zwierzęta gospodarskie kopytne (pkt 3 tego akapitu) Wedle ust. 8 akapitu pierwszego Programu, jest on realizowany przez obowiązek spełniania przez posiadaczy świń wymagań wymienionych w ust. 6 Programu. Wprowadzony zaś z dniem 15 lipca 2017 r., na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wprowadzenia "Programu bioasekuracji mającego na celu zapobieganie szerzeniu się afrykańskiego pomoru świń" na lata 2015-2018, akapit dziesiąty, stanowi, że na obszarze województwa p., w powiecie a. w gminie m.in. S., w terminie do dnia 14 sierpnia 2017 r. gospodarstwo, w którym przebywają świnie, powinno spełniać wymagania wymienione w ust. 6 w akapitach pierwszym i czwartym (lit. a) posiadacz świń może złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z. (lit. b). Po przeprowadzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii kontroli, w przypadku: złożenia przez posiadacza świń oświadczenia, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z., w terminie do dnia 14 sierpnia 2017 r. albo niezłożenia przez posiadacza świń tego oświadczenia i gdy gospodarstwo, w którym przebywają świnie po dniu 14 sierpnia 2017 r. nie spełnia wymagań wymienionych w ust. 6 w akapitach pierwszym i czwartym, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję nakazującą zabicie świń utrzymywanych w gospodarstwie lub poddanie tych świń ubojowi oraz zakazującą wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt z gatunków wrażliwych przez okres obowiązywania programu. Podstawą ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, która po uchyleniu poprzednio wydanej w sprawie decyzji, nakazującej S. D. ubój 7 sztuk świń i zakazującej wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt z gatunku wrażliwych do 31 grudnia 2018 r., powróciła do rozpatrzenia przez organ I instancji, był protokół kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego w dniu [...] września 2018 r. W toku kontroli ustalono, że w gospodarstwie skarżącego znajduje się 10 świń (w tym 8 warchlaków), zaś w zawartej w protokole tabeli dotyczącej wymagań przewidzianych w Programie, zawarto ocenę negatywną wymogu utrzymywania świń w gospodarstwie w budynkach, w których nie są jednocześnie utrzymywane inne zwierzęta gospodarskie kopytne (wymóg zawarty w ust. 6 Programu akapicie czwartym pkt 3 Programu). Z protokołu wynika, że kontrola została przeprowadzona przez starszego inspektora weterynaryjnego działającego z upoważnienia PLW, przy udziale dwóch funkcjonariuszy Policji oraz dwóch rzeczoznawców, zaś obecny podczas kontroli skarżący nie wniósł do protokołu zastrzeżeń oraz złożył pod nim czytelny podpis, jak również pod protokołem czynności kontrolnych. Tego samego dnia dokonano oszacowania zwierząt, ustalając łączną kwotę odszkodowania na 2.400 zł. Protokół oszacowania również został podpisany czytelnie przez skarżącego. W przewidzianym terminie 7 dni, kontrolowany nie wniósł zastrzeżeń do protokołu kontroli oraz nie skorzystał z prawa do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w wyznaczonym przez organ terminie 3 dni, od daty otrzymania zawiadomienia (tj. od 25 września 2018 r.). W aktach sprawy znajduje się informacja pracownika Urzędu Wojewódzkiego w B. z dnia [...] października 2018 r., że dysponuje on środkami 2.800 zł z przeznaczeniem na bioasekurację. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożył oświadczenie, że gospodarstwo, w którym przebywają zwierzęta (świnie), nie spełni wymagań określonych w Programie, tj. oświadczenie, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z. Mając na uwadze powyższe, w ocenie tut. Sądu, w sprawie niniejszej zaistniały wszystkie przesłanki, nakazujące PWL wydanie decyzji, o której mowa w art. 57e ust. 4 pkt 1 i 2 u.o.z.z. Przede wszystkim skarżący nie złożył w wymaganym terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z. Zaś w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2018 r. (a więc w okresie obowiązywania Programu), stwierdzono, że gospodarstwo skarżącego nie spełnia wymogu wymienionego w ust. 6 akapicie czwartym pkt 3 Programu, tj. wymogu utrzymywania świń w gospodarstwie w budynkach, w których nie są jednocześnie utrzymywane inne zwierzęta gospodarskie kopytne. Ponadto uzyskano od właściwego miejscowo wojewody informację, że wydanie decyzji nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w danym roku. Taki stan rzeczy uprawniał zatem PWL do wydania względem skarżącego decyzji nakazującej poddanie świń utrzymywanych w gospodarstwie skarżącego ubojowi oraz zakazującej wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt z gatunków wrażliwych przez okres obowiązywania programu, tj. do końca 2018 r. Na ocenę powyższego stanu faktycznego nie może wpłynąć odmienne przekonanie skarżącego, co do kwalifikacji zwierząt utrzymywanych w tym samym ciągu budynków, co świnie (tj. cieląt), jako zwierząt nie kopytnych. Wyjaśnić w tym względzie należy, że bydło, świnie, owce i kozy na gruncie u.o.z.z. są kwalifikowane zbiorczo jako zwierzęta parzystokopytne (vide: art. 21 ust. 1 u.o.z.z.). Ponadto w odwołaniu od decyzji organu I instancji, skarżący przyznał, że cielęta są utrzymywane obok świń, co w ocenie tut. Sądu potwierdza ustalenia zawarte w protokole kontroli z dnia [...] września 2018 r., do którego skarżący nie złożył zastrzeżeń i który to protokół podpisał w dniu kontroli. Rację ma zatem organ odwoławczy kiedy twierdzi, że skarżący zgodził się ustaleniami protokołu kontroli, a co najmniej, że ich nie kwestionował. Uznać zatem należało, że organy obu instancji zasadnie ustaliły, że zarówno świnie, jak i inne zwierzęta kopytne, są utrzymywane w jednym budynku położonym na terenie gospodarstwa skarżącego, na co wskazuje również, znajdująca się w aktach sprawy, dokumentacja zdjęciowa. Ustalenie to stanowi z kolei niedopełnienie wymogu z ust. 6 akapitu 4 pkt 3 Programu, co uzasadnia wydanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżący nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a u.o.z.z., zaś organ I instancji uzyskał od właściwego miejscowo wojewody informację, że wydanie decyzji nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w danym roku. Ponadto organ I instancji wypełnił wszystkie zalecenia zawarte przez organ odwoławczy w poprzednio wydanej decyzji kasacyjnej, w tym dokonał rzetelnych ustaleń w zakresie ilości świń utrzymywanych w gospodarstwie skarżącego oraz dokonał ich oszacowania. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, wydanie zaskarżonej decyzji było słuszne i konieczne. Faktem jest, że niezasadnie organ I instancji powołał w uzasadnieniu wydanej decyzji naruszenie wymogu zawartego w pkt 2 akapitu czwartego zawartego w ust. 6 Programu, bowiem naruszenie tego wymogu nie wynika z protokołu kontroli z dnia [...] września 2018 r., jednakże organ II instancji, zasadnie owe naruszenie skorygował, eliminując je z podstawy faktycznej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, że kwestia niedochowania terminów załatwienia sprawy zawartych w k.p.a., może stanowić skargę na przewlekłość postępowania, której w niniejszej sprawie nie wywiedziono. Terminy załatwiania spraw, o których mowa w art. 35 § 3 k.p.a., mają charakter instrukcyjny dla organu prowadzącego postępowanie pod tym względem, że ich upływ nie pozbawia organu kompetencji do rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji (vide: B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie, 1996, s. 126). Uchybienie temu terminowi powoduje skutki przewidziane w art. 36 i 38 k.p.a. Tymczasem z akt sprawy wynika, że decyzja kasatoryjna organu odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. wpłynęła do PLW w dniu [...] września 2018 r., zaś [...] września 2018 r. PWL zawiadomił skarżącego o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się z dokumentami, z którego to uprawnienia skarżący nie skorzystał. Następnie po odczekaniu trzech dni, wyznaczonych na zasadzie art. 10 § 1 k.p.a., w kolejnym dniu roboczym, organ I instancji wydał decyzję. Taki harmonogram działań organu nie stanowi, ani o naruszeniu przez organ art. 10 § 1 k.p.a., ani o konieczności zawiadamiania skarżącego o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie, stosownie do art. 36 § 1 k.p.a. Dodać przy tym należy, że nie każde przekroczenie przez organ terminów załatwiania spraw oznacza per se, że organ pozostaje w stanie bezczynności lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Konieczne jest tutaj poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 24 kwietnia 2019 r. II SAB/Gd 12/19, Lex nr 2654281). Odnosząc się zaś do zarzutu bezstronności organu I instancji wskazać należy, że w sprawie niniejszej nie zachodzą okoliczności z art. 24 § 1 k.p.a. uzasadniające wyłączenie PLW od rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, w szczególności zaś do tych okoliczności nie należy fakt zeznawania w charakterze świadka przez osobę pełniąca funkcję PWL, w sprawie karnej toczącej się przeciwko skarżącemu. Z kolei kwestia wyłączenia innych pracowników Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w A., została załatwiona odmownie postanowieniem PWL z dnia [...] lutego 2018 r. Kwestia zaś ewentualnego niedochowania tajemnicy służbowej, czy ujawnienia danych osobowych osobie postronnej przez organ I instancji, nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania i nie podlega analizie w sprawie o wydanie decyzji nakazującej zabicie świń utrzymywanych w gospodarstwie lub poddanie tych świń ubojowi oraz zakazującej wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt z gatunków wrażliwych przez okres obowiązywania programu. Skarga podlegała zatem oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana bez zarzucanego naruszenia przepisów prawa i po przeprowadzeniu administracyjnego postępowania w sposób wystarczająco wyjaśniający, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a w konsekwencji również bez zarzucanego naruszenia przepisów procedury administracyjnej, mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Decyzja organu II instancji zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz rzeczowe uzasadnienie faktyczne i prawne, a także ponowną analizę całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz odniesienie do zarzutów odwołania. Organ dokonał przy tym prawidłowej wykładni powołanych przepisów, przytoczył najistotniejsze dla rozstrzygnięcia sprawy konkluzje, wynikające z protokołu kontroli oraz dokonał jego oceny w kontekście obowiązujących przepisów prawa. Tym samym, podniesione przez skarżącego zarzuty, nie mogły okazać się skuteczne. Zawarte tam twierdzenia stanowią w ocenie Sądu polemikę która, jako nie znajdująca oparcia w materiale dowodowym, a przy tym pozbawiona racji przekonywania, nie mogła doprowadzić do zdeprecjonowania ustaleń i wniosków poczynionych przez organy obu instancji. Zauważyć przy tym należy, że ani subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji, ani też niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia, nie poparte żadnymi prawnie relewantnymi argumentami, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Reasumując, stwierdzić należy, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, albowiem w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym jak i prawnym, właściwie zastosowano, stanowiące podstawę wydanych decyzji, przepisy prawa materialnego, nie dopuszczając się przy tym naruszenia przepisów proceduralnych. Również Sąd, działając z urzędu poza granicami skargi, nie dostrzegł żadnych uchybień, które powodowałyby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzeczono o oddaleniu skargi.