II SA/Bk 891/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. i A. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi H. P. i A.P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. Sąd oddalił skargę H. P. i A. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Pismem z dnia 3 października 2014 r. skarżący H. i A. P., złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając opisane żądanie pełnomocnik skarżących podkreślił, że H. P. nie mógł być obecny na ogłoszeniu orzeczenia w sprawie, albowiem w tym czasie trafił nagle do szpitala, a później był leczony ambulatoryjnie. W chwili zaś, gdy ustała przeszkoda i skarżący miał już wiedzę o niekorzystnym dla siebie orzeczeniu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, ale jak się później okazało w sprawie w której był uczestnikiem postępowania. W ocenie autora wniosku zaistniała w sprawie pomyłka, co do sygnatury sprawy, w której skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, wynika z tego, iż WSA w Białymstoku rozpoznawał jednocześnie trzy identyczne sprawy na trzy identyczne decyzje organu, wydane na podstawie tożsamych okoliczności faktycznych. Te szczególne okoliczności, zdaniem pełnomocnika skarżącego, przemawiają za tym, że strona bez swojej winy nie złożyła w terminie wniosku o uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa wprawdzie, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Nadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyr. NSA z 3.VIII.2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.). Uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Analizując złożony wniosek w kontekście opisanych powyżej przesłanek należy przyjąć, że o ile skarżący spełnili wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku, to nie można uznać, aby uprawdopodobnili okoliczności, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku było przez nich niezawinione. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący zostali prawidłowo zawiadomieni zarówno o sygnaturze prowadzonej z ich skargi sprawy, jak i o terminie rozprawy (k. 22). W zawiadomieniu tym zawarte było także stosowne pouczenie co do terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w przypadku oddalenia skargi. Okoliczność ta pozwala na przyjęcie, ze skarżący byli świadomi konieczności złożenia przedmiotowego wniosku w określonym terminie w przypadku oddalenia skargi. Wprawdzie w terminie ogłaszania wyroku skarżący, jak podano we wniosku, przybywał w szpitalu, a następnie leczony był ambulatoryjnie, tym niemniej okoliczność ta w realiach przedmiotowej sprawy nie może przemawiać za przywróceniem terminu. Podkreślić, bowiem należy, że wniosek o uzasadnienie wyroku mogła też złożyć żona skarżącego, będąca stroną prowadzonego postępowania. We wniosku nie wykazano natomiast, aby stan jej zdrowia uniemożliwiał dokonanie tej czynności. Także okoliczność omyłkowego złożenia przez skarżącego wniosku o uzasadnienie do sprawy o sygn. akt II SA/Bk 893/13, nie może, zdaniem Sądu, stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Świadczy to bowiem jedynie o niedołożeniu należytej staranności przez stronę i stanowi błąd, za który winę ponosi wyłącznie strona. Tym bardziej, że już w pierwszej korespondencji skierowanej przez Sąd do skarżących otrzymali oni informację pod jaką sygnaturą akt prowadzone będzie wszczęte przez nich postępowanie. W tych okolicznościach złożenie wniosku o uzasadnienie z ponad sześciomiesięcznym opóźnieniem należy ocenić w kategoriach zawinionego zaniedbania, które nie może stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.