II SA/Bk 90/15

PostanowienieWSA w Białymstoku2016-04-21

Skład orzekający: Marek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy śmierć jednego ze współskarżących, którego skarga dotyczy wyłącznie jego praw i obowiązków, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego w całości, czy też jedynie w części dotyczącej zmarłego?
Ratio decidendi
Śmierć strony, której przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do jej praw i obowiązków, powoduje bezprzedmiotowość postępowania w części dotyczącej zmarłego, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 PPSA. Postępowanie w pozostałym zakresie, dotyczącym praw i obowiązków żyjącego współskarżącego, powinno być kontynuowane, chyba że zaskarżone postanowienie dotyczyło praw objętych sukcesją.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. S. i T. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., które utrzymało w mocy postanowienie o ustaleniu T. M. opłaty legalizacyjnej za samowolę budowlaną. W trakcie postępowania sądowego zmarł jeden ze skarżących, E. S. Pełnomocnik zmarłego skarżącego wniósł o umorzenie lub zawieszenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe ze skargi E. S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. S. i T. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi E. S.; , P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2014r. o ustaleniu T. M. opłaty legalizacyjnej za popełnioną samowolę budowlaną. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T. M. Skargę na ww. postanowienie złożył też E. S. Obie skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2015 r. zostały połączone w celu ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W trakcie postępowania sąd uzyskał informację, że w dniu [...] marca 2016 r. skarżący E. S. zmarł (vide odpis skrócony aktu zgonu z dnia [...] marca 2016 r., k. 211). Ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 15 kwietnia 2016 r. wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o jego zawieszenie na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie ustalające T. M. opłatę legalizacyjną za popełnioną samowolę budowlaną. Postanowienie to dotyczy zatem wyłącznie interesu prawnego skarżącego T. M., albowiem odnosi się tylko do jego praw i obowiązków. W tych okolicznościach śmierć skarżącego E. S. spowodowała bezprzedmiotowość postępowania z jego skargi uzasadniającą umorzenie tego postępowania. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak było natomiast podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie postępowania może mieć bowiem miejsce tylko w przypadku, gdy przedmiot zaskarżenia dotyczy praw objętych sukcesją. W sprawie niniejszej taka sytuacja bez wątpienia nie występuje, albowiem zaskarżone postanowienie, jak już wyżej wskazano dotyczy opłaty legalizacyjnej, a więc obowiązku nałożonego na T. M. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło