II SA/Bk 882/12

II SA/Bk 882/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 28 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. Spółki akcyjnej w B. na czynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie włączenia karty adresowej obiektu do gminnej ewidencji zabytków p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. II SA/Bk 882/12 U Z A S A D N I E N I E C. B. Spółka akcyjna w B. złożyła do sądu administracyjnego skargę na czynność Prezydenta Miasta B. polegającą na włączeniu karty adresowej obiektu chłodni znajdującego się przy ul. B. [...] w B. do gminnej ewidencji zabytków. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. W piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu 11 grudnia 2012 r. nastąpiło wyłączenie karty adresowej obiektu z gminnej ewidencji zabytków miasta B. – na skutek informacji P. Konserwatora Zabytków w B. o wyłączeniu tego obiektu z wojewódzkiej ewidencji zabytków. Stwierdził, że w związku z powyższym postępowanie stało się bezprzedmiotowe (k. 27). W odpowiedzi na wezwanie sądu o jednoznaczne wypowiedzenie się w kwestii podtrzymania lub wycofania skargi – skarżąca Spółka w piśmie z dnia 15 stycznia 2013 r. (k. 36) oświadczyła, że wycofuje skargę wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie oświadczeniem z dnia 15 stycznia 2013 r. skarżący cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że sąd oceni, iż jest ono niedopuszczalne, bowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu wymienione negatywne przesłanki w niniejszej sprawie nie zachodzą. Z akt wynika, że organ podjął czynności odpowiadające zadość stanowisku strony skarżącej sformułowanemu w skardze. Cofnięcie skargi należy zatem uznać za skuteczne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Stąd też orzeczono jak w punkcie 2. niniejszego postanowienia. Wbrew wnioskowi zawartemu w piśmie cofającym skargę - sąd nie miał podstaw orzekać w przedmiocie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. i art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. zwrot kosztów (także zastępstwa procesowego) przysługuje skarżącemu od organu w razie - odpowiednio - uwzględnienia skargi przez sąd lub gdy na skutek wniesienia skargi organ w całości podzielił stanowisko skarżącego i wskutek akceptacji zarzutów uchylił czynność lub akt we własnym zakresie. W sprawie niniejszej żadna z tych sytuacji nie miała miejsca. Sąd nie uwzględnił skargi, bowiem postępowanie zakończyło się umorzeniem postępowania z uwagi na wycofanie skargi. Nie doszło również do zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z pisma organu z dnia 8 stycznia 2013 r. (k. 27) uchylenie zaskarżonej czynności włączenia karty adresowej obiektu do gminnej ewidencji zabytków było skutkiem działania P. Konserwatora Zabytków polegającego na wykreśleniu obiektu z wojewódzkiej ewidencji zabytków, a nie skutkiem złożenia skargi.