II SA/Bk 893/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego - oddala skargę.- Wnioskiem z dnia 9 czerwca 2005 r. T. J. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o przyznanie pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego od czerwca 2005 r. do chwili podjęcia pracy. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] organ I instancji przyznał T. J. zasiłek okresowy od dnia 1 czerwca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. w miesięcznej wysokości 107,02 zł. Wysokość tę organ wyliczył jako 20% różnicy między kryterium dochodowym rodziny w wysokości 632,00 zł, a dochodem rodziny T. J. w wysokości 96,88 zł. Z ustaleń organu I instancji wynika, że rodzina T. J. znajduje się trudnej sytuacji życiowej z powodu bezrobocia. Dochodem rodziny jest dodatek mieszkaniowy. W odwołaniu od powyższej decyzji T. J. podniosła, że przy ustalaniu dochodu rodziny organ I instancji nie powinien brać pod uwagę przyznanego dodatku mieszkaniowego, a wysokość zasiłku powinna być obliczona jako 50% różnicy między kryterium dochodowym rodziny w wysokości 632,00 zł, a dochodem rodziny. Ponadto, zdaniem skarżącej przepisy ustawy o pomocy społecznej dają możliwości podwyższania świadczenia o wysokość dotacji z budżetu państwa. Po rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wydaną dnia [...] sierpnia 2005 r. decyzją nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy powołując się na przepisy art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 7 pkt 4, art. 38 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, ust. 4, ust. 5 i art. 147 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) nie zgodził się z podniesionymi przez T. J. zarzutami, dotyczącymi zarówno bezzasadnego uwzględnienia przy obliczeniu dochodu rodziny dodatku mieszkaniowego, przyjętej przez organ stawki różnicy między kryterium dochodowym a dochodem rodziny, a także nie wzięcia pod uwagę należnych dla gmin dotacji z budżetu państwa. W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku T. J. powtórzyła zarzuty, że do dochodu jej rodziny nie powinien być wliczony dodatek mieszkaniowy. Wniosła o ponowne i prawidłowe ustalenie zasiłku okresowego, a także o wyrównanie za okres trzech miesięcy. Zdaniem Skarżącej, kwota zasiłku okresowego nie może być niższa, niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny, co wynika z pominiętego przez organy administracyjne przepisu art. 38 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy nie wlicza się do dochodu rodziny dodatku mieszkaniowego dla dziecka. Przepisy ustawy o pomocy społecznej dają także możliwość podwyższania świadczenia o wysokość dotacji z budżetu państwa, co powinno być uwzględnione przy ustalaniu wysokości zasiłku okresowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Bezspornym jest w tej sprawie, że rodzina T. J. spełniała określone w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) kryteria do przyznania jej pomocy w formie zasiłku okresowego. Zasiłek okresowy przysługuje rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny – art. 38 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Ustawodawca określił jednocześnie maksymalną i minimalną wysokość przyznawanych zasiłków okresowych. W przypadku rodziny, zasiłek ten ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny. Co do zasady, kwota zasiłku okresowego nie może być niższa, niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny i nie niższa niż 20 złotych miesięcznie – art. 38 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 ustawy. Jest to reguła, którą jednak ustawodawca ograniczył w przepisach przejściowych tej ustawy. I tak, w myśl przepisu art. 147 ust. 2 pkt 2 ustawy, w roku 2005 minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku rodziny 20 % różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem rodziny. Całkowicie bezzasadne jest zatem twierdzenie Skarżącej o pominięciu przez organy administracyjne przy wyliczeniu kwoty przyznanego jej zasiłku okresowego przepisu art. 38 ust. 3 pkt 2 ustawy. W roku 2005 minimalną wysokość zasiłków okresowych określa bowiem przepis art. 147 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Niezasadne jest również twierdzenie Skarżącej, że przepis art. 147 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej stanowi podstawę do podwyższenia zasiłku okresowego o wysokość dotacji z budżetu państwa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, w 2005 roku gminy otrzymują dotację celową z budżetu państwa na pokrycie wydatków na zasiłki okresowe w części określonej w ust. 2, a więc w części minimalnych zasiłków okresowych w 2005 roku. Przepis ten wskazuje na źródło finansowania wypłacanych przez gminy minimalnych kwot zasiłków okresowych. Nie stanowi natomiast źródła uprawnień dla osób ubiegających się o te zasiłki. Nie można również zgodzić się z zarzutami skargi, iż przy wyliczeniu wysokości zasiłku okresowego do dochodu rodziny nie powinien być wliczany dodatek mieszkaniowy. Błędne jest przede wszystkim powoływanie się przez Skarżącą na zawartą w przepisie art. 6 pkt 2 ustawy definicję dochodu dziecka. Pojęciem "dochód dziecka" ustawodawca posługuje się w przepisie art. 81 ust. 1 tej ustawy, regulującym zasady ponoszenia opłat za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, czego niniejsza sprawa nie dotyczy. Natomiast w przepisach regulujących zasady przyznawania w 2005 roku zasiłków okresowych ustawodawca używa pojęcia "dochód rodziny"- art. 38 ust. 1 pkt 2 i art. 147 ust. 2 pkt 2 ustawy. Dochód rodziny to suma miesięcznych dochodów osób w rodzinie - art. 6 pkt 4 ustawy. W myśl art. 8 ust. 3 ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; a także kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że to co nie podlega wliczeniu do tak rozumianego dochodu zostało wymienione przez ustawodawcę w art. 8 ust. 4 tejże ustawy. Do dochodu tego nie wlicza się więc jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartości świadczeń w naturze. Przyznany córce Skarżącej dodatek mieszkaniowy nie jest jednorazowym pieniężnym świadczeniem socjalnym, ani świadczeniem w naturze. Tak, jak zauważyło SKO w B., rodzaje świadczeń socjalnych wymienia art. 36 ustawy o pomocy społecznej i do grupy tych świadczeń nie należy dodatek mieszkaniowy. Tak stanowi prawo, którego wydane w tej sprawie decyzje nie naruszają. Przyznając T. J. zasiłek okresowy w kwocie 107,02 zł miesięcznie organ I instancji uzasadnił swoje rozstrzygnięcie sytuacją finansową ośrodka pomocy społecznej. Wskazał, że ze względu na ograniczone środki finansowe nie jest w stanie udzielić pomocy w wyższej wysokości. W budżecie Gminy nie ma wystarczających środków finansowych na uzupełnienie kwoty wydatków związanych z zasiłkami okresowymi ponad kwotę minimalną z budżetu państwa. Organ wskazał ponadto, że T. J. od dłuższego czasu jest objęta pomocą ze strony Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. Sukcesywnie otrzymuje pomoc w formie zasiłków okresowych i celowych. Zgodzić się więc należy z dokonaną przez organ odwoławczy oceną, że nie zostały w tej sprawie przekroczone granice uznania administracyjnego, w jakich działa organ administracji publicznej. Wszystko to sprawia, że skarga nie może być uwzględniona, co w świetle art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadniało jej oddalenie.-