II SA/Bk 931/05

Dnia 8 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk(spr), po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2005 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. D. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...]sierpnia 2005 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych p o s t a n a w i a: Odrzucić skargę.- Pan Cz. S. wniósł w imieniu pani L. K. D. skargę na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] sierpnia 2005 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Do skargi dołączył akt notarialny sporządzony przed Notariuszem Publicznym w Ch., w którym córka L. K. D. upoważniła swoich rodziców Cz. S. i A. S. do sprawowania zarządu na jej nieruchomością oraz do reprezentowania jej przez organami administracji samorządowej, rządowej i przed sądami powszechnymi (k. 7 akt sprawy). W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia 18 października 2005 roku pan Cz. S. i pani A. S. zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniach 25 listopada 2005 roku i 9 listopada 2005 roku (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 18 i 21 akt sprawy). Mimo wezwania ani pan Cz. S., ani też pani A. S. nie uzupełnili postulowanych braków formalnych skargi, przedkładając ponownie to samo pełnomocnictwo. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W B. ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Art. 58 § 1 pkt. 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zobowiązują sąd do odrzucenia skargi, w wypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zakreślony skarżącym termin do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi upłynął w dniu 16 listopada 2005 roku. Do tejże daty skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi, a także nie złożyli pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony mogą być między innymi jego rodzice (art. 35 cytowanej ustawy). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku wymiar sprawiedliwości sprawują w Rzeczpospolitej Polskiej Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe (DZ.U. z 1997 roku, nr 78, poz. 483 z późn. zm.). Sądy administracyjne zostały określone więc wprost jako odrębna od sądów powszechnych kategoria sądów. Powyższe unormowanie znajduje potwierdzenie w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 roku, nr 98, poz. 1070), w którym wskazano że sądami powszechnymi są sądy rejonowe, sądy okręgowe oraz sądy apelacyjne. Sądy powszechne ponadto sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie nienależącym do sądów administracyjnych, sądów wojskowych oraz Sądu Najwyższego. Powyższa okoliczność skutkuje tym, iż złożone do akt sprawy pełnomocnictwo do reprezentowania pani L. K. D. przed sądami powszechnymi, przez jej rodziców pana Cz. S. i panią A. S. jest nieskuteczne (nie uprawnia) do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w kontekście art. 58 § 1 pkt. 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. był zobligowany do odrzucenia skargi pani L. K. D.