II SA/Bk 920/12

II SA/Bk 920/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia II SA/Bk 920/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków o charakterze niepieniężnym (wykonania określonych robót dostosowujących budynek do stanu zgodnego z prawem). Grzywnę ustalono w wysokości 30.000 zł Spółka z o.o. P. w S. złożyła skargę na powyższe postanowienie organu II instancji wraz ze sprecyzowanym w piśmie z dnia 30 listopada 2012 r. (k. 21) wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nakazującej wykonanie Spółce określonych robót budowlanych. Uzasadniając wniosek wskazano, że wykonanie wymienionych orzeczeń doprowadzi do wyrządzenia Spółce znacznej szkody, jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uiszczenie grzywny może wywołać konieczność zakończenia prowadzonej działalności, a w konsekwencji utraty źródła dochodu i zwolnienia pracowników, którzy z kolei utracą stałe źródło zarobkowania. Skarżąca powołując się na orzecznictwo NSA wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne, gdy jej realizacja może powodować zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej. Wyjaśniła, że nie jest w stanie udźwignąć finansowych kosztów doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, bowiem są one na tyle znaczne, że przekraczają wielokrotnie jego wartość. Od kilku lat podejmuje działania mające na celu jego sprzedaż, jednak z uwagi na niekorzystną koniunkturę na rynku – starania te nie przynoszą oczekiwanego rezultatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego orzeczenia może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć tylko aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Powyższe wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie nakładające kilkudziesięciotysięczną grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązków, wydane w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie precyzującym wniosek skarżący określił dodatkowo jako przedmiot wstrzymania – wydaną wcześniej wobec niego decyzję nakazującą wykonanie określonych obowiązków budowlanych (której niewykonanie było podstawą wystawienia tytułu wykonawczego). Zdaniem sądu powyższe wskazuje, że faktycznie chodzi skarżącemu o wstrzymanie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. Przede wszystkim zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie posiada przymiot wykonalności, bowiem jego niewykonanie prowadzić może do dwojakich skutków. W zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego o wykonanie obowiązków wynikających z przepisów prawa budowlanego - nieuiszczenie grzywny skutkuje wdrożeniem wykonania zastępczego powodującego powstanie po stronie zobowiązanego dodatkowych kosztów. Nadto wykonanie postanowienia, zwłaszcza określającego grzywnę w tak wysokiej jak w sprawie niniejszej wysokości, może wywoływać istotną zmianę na niekorzyść w sytuacji zobowiązanego. Zaskarżone postanowienie wywołuje więc niewątpliwie skutki materialnoprawne i posiada przymiot wykonalności. Zdaniem sądu skarżący w sposób wystarczający z punktu widzenia art. 61 § 3 p.p.s.a. uprawdopodobnił wniosek o wstrzymanie wykonanie kwestionowanego postanowienia. Przede wszystkim wskazał okoliczności, z których wynika, że uiszczenie tak wysokiej grzywny wywołać może skutki trudne do odwrócenia. Takimi niewątpliwie są znaczne utrudnienie czy nawet uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej spowodowane utratą płynności finansowej, która może prowadzić do upadłości. Doświadczenie życiowe i aktualna ogólnospołeczna trudna sytuacja związana z kryzysem finansowym i spadkiem koniunktury potwierdzają, że kilkudziesięciotysięczna kwota grzywny pozostająca do zapłacenia przez prywatnego przedsiębiorcę i skutki wykonania tego obowiązku mogą decydować o jego bycie i o faktycznie braku możliwości odbudowania w przyszłości dotychczasowej pozycji. Stąd też za uzasadniony należy uznać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nakładającego grzywnę w kwocie 30.000 zł nawet w sytuacji, gdy jako należność finansowa mogłaby być zwrócona w przyszłości przez organ po wykonaniu obowiązku. Odnośnie natomiast żądania wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych to wskazać trzeba (podobnie jak w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie II SA/Bk 914/12 ze skargi tej samej Spółki), że z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż sąd może wstrzymać jedynie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wydana w sprawie, której przedmiotem była legalizacja stanu obiektu budowlanego. Obecnie mamy do czynienia ze sprawą egzekucyjną – z egzekucją administracyjną wszczętą na skutek doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego (art. 26 § 5 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Nie jest to zatem ta sprawa, w której wydano decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zauważyć należy, że tamta sprawa została prawomocnie zakończona wyrokiem NSA o sygnaturze II OSK 673/10 oddalającym skargę kasacyjną od wyroku tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 551/09 oddalającego skargę na decyzję nakładającą wykonanie określonych robót budowlanych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.