II SA/Bk 914/12

II SA/Bk 914/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2012 r. znak [...] w przedmiocie uznania za bezskuteczne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i umorzenia postępowania w tym zakresie p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia II SA/Bk 914/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. o uznaniu za bezskuteczne czynności zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i umorzenia postępowania w tej sprawie. Spółka z o.o. P. w S. złożyła skargę na powyższe postanowienie organu II instancji wraz ze sprecyzowanym w piśmie z dnia 30 listopada 2012 r. (k. 18) wnioskiem o wstrzymanie wykonania następujących orzeczeń: postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. o nałożeniu grzywny w wysokości 30.000 zł w celu przymuszenia oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nakazującej wykonanie Spółce określonych robót budowlanych. Uzasadniając wniosek wskazano, że wykonanie wymienionych orzeczeń doprowadzi do wyrządzenia Spółce znacznej szkody jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uiszczenie grzywny może wywołać konieczność zakończenia prowadzonej działalności, a w konsekwencji utraty źródła dochodu i zwolnienia pracowników, którzy z kolei utracą stałe źródło zarobkowania. Skarżąca powołując się na orzecznictwo NSA wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne, gdy jej realizacja może powodować zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej. Wyjaśniła, że nie jest w stanie udźwignąć finansowych kosztów doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, bowiem są one na tyle znaczne, że przekraczają wielokrotnie jego wartość. Od kilku lat podejmuje działania mające na celu jego sprzedaż, jednak z uwagi na niekorzystną koniunkturę na rynku – starania te nie przynoszą oczekiwanego rezultatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego orzeczenia może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć tylko aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Powyższe wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie, w którym uznano za bezskuteczną czynność wniesienia zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego (jako złożonych po upływie terminu) oraz jednocześnie umarzające postępowanie w tej sprawie. W piśmie precyzującym wniosek skarżący określił jednak jako przedmiot wstrzymania – wydane w prowadzonym wobec niego postępowaniu egzekucyjnym postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia oraz wydaną wcześniej decyzję nakazującą wykonanie określonych obowiązków budowlanych (której niewykonanie było podstawą wystawienia tytułu wykonawczego). Zdaniem sądu powyższe wskazuje, że faktycznie chodzi skarżącemu o wstrzymanie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. Tego skutku nie może jednak osiągnąć złożonym w sprawie niniejszej wnioskiem (biorąc pod uwagę przedmiot sprawy i granice). Zauważyć należy przede wszystkim, że zaskarżone postanowienie (w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym) nie posiada przymiotu wykonalności. Wynika to z następujących okoliczności. Zgodnie z art. 35 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015) wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Ze zdania drugiego tego przepisu wynika, że organ egzekucyjny może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu. W literaturze wskazuje się, że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie postępowania egzekucyjnego lub poszczególnych czynności egzekucyjnych może być prawdopodobne uchylenie lub zmiana na korzyść zobowiązanego decyzji, na podstawie której wydano tytuł wykonawczy. Organ egzekucyjny i egzekutor są też zobowiązani do odstąpienia od czynności egzekucyjnych, jeśli zobowiązany przy wnoszeniu zarzutów przedstawi jednocześnie dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego (vide C. Kulesza [w:] D. R. Kijowski [red.] Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX/el, 2010, nr 94638). Zatem wstrzymanie czynności egzekucyjnych w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. może nastąpić tylko w przypadku gdy zarzut zostanie złożony poprawnie pod względem formalnym i zmierza do podważenia dopuszczalności egzekucji. W przypadku, jaki ma miejsce w sprawie niniejszej, nie doszło w ogóle do etapu merytorycznej oceny zarzutów, bowiem organ postanowieniem uznał je za złożone po terminie. Nie było więc możliwości, aby wywołały one skutek w postaci wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji wprowadzenie do obrotu prawnego postanowienia o uznaniu ich za bezskuteczne i umorzeniu postępowania nie prowadziło do żadnej zmiany w sytuacji skarżącego, bowiem nie wywoływało żadnych skutków w zakresie już prowadzonego postępowania. Miało ono wyłącznie formalny (procesowy) charakter i nie wywoływało żadnych następstw materialnoprawnych, a co do zasady tylko akty lub orzeczenia wywołujące takie skutki podlegają wykonaniu. W konkluzji stwierdzić trzeba, że wstrzymanie jego wykonania nie spowodowałoby powstania dla skarżącej Spółki żadnych pozytywnych skutków, bowiem jego wydanie nie miało wpływu na tok postępowania. Inaczej rzecz ujmując, nie miało ono przymiotu wykonalności. Odnośnie natomiast żądania wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nakazującej skarżącej Spółce wykonanie określonych robót budowlanych to wskazać trzeba, że z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż sąd może wstrzymać jedynie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wydana w sprawie, której przedmiotem była legalizacja stanu obiektu budowlanego. Obecnie mamy do czynienia ze sprawą egzekucyjną – z egzekucją administracyjną wszczętą na skutek doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego (art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a.). Nie jest to zatem ta sprawa, w której wydano decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zauważyć należy, że tamta sprawa została prawomocnie zakończona wyrokiem NSA o sygnaturze II OSK 673/10 oddalającym skargę kasacyjną od wyroku tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 551/09 oddalającego skargę na decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych. Odnośnie natomiast żądania wstrzymania postanowienia o nałożeniu grzywny – to żądanie w tym zakresie zostanie rozpoznane w sprawie II SA/Bk 920/12, w której skarżący również zgłosił wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji w sprawie niniejszej żądanie w tym zakresie nie mogło zostać merytorycznie ocenione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.