II SA/Bk 892/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Mieczysław Markowski, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 marca 2018 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę Decyzją Dziekana Wydziału Biologiczno-Chemicznego Uniwersytetu w B. z dnia [...].10.2017 r. H. S. został skreślony z listy studentów I roku studiów – biologia środowiskowa, studia stacjonarne drugiego stopnia Wydziału Biologiczno – Chemicznego z powodu niezaliczenia roku studiów. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...].10.2017 r. o nr [...] przez Rektora Uniwersytetu w B. Decyzja została podjęta na podstawie art. 207 ust. 1, art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27.07.2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016r., poz. 1842 ze zm. – tekst jednolity) w związku z § 5 ust. 2, § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu w B. po ustaleniu przez organy, że student H. S. do końca poprawkowej sesji egzaminacyjnej semestru letniego tj. do [...].09.2017r. nie zaliczył 7 przedmiotów. Zgodnie z § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów U. "Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku studiów w określonym terminie". Podjęcie decyzji o skreśleniu z listy studentów było konsekwencją niezaliczenia również pierwszego semestru studiów – tj. pięciu przedmiotów i nieuzyskanie minimalnej liczby punktów wynoszącej 15 ECTS w sytuacji, gdy skarżący uzyskał jedynie 11 ECTS za pierwszy semestr. To, zdaniem Rektora (także Dziekana) stanowiło o braku postępów w nauce skarżącego. Student nie uzyskał także zaliczenia z dwóch przedmiotów semestru letniego, co stanowiło łącznie niezaliczenie 7 przedmiotów w roku akademickim 2016/2017 z rocznym deficytem punktów – 29 ECTS. Rektor zaznaczył, że władze uczelni z wyrozumiałością traktowały studenta, co przejawiało się w uwzględnianiu jego podań o przedłużenie sesji egzaminacyjnej semestru letniego i zimowego, o zmianę promotora pracy dyplomowej, a przede wszystkim umożliwienie kontynuacji studiów pomimo nieosiągnięcia wymaganych 15 punktów ECTS w semestrze zimowym co było już przesłanką do skreślenia z listy studentów na podstawie § 26 ust. 1 pkt 3 Regulaminu. W ocenie władz uczelni, skarżący nie poczynił wystarczających postępów w nauce umożliwiających mu zaliczenie I roku studiów. Okoliczności podnoszone w odwołaniu: niepełnosprawność z powodu wady wzroku czy zmiana pracy magisterskiej i promotora, nie mogły być argumentacja do zmiany decyzji Dziekana poprzez skierowanie na powtarzanie roku przy braku postępów studenta w nauce. Nadto pan H. S., będąc osobą niepełnosprawną z powodu wzroku, nie ubiegał się o zastosowanie alternatywnych rozwiązań wspierających go w procesie kształcenia. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Rektora U. o skreśleniu z listy studentów, H. S., zarzucił organom nadużycie przepisu § 27 pkt 2 Regulaminu studiów oraz zasad k.p.a. poprzez zatajenie, że skarżący składał prośbę o powtarzanie roku, natomiast organy oparły decyzję na subiektywnej, dowolnej ocenie sytuacji skarżącego i na jego niekorzyść. Skarżący nie wiedział o możliwości alternatywnej formy studiowania. Gdyby skierowano go na powtarzanie roku, to mógłby poprawić oceny i uzyskać wymaganą liczbę punktów ETCS. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji, jako niezgodnej z prawem. W odpowiedzi na skargę Rektor U. wniósł o jej oddalenie. Organ przyznał, że skarżący w dniu [...].09.2017 r. złożył 2 podania: o powtarzanie I roku studiów i o warunkowy wpis na II roku studiów. Dziekan nie wyraził na to zgody. Decyzję o skreśleniu z listy studentów oparto o przepis art. 190 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów U. Przepisy te dają uprawnienie władzom uczelni do skreślania studenta z listy, jeżeli nie spełnił określonych wymogów, co miało miejsce w sprawie niniejszej i nie było decyzję dowolna i subiektywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów została podjęta na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27.07.2005 r. o szkolnictwie wyższym (obecnie t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2183) w związku z § 26 ust. 1 pkt 3 oraz § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów U., który jest w istocie powtórzeniem przepisu ustawowego/ Art. 190 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy stanowi, że "Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów m.in. w przypadku nieuzupełnienia zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie". Użycie w cytowanym terminie słowa "może" wskazuje na uznaniowy charakter rozstrzygnięcia zapadłego na tej podstawie. Ustawodawca pozostawił organom uczelnianym ocenę okoliczności faktycznych, uzasadniających skreślenie z listy studentów przy czym uznanie o skreśleniu nie może nosić cech dowolności i wymaga należytego uzasadnienia stanowiska. Taki pogląd jest szeroko prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym m.in. w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6.04.2017 r. (IV SA/Gl 823/16), WSA w Krakowie z dnia 12.04.2017 r. (III SA/Kr 103/17), WSA w Gdańsku z dnia 27.07.2017 r. (III SA/Gd 391/17), WSA we Wrocławiu z dnia 7.09.2017 r. (IV SA/Wr 237/17). W powyższych orzeczeniach sądy podkreślają, że do kompetencji organów, z uwagi na zasadę autonomii uczelni, należy podjęcie decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów z tym, że decyzja powinna zawierać wszechstronną analizę materiału dowodowego i odpowiednio uargumentować stanowisko organu. Sąd, w składzie orzekającym, podziela taką linię orzeczniczą, z której jednoznacznie wynika, iż kontrola legalności decyzji dokonana przez sąd administracyjny została ograniczona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie została podjęta z przekroczenie, tzw. uznania administracyjnego, czy jest logiczną konsekwencją obiektywnej oceny materiału dowodowego. Powyższe tezy, na gruncie rozpatrywanej sprawy, dowodzą, w ocenie Sądu, iż decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów nie naruszała prawa. Należy zaznaczyć, iż stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości. Skarżący podjął studia na I roku studiów drugiego stopnia wydziału Biologiczno – Chemicznego U. po zakończeniu już studiów inżynierskich na innej uczelni, a mimo to nie stosował się do wymogów przewidzianych w planie studiów i nie przestrzegał obowiązków określonych w § 12 pkt 6 Regulaminu tj. uzyskiwania zaliczeń i zdawania egzaminów w wyznaczonych terminach. Dziekan wydziału wielokrotnie, przychylnie rozstrzygał prośby skarżącego poprzez: przedłużenie sesji egzaminacyjnej semestru zimowego, zmianę promotora pracy dyplomowej czy też przedłużenie sesji semestru letniego. Umożliwił skarżącemu kontynuację studiów pomimo nie osiągnięcia w semestrze zimowym minimalnej liczby 15 pkt ECTS, co było już wówczas przesłanką do skreślenia z listy studentów z powodu braku postępów w nauce na podstawie § 26 ust 1 pkt 2 Regulaminu. W ciągu roku akademickiego 2016/2017 skarżący nie zaliczył aż siedmiu przedmiotów z deficytem punktów 29 ECTS, a tym samym nie wykorzystał szansy udzielonej przez władze uczelni. Zatem nie sposób uznać (jak twierdzi skarżący), ze decyzja o skreśleniu z listy studentów została podjęta w sposób dowolny, subiektywny i niezgodny z prawem. W dniu [...].09.2017 r. skarżący złożył do Dziekana Wydziału Biologiczno -Chemicznego dwa podania: o wyrażenie zgody na powtarzanie I roku studiów i o warunkowy wpis na następny okres studiów. Wbrew twierdzeniom skarżącego podania te nie były zatajone, bowiem znajdują się w aktach jego sprawy. Odpowiedzią Dziekana na w/w prośby była właśnie decyzja z dnia [...].10.2017 r. o skreśleniu z listy, co oznacza, ze organ nie uwzględnił podania skarżącego z dnia [...].09.2017 r. Najdalej idącym rozstrzygnięciem organu, aczkolwiek negatywnym dla skarżącego, była decyzja o skreśleniu z listy studentów. W ocenie Sądu, organy obu instancji szczegółowo rozważyły przebieg studiów skarżącego w roku akademickim 2016/2017 wykazując brak jego postępów w nauce. Organy nie naruszyły zasady prawdy obiektywnej ani obowiązku wszechstronnego rozważania materiału dowodowego (art. 77, 77 § 1 i 80 k.p.a.). Podjęta decyzja nie jest dowolna, albowiem mieści się w granicach uznania administracyjnego. Jej uzasadnienie spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., gdyż odzwierciedla okoliczności sprawy w aspekcie przesłanek, wymaganych przy zastosowaniu przepisu art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu. Sąd podziela stanowisko Rektora, ze argumenty podnoszone przez skarżącego takie jak: trudności z przyswajaniem wiedzy z uwagi na niepełnosprawność spowodowaną wadą wzroku, zaległości spowodowane zmianą promotora pracy magisterskiej, są to elementy pozaprawne nie mogące wpływać na konkretne przesłanki będące podstawą decyzji. To samo dotyczy braku wiedzy skarżącego o istniejących na uczelni formach wsparcia dla studentów niepełnosprawnych. Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).