II SA/Bk 888/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdził, że Ł. D. wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z uchybieniem terminu. Skargę na postanowienie organu odwoławczego złożył do sądu administracyjnego Ł. D., wskazując że osoba odbierająca przesyłkę zawierającą orzeczenie organu odwoławczego jest mu osobą obcą i nie była osobą uprawnioną do dokonania tej czynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej. Wywiódł, że doręczenie orzeczenia organu odwoławczego nastąpiło prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie wskazanego trzydziestodniowego terminu. W rozpoznawanym przypadku orzeczenie organu odwoławczego doręczono pod adresem skarżącego w dniu 9 sierpnia 2013 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis B. D. ze wskazaniem, że jest to ojciec adresata. Doręczyciel zaznaczył również, że przesyłkę odebrał pełnoletni domownik adresata. Skarżący argumentował, że osoba, która odebrała przesyłkę zawierającą postanowienie organu odwoławczego, jest osobą wobec niego obcą, niepozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, niebędącą jego sąsiadem ani dozorcą domu, w którym zamieszkuje skarżący. Natomiast po wezwaniu do wyjaśnienia tych okoliczności i wskazaniu stronie, kto widnieje podpisany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (vide zarządzenie na k. 8) – skarżący nie ustosunkował się do wezwania sądu. Wyjaśnić należy, że skarżący jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Ł. D. U. – S. i pod adresem: O. [...], [...] L. W takiej sytuacji pisma w postępowaniu administracyjnym należało mu doręczać pod wskazanym adresem tak jak każdej innej osobie fizycznej, zgodnie z zasadami uregulowanymi w art. 42 § 1 - 3 k.p.a., a w konsekwencji także zgodnie z zasadami z art. 43 i 44 § 1 – 4 k.p.a. (vide wyrok NSA z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie II GSK 594/09, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Stosownie do treści wskazanych przepisów osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą można doręczać korespondencję w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, w siedzibie organu administracji publicznej lub w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 42 § 1 – 3 k.p.a.), a także można ją doręczać dorosłemu domownikowi adresata, sąsiadowi lub dozorcy domu lub ewentualnie na zasadzie podwójnego awizowania z pozostawieniem przesyłki w placówce pocztowej, jeśli doręczenie następuje, jak w sprawie niniejszej, przez pocztę (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Jeśli zatem, jak w rozpoznawanym przypadku, doręczenie nastąpiło pod adresem zadeklarowanym jako miejsce prowadzenia przez osobę fizyczną działalności gospodarczej, to pod tym adresem jako miejscem pracy skarżącego i miejscem siedziby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej należało dokonywać doręczeń na zasadach przewidzianych dla doręczeń dla osób fizycznych, co też w niniejszej sprawie nastąpiło. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną jest również uznawane za miejsce siedziby jednostki organizacyjnej, co umożliwia doręczanie korespondencji takiej osobie również na zasadzie art. 45 k.p.a. tj. w lokalu siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pisma (vide orzecznictwo powołane w uzasadnieniu wyroku w sprawie II GSK 594/09). Zgodzić się należy ze stanowiskiem NSA ze sprawy II GSK 594/09, że nawet kwestionując ten ostatnio wskazany pogląd przyjąć należy, iż niezależnie od tego, czy doręczenie następuje na podstawie art. 42 § 1 k.p.a. dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą na adres siedziby prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa, czy na podstawie art. 45 k.p.a. w siedzibie jednostki organizacyjnej, osoba odbierająca przesyłkę musi być w obu przypadkach upoważniona do takiego działania. Skarżący w sprawie niniejszej kwestionował w skardze upoważnienie osoby, która podpisała odbiór postanowienia organu odwoławczego. Dlatego też wezwano go do wyjaśnienia wskazując, że zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację o jej odebraniu przez B. D. jako ojca strony i pełnoletniego domownika. Wezwanie opatrzono rygorem ustalenia, w wypadku braku odpowiedzi, że przesyłkę doręczono prawidłowo. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi będąc świadomy ustalonych konsekwencji. Stąd też należy uznać dokonane doręczenie postanowienia organu odwoławczego za prawidłowe w dniu 9 sierpnia 2013 r. Termin złożenia skargi upływał w piątek 16 sierpnia 2013 r. Skarga została złożona w dniu 19 sierpnia 2013 r. Była zatem spóźniona. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.