II SA/Bk 933/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości polegającego na udzieleniu zezwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...].06.2016 r. P. S.A. z siedzibą w L. wystąpiła do Starosty S. o wydanie decyzji zezwalającej, w trybie art. 124 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm., dalej: "u.g.n."), na wejście w teren dla przeprowadzenia inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie sieci elektroenergetycznej SN-15 kV i nN-0,4 kV składającej się z linii kablowych SN-15 kV, linii kablowych nN-0,4 kV oraz kontenerowej stacji transformatorowej SN/nN na terenie obejmującym między innymi działkę oznaczoną nr [...] obręb S., położoną przy ul. [...] w S.. We wniosku wskazano, że dotychczasowe rokowania prowadzone z właścicielem ww. działki tj. A. B. nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na wykonanie ww. planowanych prac. Na potwierdzenie Wnioskodawca przedłożył pismo skierowane do A. B. z dnia [...].06.2016 r. oraz załączony do niego projekt porozumienia regulującego proponowane warunki korzystania z nieruchomości, na które to pismo A. B. nie udzielił Wnioskodawcy odpowiedzi. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego do akt wpłynęło pismo zastępcy Burmistrza S. z dnia [...].08.2016 r. informujące, iż działka nr [...] w S. objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...].03.2006 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2006 r., Nr 129, poz. 1229). W aktach znajduje się także pismo A. B. z dnia [...].10.2016 r., w którego treści odmówił on wyrażenia zgody na zrealizowanie przez Wnioskodawcę planowanej inwestycji, pismo Wnioskodawcy z dnia [...].10.2016 r. uszczegóławiające wniosek o ograniczenia w sposobie korzystania z ww. nieruchomości, pismo zastępcy Burmistrza S. z dnia [...].11.2016 r. interpretujące postanowienia ww. planu miejscowego, protokół przeprowadzonej rozprawy administracyjnej, a także polemiczne pisma Wnioskodawcy oraz A. B. dotyczące lokalizacji posadowienia stacji transformatorowej na ww. działce. Na podstawie powyższych dowodów Starosta S. decyzją z dnia [...].03.2017 r., znak [...], ograniczył sposób korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę o numerze geodezyjnym [...] i powierzchni 0,3704 ha, położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] S. (jednostka ewidencyjna: S.- miasto), stanowiącej własność A. B., przez udzielenie zgody na budowę w obrębie działki nr [...] kontenerowej stacji transformatorowej o wymiarach 2,5 m\3.5 m (typu BEK 250/350) oraz linii kablowych SN-15 kV i nN-0,4 kV zgodnie z załącznikiem mapowym w skali 1:500 stanowiącym integralną część decyzji. Zajęta na mocy niniejszej decyzji powierzchnia gruntu niezbędna do prawidłowej eksploatacji urządzeń wynosi 21 m i została zaznaczona na ww. załączniku mapowym kolorem zielonym, zaś powierzchnia gruntu niezbędna do przeprowadzenia prac wynosi 45 m2 i została zaznaczona na załączniku mapowym kolorem niebieskim. Strefę bezpieczeństwa dla projektowanej stacji transformatorowej określa się na pas terenu o szerokości 3 m (wokół stacji), w którym nie mogą być wznoszone budynki i nie mogą być wykonywane nasadzenia drzew, natomiast mogą być prowadzone uprawy rolne. Z uwagi na fakt, iż projektowane kable linii energetycznych będą wprowadzane do stacji transformatorowej bezpośrednio od strony drogi publicznej, nie ma konieczności ustanawiania dla nich strefy bezpieczeństwa. Ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości przez właściciela i wykonywanie uprawnień przez podmiot, któremu udzielono zezwolenia na mocy niniejszej decyzji następuje zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S., uchwalonym przez Radę Miejską w S. uchwałą nr [...] z dnia [...].03.2006 r. (punkt 1 decyzji). Ponadto Starosta S. zobowiązał A. B. do udostępnienia Spółce Akcyjnej P. w L. części nieruchomości (45 m2 gruntu zaznaczone kolorem niebieskim na załączniku mapowym będącym integralną częścią niniejszej decyzji) na czas niezbędny do wykonania robót budowlanych związanych z budową urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 2 decyzji); zobowiązał P. S.A. w L. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po wykonaniu robót budowlanych związanych z budową urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 3 decyzji); zobowiązał właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 4 decyzji) oraz wskazał, że ostateczna decyzja stanowi podstawę do dokonania stosownych wpisów w księdze wieczystej (punkt 5 decyzji). Powyższa decyzja została uchylona w całości ma mocy decyzji Wojewody P. z dnia [...].05.2017 r. nr [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na uchybienia natury procesowej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz załączeniu do akt odpisu aktu notarialnego z dnia [...].09.1970 r. rep. [...] tj. umowy darowizny, na mocy której A. B. uzyskał prawo własności przedmiotowej nieruchomości, decyzją z dnia [...].08.2017 r. nr [...] Starosta S. ograniczył sposób korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu o numerze geodezyjnym [...] i powierzchni 0,3704 ha, położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] S. (jednostka ewidencyjna: S. - miasto), stanowiącej własność A. B., przez udzielenie zgody na budowę w obrębie działki nr [...] kontenerowej stacji transformatorowej o wymiarach 2,5 m\3.5 m (typu BEK 250/350) oraz linii kablowych SN-15 kV i nN-0,4 kV zgodnie z załącznikiem mapowym w skali 1:500 stanowiącym integralną część decyzji. Zajęta na mocy niniejszej decyzji powierzchnia gruntu niezbędna do prawidłowej eksploatacji urządzeń wynosi 21 m i została zaznaczona na ww. załączniku mapowym kolorem zielonym, zaś powierzchnia gruntu niezbędna do przeprowadzenia prac wynosi 45 m2 i została zaznaczona na załączniku mapowym kolorem niebieskim. Strefę bezpieczeństwa dla projektowanej stacji transformatorowej określa się na pas terenu o szerokości 3 m (wokół stacji), w którym nie mogą być wznoszone budynki i nie mogą być wykonywane nasadzenia drzew, natomiast mogą być prowadzone uprawy rolne. Z uwagi na fakt, iż projektowane kable linii energetycznych będą wprowadzane do stacji transformatorowej bezpośrednio od strony drogi publicznej, nie ma konieczności ustanawiania dla nich strefy bezpieczeństwa. Ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości przez właściciela i wykonywanie uprawnień przez podmiot, któremu udzielono zezwolenia na mocy niniejszej decyzji następuje zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S., uchwalonym przez Radę Miejską w S. uchwałą nr [...] z dnia [...].03.2006 r. (punkt 1 decyzji). Ponadto Starosta S. zobowiązał A. B. do udostępnienia Spółce Akcyjnej P. w L. części nieruchomości (45 m2 gruntu zaznaczone kolorem niebieskim na załączniku mapowym będącym integralną częścią niniejszej decyzji) na czas niezbędny do wykonania robót budowlanych związanych z budową urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 2 decyzji); zobowiązał P. S.A. w L. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po wykonaniu robót budowlanych związanych z budową urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 3 decyzji); zobowiązał właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii urządzeń opisanych w punkcie 1 (punkt 4 decyzji) oraz wskazał, że ostateczna decyzja stanowi podstawę do dokonania stosownych wpisów w księdze wieczystej (punkt 5 decyzji). W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ wskazał, że w sprawie ustalono, iż przeznaczenie części przedmiotowej działki pod stację transformatorową wynika z ogólnych zapisów planu miejscowego, które nakazują lokalizację stacji w pasie terenu przyległym do drogi, w sposób możliwie jak najmniej ograniczający możliwość przyszłego zagospodarowania nieruchomości. Na podstawie rysunku planu miejscowego organ stwierdził, że ta część działki przeznaczona jest pod tereny zieleni urządzonej o symbolu 3ZP, zaś po dokonaniu analizy uciążliwości planowanej inwestycji dla nieruchomości organ ustalił, że zaproponowana we wniosku lokalizacja jest możliwie najmniej uciążliwą. Podkreślono przy tym, że planowana inwestycja zastąpi obecną słupową stację transformatorową. Organ wskazał także, że przeprowadzone w niniejszej sprawie rokowania Wnioskodawcy z właścicielem nieruchomości nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na przeprowadzenie wnioskowanej inwestycji. Wojewoda P., po rozpatrzeniu odwołania A. B. od ww. decyzji, utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...].10.2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki z art. 124 ust. 1 u.g.n. uzasadniające ograniczenie sposobu korzystania przez A. B. z przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca przeprowadził bowiem z jej właścicielem wymagane rokowania, które nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na przeprowadzenie inwestycji. Ponadto organ II instancji na podstawie pisma Burmistrza S. z dnia [...].08.2016 r. dokonującego analizy planu miejscowego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest z nim zgodna. W tym względzie organ odwoławczy wskazał, że część działki nr [...], na której w chwili obecnej posadowiona jest stacja transformatorowa leży na obszarze oznaczonym w planie miejscowym symbolem 3ZP, przeznaczonym, zgodnie § 11 ust. 1 pkt 3 ww. uchwały, pod tereny zieleni urządzonej o charakterze reprezentacyjnym. Zgodnie z § 11 ust. 2 ww. uchwały, na terenach tych dopuszcza się lokalizację urządzeń i obiektów: małej architektury o przeznaczeniu wypoczynkowo rekreacyjnym, placyków zabaw dla dzieci i urządzeń infrastruktury technicznej związanych z urządzeniem tych terenów. W ocenie organu II instancji powyższe przeznaczenie mieści się w jednym z rodzajów celu publicznego, wymienionym w art. 6 pkt 9c u.g.n. Ponadto Wojewoda P. podkreślił, że na działce jest zlokalizowana trasa przebiegu linii SN oraz, że § 35 ww. uchwały dopuszcza dla każdego przeznaczenia lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej. Powołał przy tym treść § 35 ust. 6 ww. uchwały, umożliwiający lokalizację projektowanych stacji transformatorowych 15/0,4 kV wraz z liniami zasilającymi SN 15 kV, zgodnie z następującymi zasadami: 1) linie napowietrzne prowadzić równolegle lub prostopadle do linii rozgraniczających tereny; 2) linie kablowe prowadzić w pasach drogowych; 3) ustalenie lokalizacji stacji transformatorowych powinno wynikać z projektu zagospodarowania terenu inwestycji lub w pasie terenu przyległym do drogi; 4) zachować odległość od istniejącego drzewostanu: dla linii napowietrznych 15 kV - 5 m, a dla linii kablowych nie mniej niż 1,5 m. Organ odwoławczy wskazał także na § 35 ust. 7 ww. uchwały, który dopuszcza zmianę lokalizacji projektowanych linii SN 15 kV oraz stacji transformatorowych, a także ich ilości, pod warunkiem, że nie będzie to kolidowało z istniejącym i projektowanym zagospodarowaniem terenu i zachowane będą obowiązujące w tym zakresie przepisy szczególne. W ocenie organu II instancji przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem leży w pasie terenu przyległym do drogi a ponadto znajduje się na terenie przeznaczonym pod cel publiczny. Lokalizacja stacji transformatorowej w miejscu wskazanym przez Wnioskodawcę nie wpłynie na istniejące zagospodarowanie terenu, bowiem jej lokalizacja nie wymusza zmiany sposobu korzystania z nieruchomości, ani nie uniemożliwia jej użytkowania. Skargę na powyższą decyzję wniósł do tut. sądu administracyjnego A. B., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 21 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi wskazał, że prawo własności może być ograniczone tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza istoty tego prawa. Powołał przy tym art. 112 ust. 1 u.g.n. pozwalający na ingerencję w prawo własności jedynie w sytuacji gdy cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez ograniczenie praw do nieruchomości. Podniósł także, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka oznaczona jest symbolem MN czyli przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną, a zatem nie można wydać względem niej przedmiotowej decyzji. W ocenie Skarżącego przebieg linii energetycznej i usytuowanie projektowanego transformatora nie zostało uwidocznione w części graficznej planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.. dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres tej kontroli wyznaczają, zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. 2016 r. poz. 2147 ze zm., dalej jako: u.g.n.) wedle, którego starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie ww. zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, o uzyskanie zgody na wykonanie planowanych prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie, do którego należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Regulacja powyższa normuje kwestie związane z ograniczaniem praw do nieruchomości w związku z budową przewodów i urządzeń. Powołany wyżej art. 124 ust. 1 u.g.n. jako mający charakter uregulowania szczególnego, musi być interpretowany dosłownie, w związku z czym nie jest dopuszczalne formułowanie jakichkolwiek innych przesłanek umożliwiających albo wykluczających zastosowanie ograniczenia, o jakim mowa w tym przepisie. Według przesłanek z art. 124 ust. 1 u.g.n. ograniczenie właściciela w sposobie korzystania z nieruchomości możliwe jest tylko w niezbędnym zakresie. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym (w przypadku braku planu zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), a udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem w celu uzyskania jego zgody na wykonywanie prac wymienionych w tym przepisie. W ocenie Sądu, przesłanki warunkujące możliwość zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 124 ust. 1 u.g.n., zostały w niniejszej sprawie spełnione. Przede wszystkim, jak wynika z materiału dowodowego, przeprowadzone w sprawie rokowania nie doprowadziły do wyrażenia przez Skarżącego zgody na zrealizowanie planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji. Okoliczności tej nie kwestionuje także sam Skarżący. Nie ulega zatem wątpliwości, że na dzień orzekania przez organ, nie doszło do wypracowania przez strony porozumienia w tej kwestii. Zauważyć przy tym należy, że Wnioskodawca, występując do starosty z wnioskiem w trybie art. 124 u.g.n., powinien formalnie wykazać, że przeprowadził bezskuteczne rokowania, z kolei organ ten nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej oceny ich przebiegu. Wobec tego, że pojęcie rokowań nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, przyjąć należy, że spełnienie tego obowiązku oznacza sytuację, w której, pomimo złożonej przez inwestora propozycji warunków uzyskania zezwolenia na przeprowadzenie inwestycji, do porozumienia pomiędzy stronami nie doszło. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Dokonując analizy spełnienia drugiej przesłanki tj. zgodności dokonywanego ograniczenia korzystania z nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, organy obu instancji słusznie odniosły się do postanowień uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...].03.2006 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. Analiza zarówno postanowień ww. aktu prawa miejscowego, jak i stanowiącego Załącznik Nr 1 do ww. uchwały opracowania graficznego, a w szczególności mapy sytuacyjno-wysokościowej, w szczególności formatek o nr 8-6 i 8-7, doprowadziła organy do słusznego wniosku, że obszar działki nr [...] objęty planowaną inwestycją oznaczony jest symbolem 3ZP, stanowiącym zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 3 ww. uchwały, tereny o podstawowym przeznaczeniu pod zieleń urządzoną o charakterze reprezentacyjnym, na których dopuszcza się lokalizację m.in. urządzeń infrastruktury technicznej związanych z urządzeniem tych terenów (vide § 11 ust. 2 ww. uchwały). Jednocześnie, w części uchwały dotyczącej ustaleń z zakresu infrastruktury technicznej akt ten wskazuje, że trasy przebiegu liniowych urządzeń energetycznych i terenów urządzeń elektroenergetycznych zostały oznaczone symbolem E, przy czym dla linii elektroenergetycznych SN15 kV jest to symbol ES (vide § 35 ust. 1 pkt. 2 ww. uchwały), zaś lokalizację istniejących stacji transformatorowych 15/0,4 kV na terenie miasta oznacza się symbolem 3 (vide § 35 ust. 3 ww. uchwały). Powyższe zapisy korelują ze stanem faktycznym, bowiem rzeczywiście przez część działki Skarżącego oznaczoną symbolem 3ZP przebiega linia sieci elektroenergetycznej SN 15 kV oraz zlokalizowana jest na niej stacja transformatorowa. Na uwadze mieć przy tym należy, że postanowienie zawarte w treści § 35 ust. 5 ww. uchwały, zakłada na terenie miasta S. sukcesywną wymianę istniejących, napowietrznych linii SN 15 kV, na kablowe. Treść § 35 ust. 6 tej uchwały określa zasady wedle których dopuszczalna jest lokalizacja projektowanych stacji transformatorowych 15/0,4 kV wraz z liniami zasilającymi SN 15 kV. Wedle tych zasad: 1) linie napowietrzne prowadzone powinny być równolegle lub prostopadle do linii rozgraniczających tereny; 2) linie kablowe powinny być prowadzone w pasach drogowych; 3) ustalenie lokalizacji stacji transformatorowych powinno wynikać z projektu zagospodarowania terenu inwestycji lub w pasie terenu przyległym do drogi; 4) zachowana odległość od istniejącego drzewostanu powinna wynosić dla linii napowietrznych 15 kV - 5 m, zaś dla linii kablowych nie mniej niż 1,5 m. Jak słusznie przy tym wskazał organ II instancji § 35 ust. 7 uchwały, dopuszcza zmianę lokalizacji projektowanych linii SN 15 kV oraz stacji transformatorowych, a także ich ilości, pod warunkiem, że nie będzie to kolidowało z istniejącym i projektowanym zagospodarowaniem terenu i zachowane będą obowiązujące w tym zakresie przepisy szczególne. Mając na uwadze powyższe zasadnie w niniejszej sprawie ustalono, że projektowana inwestycja zakładająca budowę w obrębie działki nr [...] kontenerowej stacji transformatorowej o wymiarach 2,5 m\3.5 m oraz linii kablowych SN-15 kV i nN-0,4 kV jest zgodna z obowiązującym dla obszaru inwestycji planem zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim bowiem projektowane urządzenia przesyłowe zastąpią te obecnie posadowione na przedmiotowej działce, która to okoliczność została przewidziana ustaleniami planu miejscowego. Nowe linie kablowe, które zastąpią dotychczasowe napowietrzne, prowadzone będą w pasie drogi, zaś ich doprowadzenie do stacji transformatorowej nastąpi bezpośrednio z drogi publicznej. Projektowana nowa stacja kontenerowa, zastępująca istniejącą wyeksploatowaną transformatorową stację słupową, zlokalizowana będzie w pasie terenu bezpośrednio przylegającym do drogi publicznej, natomiast ustanowiona na mocy decyzji organu I instancji strefa bezpieczeństwa o szerokości 3 m wokół projektowanej stacji, uniemożliwia dokonywanie w niej nasadzeń drzew, gwarantując zachowanie warunku opisanego w § 35 ust. 6 ww. uchwały. Słusznie także organy ustaliły, że zmiana lokalizacji projektowanej linii kablowej, względem istniejącej napowietrznej, nie będzie kolidowała zarówno z istniejącym, jak i projektowanym zagospodarowaniem terenu, zaś nowa lokalizacja stacji kontenerowej zastępuje dotychczasową. Nie sposób także uznać, aby w wyniku projektowanej lokalizacji doszło do naruszenia jakichkolwiek przepisów szczególnych dotyczących zagospodarowania przestrzennego przedmiotowej części działki. Projektowana lokalizacja planowanych inwestycji, w ocenie Sądu, w żaden sposób nie ogranicza zatem dotychczasowego sposobu zagospodarowania działki Skarżącego. Wprost przeciwnie, wobec likwidacji dotychczasowej napowietrznej linii energetycznej, zwiększa nawet jej użyteczność oraz estetykę, poprawiając przy tym bezpieczeństwo ludzi i mienia, a także niezawodność zasilania odbiorców w energię elektryczną (w tym Skarżącego). Z kolei lokalizacja kontenerowej stacji transformatorowej na działce nr [...] zaproponowana przez Skarżącego w trakcie postępowania administracyjnego, w ocenie Sądu w żaden sposób nie zwiększyłaby użyteczności działki. Przychylenie się do niej wiązałoby się bowiem z koniecznością poniesienia wysokich nakładów organizacyjnych oraz finansowych, a także w związku z koniecznością ustanowienia drogi dojazdowej po całej długości przedmiotowej działki, wyłączałoby z możliwości użytkowania znacznie większy obszar aniżeli ten podlegający obecnemu wyłączeniu. Co więcej argumentacja Skarżącego, jakoby planował on na przedmiotowej części działki budowę budynku nie znajduje potwierdzenia w planistycznym przeznaczeniu tej części działki, przeznaczonej pod tereny zielone. Planowana lokalizacja stacji nie ograniczy zatem korzystania z działki zgodnie z ustaleniami planu miejscowego, który wyłącza możliwość wybudowania w tej części działki jakichkolwiek budynków. Na marginesie należy także zauważyć, że kwestia ewentualnego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z działki Skarżącego przez przedsiębiorstwo przesyłowe oraz ustanowienie na działce odpłatnej służebności przesyłu, leży poza kognicją sądu administracyjnego, zaś kierowane w tym zakresie do przedsiębiorstwa energetycznego roszczenia, stanowiące podstawę prowadzonej przez Skarżącego polemiki, winny być dochodzone na drodze cywilnoprawnej. Spełnienie ustawowych przesłanek zawartych w art. 124 ust. 1 u.g.n. implikowało zatem wydanie decyzji ograniczającej Skarżącemu korzystanie z przedmiotowej nieruchomości, we wskazanym w jej treści zakresie. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji zawierają w tym względzie przekonywujące uzasadnienia, zawierające niezbędne ustalenia faktyczne oraz logiczną, jasną i spójną argumentację, przemawiającą za przyjętym stanowiskiem. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszeń przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy był wystarczający do jej rozstrzygnięcia i umożliwił prawidłowe ustalenie okoliczności faktycznych określonych w hipotezie art. 124 ust. 1 u.g.n. Zaskarżona decyzja została wydana po wszechstronnym rozważeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jej uzasadnienie przedstawia szczegółowy stan faktyczny i prawny sprawy, zawiera argumentację przemawiającą za uznaniem, że spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n., a także wyczerpująco odnosi się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skarga zaś, poza zaprezentowaną w jej treści polemiką z prawidłowymi ustaleniami dokonanymi przez organy administracji publicznej, nie zawiera przekonywujących argumentów, uzasadniających zasadność wywiedzionego w niej wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji. Należy przy tym podkreślić, że niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego, sam w sobie nie uzasadnia wniosku, że zaskarżona decyzja narusza prawo. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono o oddaleniu skargi.